VII SA/Wa 1831/15

Dnia 18 stycznia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. A. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 września 2014 r. w sprawie VII SA/Wa 1203/14 postanawia odrzucić skargę o wznowienia postępowania sądowego Prawomocnym postanowieniem z dnia 17 września 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 1203/14 odrzucił skargę M. A. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki ogrodzenia. Powyższe orzeczenie Sądu jest prawomocne od dnia 30 października 2014 r. W piśmie z dnia 30 lipca 2015 r. M. A. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę o wznowienie ww. postępowania sądowego w sprawie VII SA/Wa 1203/14. Jako podstawę skargi o wznowienie postępowania sądowego wskazał art. 271 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - gdyż był pozbawiony możliwości obrony swoich praw z uwagi na brak prawidłowej reprezentacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270, ze zm., dalej: p.p.s.a.), w przypadkach przewidzianych w dziale dotyczącym wznowienia postępowania - Dział VII ustawy - można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Znaczenie instytucji wznowienia postępowania sprowadza się do stworzenia możliwości ponownego rozpatrzenia i rozstrzygnięcia sprawy zakończonej już prawomocnym orzeczeniem sądu, o ile zachodzą enumeratywnie wyliczone w ustawie przyczyny wznowienia postępowania. Warunkiem możliwości rozpatrywania skargi o wznowienie postępowania sądowego, co wyraźnie wynika z art. 280 § 1 p.p.s.a. jest wniesienie skargi w terminie i oparcie jej na ustawowej podstawie wznowienia. Brak jednego z tych warunków powoduje, że rozpatrywanie skargi o wznowienie jest niemożliwe i skutkuje jej odrzuceniem. Badanie dopuszczalności skargi o wznowienie postępowania nie jest badaniem zasadności skargi, lecz jedynie badaniem warunków umożliwiających rozpatrywanie samej skargi. Oceny dokonuje się na podstawie twierdzeń zawartych w skardze. Na tym etapie sąd nie bada trafności powołanych podstaw wznowienia postępowania, a tylko fakt ich powołania. Stosownie do art. 277 ustawy skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać trzeba, że skargę o wznowienie postępowania sądowego skarżący oparł na podstawie wskazanej w art. 271 pkt 2 p.p.s.a. Wskazana przez skarżącego podstawa wznowienia postępowania sądowego dotyczy sytuacji, gdy strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możliwości działania. W przypadku wystąpienia wskazanej przez skarżącego przesłanki pozbawienia strony możliwości działania konieczne jest wykazanie, iż zachodzi związek przyczynowy między naruszeniem prawa procesowego, a pozbawieniem strony możliwości działania. W wyroku z dnia 20 grudnia 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (sygn. akt III SA/Wa 2866/05) wyraził pogląd, że "...niemożność działania czyli niemożność obrony swych praw jest pozbawieniem możliwości podejmowania w procesie czynności procesowych. Należy przy tym wskazać, że konieczne jest wykazanie, iż zachodzi związek przyczynowy między naruszeniem prawa procesowego a pozbawieniem strony możliwości działania. O pozbawieniu strony możliwości działania można mówić wtedy, gdy nie dano jej w ogóle możliwości działania. W innych przypadkach zachodzi tylko utrudnienie działania, co nie uzasadnia wznowienia postępowania...". (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 19 sierpnia 2008 r. VII SA/Wa 1284/08, publ: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Zarzut pozbawienia strony możliwości działania nie znajduje odzwierciedlenia w stanie faktycznym sprawy VII SA/Wa 1203/14. Skarżący prawidłowo powiadomiony został o przysługujących mu uprawnieniach i obowiązkach. Z akt sprawy nie wynika aby był pozbawiony wolności czy ubezwłasnowolniony. Z kolei, w niniejszej sprawie skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy, jednak w formularzu wniósł jedynie o zwolnienie od kosztów sądowych, natomiast nie wnosił o przyznanie pełnomocnika z urzędu. Podnoszona przez skarżącego okoliczność, że jest schorowany, w podeszłym wieku oraz że jest bezradny w sprawach prawnych nie wypełnia przesłanki zawartej w art. 271 pkt 2 p.p.s.a. Należy zatem stwierdzić, że nie zaistniała wskazana przez skarżącego ustawowa przesłanka wznowieniowa i z tego względu wznowienie postępowania sądowego nie jest dopuszczalne. Biorąc pod uwagę powyższe, skoro skarga o wznowienie postępowania nie jest oparta na żadnej z ustawowych podstaw wznowienia - podlega odrzuceniu na mocy art. 280 § 1 p.p.s.a.