VII SA/Wa 183/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk po rozpoznaniu w dniu 3 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. P., W. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji W dniu 2 stycznia 2014 r. skarżący R. P. i W. P. wnieśli skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] listopada 2013 r. utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] nr [...] z dnia [...] września 2013 r. nakazującą skarżącym rozbiórkę jednorodzinnego budynku mieszkalnego zrealizowanego na terenie działki nr ew. [...] położonej w miejscowości [...], gm. [...]. W skardze wnieśli o "wstrzymanie mocy zaskarżonej decyzji", który należało potraktować jako wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z dnia 3 czerwca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Na powyższe postanowienie zażalenie wnieśli W. P. i R. P., reprezentowani przez fachowego pełnomocnika r.pr. R. C. Postanowieniem z dnia 24 lipca 2014 r. w sprawie o sygn. akt II OZ 711/14 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnego w Warszawie do ponownego rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Pod pojęciem wyrządzenia znacznej szkody należy rozumieć taką szkodę - majątkową lub niemajątkową - której nie będzie można wynagrodzić przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub nie będzie można jej wyegzekwować ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (post. NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04). Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe spowodują istotną bądź trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Kierując się wytycznymi wskazanymi w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 lipca 2014 r. w sprawie o sygn. akt II OZ 711/14 oraz na podstawie analizy sprawy należało wskazać, że zaistniały przesłanki wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a. uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Przede wszystkim należy podkreślić, że w przypadku decyzji nakazującej rozbiórkę już z jej istoty wynika, że jej wykonanie może powodować trudne do odwrócenia skutki oraz znaczną szkodę. Skarżący wskazali na okoliczność, że przed sądem powszechnym toczy się postępowanie w przedmiocie zasiedzenia nieruchomości, na której posadowiona jest sporna inwestycja. Podnieśli, że wykonanie decyzji o rozbiórce budynku sprawi, że zniknie części przedmiotu postępowania o zasiedzenie, co może skutkować negatywnym dla nich rozstrzygnięciem w sprawie o zasiedzenie. Nie można przy tym pominąć, że nakaz rozbiórki dotyczy budynku mieszkalnego, oraz że w razie uwzględnienia skargi może okazać się, iż nie było podstaw do nakazania rozbiórki, wobec czego może powstać kwestia przywrócenia stanu poprzedniego, co niewątpliwie będzie wiązało się z koniecznością poniesienia znacznych kosztów. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.