VII SA/Wa 1826/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska, , Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), Protokolant st. ref. Katarzyna Zychora, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi S. W. na decyzję Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia [...] sierpnia 2014 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania egzekucji administracyjnej skargę oddala Wnioskiem z dnia 17 lutego 2014 r. S. W., prowadzący przedsiębiorstwo [...] w [...] - zwrócił się do Wojewody [...] o wstrzymanie egzekucji administracyjnej dotyczącej rozbiórki rozbudowy budynku produkcyjnego, wykonanej na działacie [...]przy ulicy [...] w [...]. Wskazał, że ewentualne wykonanie przez niego obowiązku nałożonego przez nadzór budowlany niosłoby za sobą ogromne straty dla prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Wskazał również, że w niniejszej sprawie nie doszło do budowy nowego obiektu a jedynie odbudowy zniszczonej, aczkolwiek istniejącej już wcześniej nieruchomości. Działając na podstawie powołanego art. 27 ust. 1 ustawy o wojewodzie i administracji rządowej w województwie, Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] lipca 2014 r., znak: [...] odmówił wstrzymania egzekucji administracyjnej obowiązku o charakterze niepieniężnym, prowadzonej przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] dotyczącej obowiązku rozbiórki rozbudowy budynku produkcyjnego wykonanej na działce [...]przy ulicy [...] w [...]. W uzasadnieniu decyzji podkreślono, że S. W. zarówno we wniosku z dnia 17 lutego 2014 r., jak i jego uzupełnieniu z dnia 16 maja 2014 r. - nie wskazał, jakie konkretne działania zamierza podjąć w niniejszej sprawie. Analizując możliwość dopuszczalnych w przedmiotowej sprawie działań prawnych Wojewoda [...] podniósł, że wstrzymanie przedmiotowej egzekucji administracyjnej spowodowałoby wyłącznie odłożenie w czasie terminu jej wykonania, co byłoby de facto działaniem na szkodę wierzyciela, a przez co również niezgodne z interesem publicznym jak i istotą tej instytucji (wstrzymania egzekucji). Z uwagi na powyższe, zdaniem Wojewody [...], argumenty podnoszone przez zobowiązanego nie dowodzą istnienia żadnych szczególnych okoliczności, które mogłyby uzasadniać wstrzymanie egzekucji. Po rozpatrzeniu odwołania S. W., Minister Administracji i Cyfryzacji decyzją z dnia [...] sierpnia 2014 r. utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2014 r., o odmowie wstrzymania egzekucji administracyjnej obowiązku o charakterze niepieniężnym, prowadzonej przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...], dotyczącej obowiązku rozbiórki rozbudowy budynku produkcyjnego wykonanej na działce [...]przy ulicy [...]w [...] . Minister Administracji i Cyfryzacji zgodził się ze stanowiskiem Wojewody [...] wskazując, że celem postępowania egzekucyjnego jest doprowadzenie do przymusowej realizacji przez zobowiązanego obowiązków, których nie wykonuje dobrowolnie. Wstrzymanie czynności egzekucyjnych nie wstrzymuje orzeczonego przez właściwy organ obowiązku, lecz ma jedynie pozwolić zobowiązanemu na przygotowanie się do jego wykonania. Minister wskazał, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją z dnia [...] października 2001 r., znak: [...]nakazał S. W., prowadzącemu przedsiębiorstwo [...] w [...], wykonanie rozbiórki rozbudowy budynku produkcyjnego usytuowanego pomiędzy istniejącym budynkiem produkcyjnym a murem ogrodzeniowym przy granicy działki sąsiedniej, wykonywanej na działce nr [...] przy ulicy [...] w [...]. Rozstrzygnięcie to zostało utrzymane w mocy przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...], a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę na ww. rozstrzygnięcie wyrokiem z dnia 21 maja 2005 r. Wobec niewykonania przez zobowiązanego obowiązku rozbiórki obiektu PINB w [...] wystawił tytuł wykonawczy przeciwko S. W. Postępowanie egzekucyjne zostało wszczęte w dniu doręczenia zobowiązanemu tytułu wykonawczego tj. w dniu 18 maja 2010 r. Z przekazanych akt sprawy nie wynika, by zobowiązany miał zamiar dobrowolnie zrealizować obowiązek podlegający egzekucji lub w jakikolwiek inny sposób zaspokoić roszczenia wierzyciela. Odnosząc się do pozostałych kwestii podniesionych w odwołaniu S. W. Minister podkreślił , że niniejsze postępowanie dotyczy wyłącznie zbadania prawidłowości wydania przez Wojewodę [...] decyzji na podstawie art. 27 ust. l ustawy z dnia 23 stycznia 2009 r. o wojewodzie i administracji rządowej w województwie w sprawie wstrzymania egzekucji administracyjnej, nie odnosi się natomiast do kwestii prawidłowości działań oraz decyzji podejmowanych w niniejszej sprawie przez właściwe organy nadzoru budowlanego. S. W. w skardze podniósł , że decyzja na podstawie której prowadzona jest egzekucja utraciła moc prawną z uwagi na szereg innych decyzji wydanych przez organy nadzoru budowlanego (załączonych do skargi). W odpowiedzi na skargę Minister Administracji i Cyfryzacji wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik sprawy, wad w postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Przedmiotem kontroli Sądu była decyzja Ministra Administracji i Cyfryzacji , utrzymująca w mocy odmowę wstrzymania postępowania egzekucyjnego wydaną na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2009 roku o wojewodzie i administracji rządowej w województwie /Dz.U.Nr 31 poz. 206/ Jak wynika z wniosku strony o wstrzymanie egzekucji S. W. stwierdził, że ewentualne wykonanie przez niego obowiązku, nałożonego przez nadzór budowlany, niosłoby za sobą ogromne straty dla prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Wskazał również na fakt, że nie doszło w niniejszej sprawie do budowy nowego obiektu, a jedynie do odbudowy zniszczonej, aczkolwiek istniejącej już wcześniej nieruchomości. Wyjaśnił również powód, dla którego doszło do rozbudowy spornego budynku. W skardze natomiast podniósł, że decyzja na podstawie której prowadzona jest egzekucja utraciła moc prawną z uwagi na szereg innych decyzji wydanych przez organy nadzoru budowlanego . Odnosząc się więc do podniesionej w skardze argumentacji należy wskazać, że przedmiotowa sprawa nie dotyczy prawidłowości działań nadzoru budowlanego ani Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, który oddalił skargę na rozstrzygnięcie w przedmiocie rozbiórki rozbudowy budynku produkcyjnego usytuowanego pomiędzy istniejącym budynkiem produkcyjnym a murem ogrodzeniowym przy granicy działki sąsiedniej, wykonywanej na działce nr [...] przy ulicy [...] w [...] - wyrokiem z dnia 21 maja 2005 r – lecz możliwość uwzględnienia w toku postępowania egzekucyjnego zaistniałych szczególnych okoliczności, uzasadniających m.in. czasowe wstrzymanie czynności egzekucyjnych. Zgodnie z dyspozycją przepisu art. 27 ustawy Wojewoda może, w drodze decyzji administracyjnej, wstrzymać egzekucję administracyjną. Wstrzymanie egzekucji administracyjnej, może nastąpić w szczególnie uzasadnionych przypadkach, na czas określony, i może dotyczyć czynności każdego organu prowadzącego egzekucję administracyjną. Celem instytucji przewidzianej w powołanym artykule jest zatem możliwość uwzględnienia w toku postępowania egzekucyjnego zaistniałych szczególnych okoliczności, uzasadniających m.in. czasowe wstrzymanie czynności egzekucyjnych. W ustawie nie określono, jakiego rodzaju przypadki należy uznać za szczególnie uzasadnione, ocenę w tym względzie pozostawiając organom orzekającym w konkretnej sprawie. Nie ulega jednak wątpliwości, że okoliczności te muszą mieć charakter wyjątkowy w tym znaczeniu, że powinny odbiegać od występujących powszechnie. Chodzi o sytuacje spowodowane przede wszystkim działaniem czynników, na które zobowiązany nie miał wpływu, niezależnych od sposobu jego postępowania, a wynikających zazwyczaj ze zdarzeń losowych. Podkreślić przy tym trzeba , iż rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania czynności egzekucyjnych ma charakter uznaniowy, o czym świadczy użycie w treści art. 27 ustawy słowa "może". Oznacza to, że organowi nadzoru przysługuje prawo wyboru rozstrzygnięcia. Istota uznania administracyjnego wyraża się bowiem w tym, że organ może, ale nie musi, wstrzymać czynności egzekucyjne nawet w przypadku stwierdzenia istnienia przesłanek uzasadniających to wstrzymanie. Sąd nie jest zatem władny nakazać organowi nadzoru podjęcie rozstrzygnięcia w przedmiocie wstrzymania czynności egzekucyjnych, o ile organ nie przekroczył ram uznania administracyjnego i prawidłowo uzasadnił swoje stanowisko. W związku z powyższym należało podzielić stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji, że w niniejszej sprawie szczególne okoliczności przemawiające za wstrzymaniem czynności egzekucyjnych, w celu wykonania nałożonego obowiązku nie miały miejsca, skoro skarżący takowych nie przedstawił. Za taką okoliczność nie można bowiem uznać opisanej wyżej argumentacji Skarżącego. Z uwagi na powyższe należy stwierdzić, że zaskarżoną decyzją zasadnie utrzymano w mocy odmowę czasowego wstrzymania postępowania egzekucyjnego z uwagi na brak podstaw do zastosowania art. 27 cytowanej wyżej ustawy. Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie skargę oddalił.