VII SA/Wa 1832/06

WyrokWSA w Warszawie2007-01-29

Skład orzekający: Izabela Ostrowska, Bogusław Cieśla, Krystyna Tomaszewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ odwoławczy prawidłowo rozpoznał odwołanie od decyzji o pozwoleniu na budowę, nie odnosząc się do wątpliwości dotyczących zgodności projektu z planem zagospodarowania przestrzennego i decyzjami o warunkach zabudowy, które były widoczne już na etapie postępowania przed organem pierwszej instancji?
Ratio decidendi
Organ odwoławczy, utrzymując w mocy decyzję o pozwoleniu na budowę, naruszył zasady postępowania administracyjnego, w szczególności zasadę prawdy obiektywnej (art. 7 k.p.a.) oraz obowiązek wszechstronnego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego (art. 77 § 1 k.p.a.). Sąd uznał, że organ odwoławczy powinien był dokładnie zbadać i wyjaśnić wątpliwości dotyczące zgodności inwestycji z planem zagospodarowania przestrzennego i decyzjami o warunkach zabudowy, a w przypadku stwierdzenia sprzeczności, wystąpić o wszczęcie postępowania o stwierdzenie nieważności tych decyzji lub zawiesić postępowanie odwoławcze. Zaniechanie tej czynności skutkowało uchyleniem zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi Stowarzyszenia na decyzję Wojewody utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Gminy zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę zespołu budynków. Stowarzyszenie podnosiło zarzuty dotyczące braku pełnego udziału w postępowaniu, naruszenia walorów przyrodniczych i dóbr kultury oraz braku zawiadomienia o uzgodnieniu inwestycji pod względem ochrony środowiska. Organ odwoławczy uznał te zarzuty za bezzasadne. Sąd administracyjny uchylił obie decyzje, wskazując na naruszenie zasad procedury administracyjnej i niekompletność akt sprawy, a także na wątpliwości dotyczące zgodności inwestycji z planem zagospodarowania przestrzennego i decyzjami o warunkach zabudowy, które organ odwoławczy powinien był wyjaśnić.
Rozstrzygnięcie
Uchylenie zaskarżonej decyzji Wojewody oraz poprzedzającej ją decyzji Burmistrza Gminy W. i stwierdzenie, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska, , Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, , Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 stycznia 2007 r. sprawy ze skargi S.w W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2001 r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Gminy W. z dnia [...] czerwca 2001 r. nr [...] II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. VII SA/Wa 1832/06 U Z A S A D N I E N I E Burmistrz Gminy W. decyzją z dnia [...] czerwca 2001 r. na podstawie art. 28, 34 ust 4 i 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane ( Dz. U. Nr 89 , poz. 409 ) po rozpoznaniu wniosku A. C., G. C. i S. F.zatwierdził projekt budowlany zespołu budynków "B." – siedziby bazy konserwacji zieleni z programem usługowym, przy ulicy [...] w W. i udzielił pozwolenia na wykonanie robót związanych z budową zespołu budynków na terenie działki nr ew. [...] stanowiącej własność Miasta [...] W. będącej w wieczystym użytkowaniu inwestorów. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że inwestorzy złożyli wniosek o wydanie pozwolenia na budowę i przedłożyli dwie decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] grudnia 1998 r. i z dnia [...] października 1999 r. nadto inne dokumenty wymagane stosownie do art. 33 ust 2 pkt 1,2,3 Prawa budowlanego. Poza tym inwestorzy wykonali obowiązki nałożone postanowieniem z dnia [...] marca 2000 r. w taki sposób, że po dokonanych zmianach, przedstawiony do zatwierdzenia projekt zgodny był z decyzjami o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Wskazano, że decyzją z dnia [...] października 1999 r. zmieniono poprzednią decyzję o warunkach zabudowy poprzez zmniejszenie powierzchni użytkowej zaplecza mieszkaniowego dla pracowników i gości z 9600 m kw. do 1600 m kw. oraz na prawidłowym sklasyfikowaniu (zgodnym z Polska Normą), powierzchni obejmującej program bazy konserwacji zieleni i program usługowy. Przedłożony projekt posiadał wszystkie niezbędne uzgodnienia. Odwołanie od tej decyzji złożyło S. w W. W odwołaniu podniesiono, że S. występowało w niniejszym postępowaniu na prawach strony, mimo braku wydania takiego postanowienia przez organ. W odwołaniu podniesiono, że organ nie uwzględnił tego faktu w toku prowadzonego postępowania i nie o wszystkich podejmowanych czynnościach zawiadamiał S. Poza tym nie ustosunkował się organ do podnoszonych przez S. zarzutów naruszenia przez wydanie pozwolenia na budowę walorów przyrodniczych terenu i ochrony dóbr kultury. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] listopada 2001 r. po rozpatrzeniu odwołania S. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ odwoławczy podniósł, że inwestor wykazał prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w postaci aktu notarialnego – Repertorium [...] nr [...] oraz odpisu z księgi wieczystej [...]. Przedłożony projekt architektoniczno-budowlany spełnia wymogi określone w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 3 listopada 1998 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego ( DZ. U. Nr 140 , poz. 906) oraz posiada wszystkie wymagane prawem budowlanym opinie uzgodnienia , pozwolenia i sprawdzenia. Inwestor dołączył między innymi ocenę oddziaływania na środowisko projektowanej przy ul. [...] w W. bazy konserwacji zieleni z częścią socjalno-rekreacyjną , sklepem , mieszkaniami dla pracowników administracji i garażami sporządzoną przez Rzeczoznawcę Ministerstwa Środowiska i Zasobów Naturalnych. W zakresie zgodności projektowanej inwestycji z planem zagospodarowania przestrzennego, organ wskazał, że dla terenu na którym ma być realizowana inwestycja obowiązują ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego m. St. [...] zatwierdzonego Uchwałą Rady Miasta [...] Nr [...] z dnia [...] września 1992 r. oraz ustalenia planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego Dzielnicy [...] -[...] zatwierdzonego Uchwałą Rady Dzielnicy Nr [...] z dnia [...] lutego 1993 r. , które dopuszczają możliwość realizacji inwestycji o którą wnioskował inwestor. Organ stwierdził, że lokalizacja oraz zakres projektowanej inwestycji nie są sprzeczne z ustaleniami obowiązujących planów, gdzie dopuszcza się lokalizację funkcji usług III stopnia obsługi , których program wiąże się z terenami zieleni. Odnosząc się do zarzutów odwołania Wojewoda [...] wskazał, że są one bezzasadne albowiem S. miało możliwość udziału w postępowaniu, czego dowodem były pisma składane w jego toku przez S. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję złożyło S. W jej uzasadnieniu wskazano, że S. było pozbawione pełnego uczestnictwa w postępowaniu. Nie uwzględniono zastrzeżeń dotyczących naruszenia przez projektowaną inwestycję zasad ochrony dóbr kultury i walorów przyrodniczych terenu parkowego. Nadto wskazano, że stowarzyszenie nie otrzymało postanowienia uzgadniającego inwestycję pod względem ochrony środowiska. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył , co następuje: Skarga został uwzględniona , ale nie z przyczyn w niej wskazanych. Podnieść należy, iż cały tok postępowania mający miejsce w niniejszej sprawie wskazuje na naruszenie zasad procedury określonej przepisami kodeksu postępowania administracyjnego. Nadto przedstawione Sądowi akta są niekompletne i nieuporządkowane, mimo iż Sąd wzywał do ich uzupełnienia, co samo w sobie powoduje negatywną ocenę przeprowadzonego postępowania. Mimo to z niekompletnych akt ( w tym notatek służbowych opisujących przebieg postępowania) wynika, że Prezydent Miasta [...] W. już wcześniej rozstrzygał sprawę merytorycznie i w dniu [...] września 1999 r. wydał decyzję Nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany "zespołu budynków B. – siedziby bazy konserwacji zieleni z programem usługowym", przy ulicy [...] w W. oraz udzielił pozwolenia na wykonanie robót związanych z budową zespołu budynków "B." na terenie działki nr ew. [...] stanowiącej własność Miasta [...] W. będącej w wieczystym użytkowaniu inwestorów. Wobec wydania przez Prezydenta Miasta [...] W. decyzji z dnia [...] października 1999 r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, zmieniającej decyzję z dnia [...] grudnia 1998 r. w zakresie dotyczącym parametrów technicznych projektu Bazy Konserwacji Zieleni, postanowieniem z dnia [...] października 1999 r. Prezydent Miasta [...] W. wznowił postępowanie zakończone decyzją o pozwoleniu na budowę z dnia [...] września 1999 r. Nr [...]. Następnie we wznowionym postępowaniu decyzją z dnia [...] listopada 1999 r. organ uchylił decyzję o pozwoleniu na budowę z dnia [...] września 1999 r. Nr [...] (nie wydając ponownego rozstrzygnięcia merytorycznego). Jak wynika ze zgromadzonego materiału dowodowego inwestor składał wniosek o stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w trybie wznowieniowym, ale jego dalszy tok nie znalazł odzwierciedlenia w aktach sprawy. Odniesienie się do tej kwestii i jej wyjaśnienie było konieczne, albowiem pozwoliłoby na wykluczenie możliwości zaistnienia w obrocie prawnym dwóch decyzji pozwalających na budowę tego samego zespołu budynków dla tożsamego inwestora. Poza tym w aktach sprawy znajdują się pisma w formie notatek służbowych sporządzane przez pracowników organu wydającego pozwolenie na budowę, wskazujące na niezgodność inwestycji z planem zagospodarowania przestrzennego. W dniu [...] września 2000 r. z-ca Naczelnika Wydziału Urbanistyki , Architektury i Ochrony Środowiska sporządził notatkę skierowaną do Zastępcy Dyrektora Zarządu Dzielnicy Śródmieście, z której wynikało, że "na terenie przeznaczonym w planie na park i związaną z nim bazę zieleni , dopuszcza się do realizacji obiektu , który tylko z nazwy jest bazą zieleni , a tak naprawdę jest zespołem zabudowy o przeważającej funkcji mieszkaniowo-usługowej. Podobnie w notatce tej oceniono poprawiony przez inwestora projekt budowlano-architektoniczny "w zamiennym projekcie budowlanym załączonym do wniosku o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę, zredukowano wprawdzie pow. u.ż. mieszkań do 1.592,99 m kw. i pow. uż obiektu do 11.964,42 m kw. ale nastąpiło to w drodze wymiany powierzchni mieszkalnych na biurowe. Zmiany te powodują że program obiektu w projekcie zamiennym jest nie tylko sprzeczny z ustaleniami Planu, ale jest również niezgodny z wydaną decyzją nr [...] z [...].XII.98 r." Mimo to z-ca Naczelnika Wydziału Urbanistyki , Architektury i Ochrony Środowiska działający z upoważnienia Burmistrza Gminy W. decyzją z dnia [...] czerwca 2001 r. wydał przedmiotowe pozwolenie na budowę. W tej sytuacji obowiązkiem organu odwoławczego było odniesienie się do zaistniałego toku postępowania w sprawie, a zwłaszcza dokładne zbadanie i wyjaśnienie czy inwestycja jest zgodna z wydanymi decyzjami o warunkach zabudowy oraz planem zagospodarowania przestrzennego. Gdyby okazało się, że istnieje ewidentna sprzeczność wydanych w sprawie decyzji o warunkach zabudowy z obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego, obowiązkiem organu odwoławczego było wystąpienie o wszczęcie postępowania nieważnościowego wobec takich decyzji i ewentualne zawieszenie postępowania odwoławczego. Wskazane powyżej pismo świadczy o istnieniu po stronie organu I instancji poważnych i uzasadnionych wątpliwościach, co do zgodności przedstawionego projektu architektoniczno-budowlanego nawet po zmianach - zarówno z planami zagospodarowania przestrzennego jak i z decyzjami o warunkach zabudowy. Tym niemniej skoro pozytywna dla inwestora decyzja została wydana przez Burmistrza Gminy W., a jednocześnie wniesiono odwołanie od niej to obowiązkiem organu było ustosunkowanie się do wszystkich ewidentnie widocznych sprzeczności faktycznego zamiaru inwestycyjnego z jego opisem zamieszczonym w projekcie . Zgodnie z unormowaną w art. 7 zasadą prawdy obiektywnej organy powinny podjąć wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia sprawy. Obowiązek zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego, ustawodawca nałożył na organy w celu ustalenia stanu faktycznego zgodnego z rzeczywistością. W sprawie niniejszej organy były zobowiązane dokonać wszechstronnej oceny materiału dowodowego, także w kontekście wyrażonych w pismach ( notatkach służbowych ) wątpliwości , a stanowisko swoje uzasadnić w sposób wymagany przez przepisy. Przy czym organ odwoławczy powinien rozpatrzyć sprawę na nowo ( w sposób merytoryczny) w takim stanie faktycznym i prawnym, w jakim znajdowała się ona w dacie orzekania, mając już wiedzę o prowadzonym wcześniej postępowaniu wznowieniowym w stosunki do decyzji z dnia [...] września 1999 r. Nr [...]. Celem postępowania odwoławczego jest bowiem między innymi uzupełnienie stanu faktycznego i materiału dowodowego sprawy. Organy miały obowiązek dążenia do prawdy, przy uwzględnieniu, że nie mają takiego obowiązku strony postępowania. Prawidłowe przeprowadzenie postępowania, pozwoliłoby dokonać prawidłowej oceny faktów. Reasumując zdaniem Sądu doszło w sprawie do naruszenia zasad określonych w art. 7 i 77 § 1 k.p.a. z których wynika między innymi, że to organ jako "gospodarz postępowania" określa kierunek jego prowadzenia, a także ocenia przedłożone dowody, w celu właściwego załatwienia sprawy. Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 , poz. 1270 ze zm. ) uchylił zaskarżoną i poprzedzającą ją decyzję . Natomiast na podstawie art. 152 wyżej wskazanej ustawy orzekł jak w pkt. II wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło