VII SA/Wa 1826/10

Referendarz sądowy Justyna Wtulich Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 24 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi G. T. i B. J. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie : nakazu rozbiórki budynku gospodarczego postanawia : przyznać B.J. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 11 października 2010 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął uzupełniony przez B. J. formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych. Ze względu na brak w punkcie 15 formularza podpisu osoby składającej wniosek, jak również nie wypełnienie punktu 12, 13 i 14 formularza, zarządzeniem z dnia 3 listopada 2010 r. wezwano wnioskodawczynię do podpisania nadesłanego wniosku oraz jego wypełnienie, bądź też do wypełnienia i nadesłania nowego formularza, który przesłano w załączeniu, w terminie 7 dni, od daty doręczenia zarządzenia, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W związku z powziętymi wątpliwościami, co do stanu majątkowego i sytuacji finansowej wnioskodawczyni i jej rodziny, na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. wezwano wnioskodawczynię do złożenia dodatkowych wyjaśnień dotyczących nadesłanego wniosku o przyznanie prawa pomocy, poprzez podanie wysokości kosztów ponoszonych na leczenie i zakup lekarstw, powierzchni domu w m ² oraz kosztów związanych z jego utrzymaniem, należało je wyszczególnić oraz podać ich wysokość (np. z tytułu opłat za energię elektryczną, gaz, wodę, telefon, abonament radiowo-telewizyjny, zakup opału, itp.) oraz wielkości posiadanej przez wnioskodawczynię nieruchomości rolnej (liczba hektarów, arów). Zwrócono się także do wnioskodawczyni o podanie z jakiego tytułu uzyskuje dochód w wysokości 500,00 złotych, czy mąż jej uzyskuje jakikolwiek dochód, jeśli tak, należało podać jego wysokość, czy wnioskodawczyni lub jej mąż podejmują prace dodatkowe np. z tytułu umów zlecenia, o dzieło, dorywcze lub sezonowe, jeśli tak, należało podać wysokość uzyskiwanych miesięcznie dochodów. Wezwano wnioskodawczynię także do wskazania jaką kwotę miesięcznie przeznacza na bieżące potrzeby życia codziennego, tj. na zakup żywności, odzieży, środków chemicznych, itp., do podania marki samochodu jego roku produkcji oraz kosztów związanych z utrzymaniem (paliwo, ubezpieczenie, naprawy) oraz oświadczenia, czy wnioskodawczyni uzyskuje jakąkolwiek pomoc od rodziny lub znajomych, organizacji społecznych lub państwowych jeśli tak, należało wskazać od kogo, w jakiej wysokości lub formie. W dniu 26 listopada 2010 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynął podpisany przez wnioskodawczynię i wypełniony formularz wniosku, w którym wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych. Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że we wspólnym gospodarstwie domowym z wnioskodawczynią pozostaje mąż. Wnioskodawczyni wskazała, że razem z mężem utrzymują się z gospodarstwa rolnego z którego uzyskują dochód w wysokości 500,00 złotych miesięcznie. Wnioskodawczyni zaznaczyła, że choruje i dlatego ponosi znaczne koszty związane z leczeniem i zakupem lekarstw w wysokości od 200,00 do 300,00 złotych miesięcznie. Podała, że posiada ¼ część budynku mieszkalnego oraz nieruchomości rolnej po zmarłym mężu, jak również samochód osobowy o wartości rynkowej 1.500,00 złotych. Wnioskodawczyni wskazała, że ponosi miesięcznie wydatki z tytułu opłat za energię elektryczną w wysokości 170,00 złotych, telefon w wysokości 100,00 złotych oraz na zakup opału w wysokości około 2.000,00 złotych. Na bieżące potrzeby życia codziennego wnioskodawczyni przeznacza kwotę w wysokości 400,00 złotych miesięcznie. Wnioskodawczyni wyjaśniła, że wskazany w formularzu dochód w wysokości 500,00 złotych jest uzyskiwany ze sprzedaży mleka. Dodała, że mąż uzyskuje dochód z gospodarstwa rolnego w wysokości około 500,00 złotych oraz z tytułu pracy sezonowej w melioracji w wysokości 100,00 złotych miesięcznie. Zaznaczyła jednak, że praca w melioracji jest tylko sezonowa. Wnioskodawczyni oznajmiła, że posiadany samochód osobowy marki Fiat został wyprodukowany w 1995 r. Podała, że roczne ubezpieczenie samochodu wynosi 400,00 złotych, a koszty związane z jego utrzymaniem i naprawą wynoszą 200,00 złotych miesięcznie. W niniejszej sprawie, zważono co następuje : Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Żądanie przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie zaś do treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Przyznanie prawa pomocy jest instytucją wyjątkową, przysługującą jedynie w sytuacjach, gdy poniesienie kosztów przez stronę spowodowałoby u niej uszczerbek w środkach utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W wyniku dokonanej analizy sytuacji finansowej i zdolności płatniczych wnioskodawczyni należało uznać, iż wykazała ona, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych samodzielnie. Jedynym bowiem źródłem utrzymania wnioskodawczyni jest dochód uzyskiwany z gospodarstwa rolnego oraz ze sprzedaży mleka o łącznej wysokości około 1.000,00 złotych miesięcznie. Uzyskiwane w miesiącu dochody w całości przeznaczane są na bieżące utrzymanie wnioskodawczyni i jej męża. Wnioskodawczyni nie posiada oszczędności, jak również cennych przedmiotów, które mogłyby zostać spieniężone celem pokrycia kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Z tego względu uznano, że w przedstawionej sytuacji majątkowej poniesienie przez wnioskodawczynię kosztów sądowych mogłoby wiązać się z uszczerbkiem w koniecznym utrzymaniu jej i męża, a więc grozić zachwianiem jej sytuacji materialnej i bytowej. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.