VII SA/Wa 1830/10

Referendarz sądowy Justyna Wtulich Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G.T. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi G.T. i B.J. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie : nakazu rozbiórki budynku gospodarczego postanawia : przyznać G.T. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 12 listopada 2010 r. (data stempla biura podawczego) oraz w dniu 20 grudnia 2010 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęły uzupełnione przez G.T. formularze wniosku o przyznanie prawa pomocy, w których wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych. Ze względu na brak w punkcie 15 formularza podpisu osoby składającej wniosek, jak również nie wypełnienie punktu 12, 13 i 14 formularza, zarządzeniem z dnia 21 grudnia 2010 r. wezwano wnioskodawczynię do podpisania nadesłanego wniosku oraz jego wypełnienie, bądź też do wypełnienia i nadesłania nowego formularza, który przesłano w załączeniu, w terminie 7 dni, od daty doręczenia zarządzenia, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W dniu 10 stycznia 2011 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynął prawidłowo uzupełniony i podpisany formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wnioskodawczyni wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych. W związku z powziętymi wątpliwościami, co do stanu majątkowego i sytuacji finansowej wnioskodawczyni i jej rodziny, zarządzeniem z dnia 7 lutego 2011 r. wezwano wnioskodawczynię do złożenia dodatkowych wyjaśnień dotyczących nadesłanego wniosku o przyznanie prawa pomocy, poprzez podanie czy jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, czy też ma przyznany zasiłek, jeśli tak, należało wskazać jego wysokość, czy wnioskodawczyni lub jej małżonek podejmują prace dodatkowe, dorywcze sezonowe, jeśli tak, należało wskazać jakie oraz wysokość uzyskiwanego dochodu, czy wnioskodawczyni ponosi, a jeśli tak, to w jakiej wysokości koszty związane z rehabilitacją dziecka. Ponadto wezwano wnioskodawczynię do podania wielkości domu (w m ²) jaki posiada po zmarłym ojcu oraz kosztów jakie ponosi z jego utrzymaniem, tj. opłat za energię elektryczną, gaz, wodę, telefon, podatek od nieruchomości, itp., wielkości (w hektarach) posiadanej nieruchomości po zmarłym ojcu oraz czy z tytułu posiadanego przez małżonka gospodarstwa rolnego o powierzchni 5,73 ha wnioskodawczyni lub jej małżonek uzyskuje jakikolwiek dochód, jeśli tak, należało podać jaki. Zwrócono się także do wnioskodawczyni z zapytaniem jaką kwotę miesięcznie przeznacza na bieżące potrzeby życia codziennego, tj. na zakup żywności, odzieży, środków chemicznych, itp. oraz czy uzyskuje pomoc od rodziny lub znajomych, organizacji społecznych lub państwowych, jeśli tak, należało wskazać od kogo, w jakiej wysokości lub formie. W dniu 24 lutego 2011 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynął prawidłowo uzupełniony przez wnioskodawczynię formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych. Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że we wspólnym gospodarstwie domowym z wnioskodawczynią pozostaje mąż i córka. Źródłem utrzymania wnioskodawczyni i jej rodziny jest dochód uzyskiwany przez męża wnioskodawczyni z tytułu zatrudnienia w wysokości 1.200,00 złotych miesięcznie. Wnioskodawczyni oświadczyła, że jest osobą bezrobotną opłacającą składkę na ubezpieczenie w KRUS w wysokości 321,00 złotych. Dodała, że mąż nie podejmuje żadnych prac dodatkowych i sezonowych. Wnioskodawczyni oznajmiła, że otrzymała ¼ część spadku po zmarłym ojcu w postaci ¼ części budynku mieszkalnego oraz nieruchomości rolnej. Wskazała, że gospodarstwo rolne o powierzchni 5,73 ha jest wyłączną własnością męża, obciążoną prawem dożywocia w stosunku do rodziców. Wyjaśniła, że mąż uprawia tylko 4,5 ha z powyższego gospodarstwa, a pozostałą część uprawiają rodzice. Dodała, że z dochodów jakie mąż uzyskuje z uprawy ww. gospodarstwa rolnego pokrywa koszty związane z opłatami za media oraz opał, a część plonów oddaje rodzicom. Wnioskodawczyni oświadczyła, że mąż posiada kredyty suszowe związane z prowadzeniem gospodarstwa, a ze względu na nieposiadanie własnych maszyn rolniczych wynajmuje je. Wnioskodawczyni podała, że ponosi koszty związane z utrzymaniem domu, a w szczególności z tytułu opłat za energię elektryczną w wysokości 250,00 złotych, za wodę i wywóz ścieków w wysokości 120,00 złotych, abonament telewizyjny w wysokości 49,90 złotych, oraz na zakup opału w wysokości około 1.000,00 złotych. Dodała, że koszty związane z leczeniem dziecka w tym wizyty prywatne kształtują się w wysokości około 80,00 złotych plus koszty związane z zakupem urządzenia do rehabilitacji i butów ortopedycznych. Oświadczyła, że na bieżące potrzeby życia codziennego przeznacza kwotę w wysokości około 400,00 złotych. Wskazała, że nie otrzymuje żadnej pomocy od rodziny, organizacji społecznych czy państwowych. W niniejszej sprawie, zważono co następuje : Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Żądanie przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie zaś do treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Przyznanie prawa pomocy jest instytucją wyjątkową, przysługującą jedynie w sytuacjach, gdy poniesienie kosztów przez stronę spowodowałoby u niej uszczerbek w środkach utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W wyniku dokonanej analizy sytuacji finansowej i zdolności płatniczych wnioskodawczyni uznano, iż wykazała ona, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych samodzielnie. Jedynym bowiem źródłem utrzymania wnioskodawczyni jest dochód uzyskiwany przez męża o łącznej wysokości 1.200,00 złotych miesięcznie. Uzyskiwane w miesiącu dochody w całości przeznaczane są na bieżące utrzymanie trzyosobowej rodziny oraz koszty związane z utrzymaniem domu i leczeniem dziecka. Wnioskodawczyni nie posiada oszczędności, jak również cennych przedmiotów, które mogłyby zostać spieniężone celem pokrycia kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Z tego względu uznano, że w przedstawionej sytuacji majątkowej poniesienie przez wnioskodawczynię kosztów sądowych mogłoby wiązać się z uszczerbkiem w koniecznym utrzymaniu jej i rodziny, a więc grozić zachwianiem jej sytuacji materialnej i bytowej. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.