VII SA/Wa 1833/12

Starszy referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła - Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 6 kwietnia 2016r. po rozpoznaniu wniosku radcy prawnego R. S. w sprawie ze skargi Z. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2012r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia : przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie radcy prawnemu R. S. kwotę 180,00 złotych (sto osiemdziesiąt złotych) oraz kwotę 41,40 złotych (czterdzieści jeden złotych i czterdzieści groszy) stanowiącą 23 % podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, łącznie kwotę 221,40 złotych (dwieście dwadzieścia jeden złotych i czterdzieści groszy). Postanowieniem z dnia 28 maja 2013r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał E. S. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. W piśmie z dnia 23 lipca 2013r. Okręgowa Izba Radców Prawnych w Warszawie poinformowała o wyznaczeniu radcy prawnego R. S. dla E. S. Wyrokiem z dnia 29 października 2013r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę. W wyroku w pkt III Sąd przyznał również ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego R. S. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 295,20 złotych w tym: tytułem zastępstwa prawnego kwotę 240,00 złotych, tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 55,20 złotych. Od powyższego wyroku E. S. reprezentowana przez pełnomocnika z urzędu R. S. wniosła skargę kasacyjną. W skardze kasacyjnej pełnomocnik zawarł m.in. wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, gdyż nie zostały one zapłacone ani w całości ani w części. Następnie Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 2 grudnia 2015r. sygn. akt. II OSK 844/14 oddalił skargi kasacyjne E. S. oraz Z. S. wniesione od ww. wyroku. Na rozprawie przed Sądem II instancji E. S. reprezentowała adwokat A. H. działająca z substytucji radcy prawnego R. S. Na rozprawie podtrzymała zarzuty i wnioski zawarte w skardze kasacyjnej. W niniejszej sprawie zważono co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W rozpoznawanej sprawie w związku z przepisem § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015 r. poz. 1805), który stanowi: "Do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji" zastosowanie będą miały przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490). Zgodnie z przepisem § 14 ust. 2 pkt 2) lit. a rozporządzenia z dnia 28 września 2002r. stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym – 75 % stawki minimalnej, określonej w pkt 1, a jeżeli sprawy nie prowadził ten sam radca prawny w drugiej instancji - 100 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Zaś stawka minimalna określona w pkt 1 powołanego przepisu w niniejszej sprawie wynosi 240 zł. W niniejszej sprawie ustanowiony pełnomocnik radca prawny R. S. reprezentował E. S. w pierwszej jak i w drugiej instancji. Za udział w postępowaniu w pierwszej instancji koszty nieopłaconej pomocy prawnej zostały zasądzone w wyroku Sądu z dnia 29 października 2013r. Na obecnym etapie sprawy pomoc prawna sprowadza się do zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, która polegała na sporządzeniu i wniesieniu skargi kasacyjnej od wyroku sądu I instancji. Ponadto pełnomocnik ( jego substytut) reprezentował stronę na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Zasadne jest w takiej sytuacji przyznanie wynagrodzenia w wysokości 75% stawki minimalnej, określonej w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia (która wynosi 240 złotych). Na mocy § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia, ustalona opłata ulega podwyższeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług ( 23%). W konsekwencji w niniejszej sprawie radcy prawnemu R. S. należy się wynagrodzenie w wysokości 180,00 złotych z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz kwota 41,40 złotych stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług – łącznie kwota 221,40 złotych. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 § 1 w związku z § 14 ust. 2 pkt 2) lit. a i art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 p.p.s.a orzeczono jak w sentencji postanowienia.