VII SA/Wa 1832/16

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie - Ewa Kowalska - Hupko po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. B. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi S. B., A. B. i W. B.-P. na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] maja 2016 r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odmówić przyznania A. B. prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. A. B. po otrzymaniu wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej złożyła na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Pismem z dnia 3 czerwca 2017 r. zobowiązano skarżącą do uzupełnienia, w terminie 7 dni, danych zawartych w złożonym wniosku. Pismo z dnia 3 czerwca 2017 r. zostało doręczone skarżącej w dniu 23 czerwca 2017 r. Rozpoznając złożony wniosek stwierdzono, co następuje: Stosownie do art. 245 i art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane osobie fizycznej w zakresie częściowym wówczas, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Podkreślenia jednocześnie wymaga, że prawo pomocy, jako instytucja stanowiąca odstępstwo od zasady ponoszenia przez stronę kosztów związanych z jej udziałem w sprawie, winno być stosowane jedynie w przypadkach, w których ze złożonego wniosku wynikać będzie w sposób bezsporny, że zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście niemożliwe. Na osobie wnioskującej o przyznanie prawa pomocy spoczywa powinność udowodnienia - na co wskazuje użyty w art. 246 ustawy zwrot: "wykaże" - że sytuacja finansowa uniemożliwia jej poniesienie kosztów postępowania. Należy też zwrócić uwagę na treść art. 255 ustawy, który stanowi, że jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy stwierdzić należy, iż brak jest podstaw do przyznania A. B. prawa pomocy, bowiem w oparciu o udzielone przez skarżącą informacje nie jest możliwe ustalenie jej rzeczywistej sytuacji finansowej i możliwości płatniczych. W treści wniosku A. B. wskazała, że posiada mieszkanie spółdzielcze własnościowe o powierzchni 61 m2 oraz udział (2/3) w działce rolnej o powierzchni 7,4 ha. Skarżąca oświadczyła, że mieszka sama, nie uzyskuje żadnych dochodów, dopiero od października 2017 r. będzie otrzymywała emeryturę. Wśród wydatków skarżąca wymieniła m.in.: czynsz – 620,55 zł, opłaty za prąd – 150 zł, za telefon – 114 zł, za gaz – 300 zł. Pismem z dnia 3 czerwca 2017 r. – na podstawie art. 255 ustawy - zobowiązano skarżącą do uzupełnienia, w terminie 7 dni, danych zawartych w złożonym wniosku, poprzez: - podanie źródeł utrzymania, - wskazanie, czy skarżąca podejmuje prace dorywcze, z tytułu umów o dzieło, zlecenia itp., jeżeli tak, jakiej wysokości dochody uzyskuje z tego tytułu, - nadesłanie wyciągów z rachunku bankowego z okresu ostatnich trzech miesięcy, - wskazanie, czy skarżąca mieszka i prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z innymi osobami, jeśli tak, wskazanie wysokości dochodów uzyskiwanych przez osobę/osoby pozostające ze skarżącą we wspólnym gospodarstwie domowym, - udokumentowanie wysokości wydatków związanych z utrzymaniem mieszkania (czynsz, opłaty za gaz, prąd, telefon itp.), - wskazanie, czy skarżąca korzysta z finansowej pomocy rodziny lub innych osób (jeżeli tak, w jakiej wysokości), - wskazanie, czy skarżąca korzysta ze świadczeń z pomocy społecznej, jeżeli tak – przedłożenie dokumentów, z których wynikałby rodzaj, wysokość oraz okres, na jaki dany zasiłek został przyznany. Pismo z 3 czerwca 2017 r. zostało doręczone skarżącej w dniu 23 czerwca 2017 r. Odnosząc się do ww. pisma pismem z dnia 30 czerwca 2017 r. A. B. nie udzieliła odpowiedzi na zawarte w nim pytania. Wobec braku odpowiedzi niemożliwe jest ustalenie rzeczywistej sytuacji finansowej skarżącej. Zauważyć jednocześnie trzeba, że w ww. piśmie A. B. poinformowała, że w dniu 30 czerwca 2017 r. uiściła należny wpis od skargi kasacyjnej. W takiej sytuacji brak jest podstaw do przyznania A. B. prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu od skargi kasacyjnej, jak i od ewentualnych innych kosztów sądowych. W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.