VII SA/Wa 1833/12

Starszy referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła - Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 kwietnia 2016r. po rozpoznaniu wniosku radcy prawnego A. N. w sprawie ze skargi Z. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2012r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia : przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie radcy prawnemu A. N. kwotę 180,00 złotych (sto osiemdziesiąt złotych) oraz kwotę 41,40 złotych (czterdzieści jeden złotych i czterdzieści groszy) stanowiącą 23 % podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, łącznie kwotę 221,40 złotych (dwieście dwadzieścia jeden złotych i czterdzieści groszy). Postanowieniem z dnia 2 listopada 2012r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał Z. S. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. W piśmie z dnia 28 grudnia 2012r. Okręgowa Izba Radców Prawnych w Warszawie poinformowała o wyznaczeniu radcy prawnego A. N. dla Z.S. Wyrokiem z dnia 29 października 2013r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu skargi na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2012r. nr [...] oddalił skargę. W wyroku w pkt II Sąd przyznał również ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego K. N. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 295,20 złotych w tym: tytułem zastępstwa prawnego kwotę 240,00 złotych, tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 55,20 złotych. Od powyższego wyroku Z. S. reprezentowany przez radcę prawnego K.N. działającego z substytucji radcy prawnego A. N. –pełnomocnika z urzędu wniósł skargę kasacyjną. W skardze kasacyjnej pełnomocnik zawarł m.in. wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w wysokości stawki minimalnej. Oświadczył, że które te koszty nie zostały opłacone w całości lub w części. Następnie Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 2 grudnia 2015r. sygn. akt. II OSK 844/14 oddalił skargi kasacyjne E. S. oraz Z. S. wniesione od ww. wyroku. Na rozprawie przed Sądem II instancji Z. S. reprezentował radca prawny K. N. działający z substytucji A. N. Na rozprawie podtrzymał zarzuty i wnioski zawarte w skardze kasacyjnej. W niniejszej sprawie zważono co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W rozpoznawanej sprawie w związku z przepisem § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015r. poz. 1805), który stanowi: "Do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji" zastosowanie będą miały przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013r., poz. 490). Zgodnie z przepisem § 14 ust. 2 pkt 2) lit. a Rozporządzenia z dnia 28 września 2002r. stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym – 75 % stawki minimalnej, określonej w pkt 1, a jeżeli sprawy nie prowadził ten sam radca prawny w drugiej instancji - 100 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Zaś stawka minimalna określona w pkt 1 powołanego przepisu w niniejszej sprawie wynosi 240 zł. W niniejszej sprawie ustanowiony pełnomocnik radca prawny A. N. (działająca poprzez substytuta) reprezentowała skarżącego w pierwszej jak i w drugiej instancji. Za udział w postępowaniu w pierwszej instancji koszty nieopłaconej pomocy prawnej zostały zasądzone w wyroku Sądu z dnia 29 października 2013r. Na obecnym etapie sprawy pomoc prawna sprowadza się do zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, która polegała na sporządzeniu i wniesieniu skargi kasacyjnej od wyroku sądu I instancji. Ponadto pełnomocnik (jego substytut) reprezentował stronę na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Zasadne jest w takiej sytuacji przyznanie wynagrodzenia w wysokości 75% stawki minimalnej, określonej w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia (która wynosi 240 złotych). Na mocy § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia, ustalona opłata ulega podwyższeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług ( 23%). W konsekwencji w niniejszej sprawie radcy prawnemu A. N. należy się wynagrodzenie w wysokości 180,00 złotych z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz kwota 41,40 złotych stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług – łącznie kwota 221,40 złotych. Wskazać należy, iż powołany wyżej przepis art. 250 p.p.s.a wyraźnie wskazuje, że prawo do wynagrodzenia przysługuje wyłącznie wyznaczonemu w sprawie pełnomocnikowi. Stosownie natomiast do art. 253 p.p.s.a., o wyznaczeniu pełnomocnika decyduje organ samorządu korporacyjnego, który wyznacza - w zgodzie z właściwymi dla niego regułami - określoną osobę do reprezentowania strony, której Sąd przyznał pomoc. Przez wyznaczonego pełnomocnika należy zatem rozumieć pełnomocnika wskazanego przez właściwy organ samorządu. Z akt sądowych wynika, że wyznaczonym przez Okręgową Izbę Radców Prawnych w Warszawie pełnomocnikiem dla skarżącego została radca prawny A. N. Zatem stosowne wynagrodzenie przysługuje temu pełnomocnikowi. Mając powyższe na uwadze w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz=art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a orzeczono jak w sentencji postanowienia.