VII SA/Wa 1833/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Jarecka, , Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 lutego 2014 r. sprawy ze skargi I. F. – W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2013 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji skargę oddala Decyzją z dnia [...] czerwca 2013 r., znak[...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2013 r., Nr [...] stwierdzającą nieważność decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] Nr [...] z dnia [...] grudnia 2012r w przedmiocie odmowy nakazu rozbiórki ogrodzenia. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w uzasadnieniu decyzji wskazał, iż [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wszczął z urzędu postępowanie w sprawie nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] Nr [...] z dnia [...] grudnia 2012r odmawiającej nakazania I. F. – W. rozbiórki ogrodzenia, usytuowanego pomiędzy prywatnymi nieruchomościami – działką nr ew [...] stanowiącą własność inwestora (I. F. – W. ), położoną przy ul. [...], a działką nr ew [...] położoną przy ul. [...] ( współwłaściciele M. K.- S. i A. S. ) w [...]. Następnie decyzją z dnia z dnia [...] kwietnia 2013 r., Nr [...] stwierdził nieważność kontrolowanej decyzji. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego rozpatrując odwołanie inwestora wskazał, iż postępowanie zakończone kontrolowaną decyzją było prowadzone w sprawie robót budowlanych polegających na budowie ogrodzenia. Ze zgromadzonych w aktach sprawy materiałów dowodowych w szczególności z protokołu oględzin robót budowlanych przeprowadzonych w dniu 7 lutego 2012r wynika, że stwierdzono " (....) wykonanie muru z cegły klinkierowej na długości 3,8 m pomiędzy istniejącym budynkiem mieszkalnym, a istniejącym budynkiem gospodarczym. Bezpośrednio przy ścianach budynków filary 38cmx 38cm o wysokości około 2,3m. Pomiędzy filarami wypełnienie – ścianka grubości 12cm o wysokości około 1,35m. Na ścianie osadzono dwa okna w ramie drewnianej. Przestrzeń między budynkami zadaszona." Z dokumentacji fotograficznej stanowiącej załącznik do protokołu oględzin z dnia 7 lutego 2012r wynika, że roboty budowlane polegały na postawieniu w granicy działki muru wykonanego z cegły klinkierowej z oknami, stanowiącego pełną ścianę , zadaszonego i obudowanego z dwóch stron. Przez połączenie z jednej strony z budynkiem mieszkalnym, a z drugiej strony z budynkiem gospodarczym powstała całość konstrukcyjno-budowlana stanowiąca zakończenie zadaszonego tarasu. Dodatkowo inwestor w odwołaniu od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2013 r., Nr [...] sama przyznaje, że cyt: " (...) roboty budowlane będą polegały na rozebraniu i odtworzeniu istniejącej od lat 60-tych części ogrodzenia ( 3,8m ) będącego jednocześnie ścianą kończącą taras". W ocenie organu nadzorczego ustalony przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] na podstawie oględzin oraz dokumentacji fotograficznej stanowiącej załącznik do protokołu oględzin z dnia 7 lutego 2012r stan faktyczny sprawy nie pozwalał przyjąć, iż doszło do odbudowy ogrodzenia. Zgodnie ze zgromadzonym materiałem dowodowym wykonana budowla składa się ze ściany nośnej, w której znajdują się otwory okienne oraz dwóch ścian sąsiednich budynków. Ponadto posiada dach połączony konstrukcyjnie z budynkiem gospodarczym. Wbrew ustaleniom organu nadzoru stopnia powiatowego inwestor nie wykonał ogrodzenia lecz wybudował pełną ścianę z oknami, umiejscowioną pomiędzy budynkami i zadaszoną. Oceniając kontrolowaną decyzję organ nadzorczy stwierdził, iż obarczona jest rażącym naruszeniem przepisów prawa procesowego ( art. 7 , 77 i 80 k.p.a. ) oraz przepisu prawa materialnego, stanowiącego podstawę jej wydania tj. art. 51 ust 1 pkt 1 w zw z art. 51 ust 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994r- Prawo budowlane. Zdaniem organu nadzorczego powiatowy organ nadzoru budowlanego z rażącym naruszeniem wskazanych przepisów prawa procesowego dokonał błędnej kwalifikacji prawnej w oparciu o istniejący stan faktyczny przyjmując, że inwestor wykonał ogrodzenie. Z rażącym naruszeniem prawa materialnego wszczął procedurę przewidzianą w art. 51 Prawa budowlanego, która nie ma zastosowania w przypadku wykonanej inwestycji mogącej stanowić wiatę bądź rozbudowę istniejących budynków. Odnosząc się do zarzutu inwestora Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że I. F. – W. dokonała zgłoszenia w Starostwie Powiatowym w [...] cyt: " robót polegających na koniecznym rozebraniu i odtworzeniu części murowanego ogrodzenia, stanowiącego jednocześnie zakończenie tarasu na długości 3,8m" jednakże w przedmiotowym zgłoszeniu brak jest szkiców i map pozwalających ustalić rzeczywisty zamiar inwestora. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła I. F. – W.. Zaskarżonej decyzji zarzuciła: 1. naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy to jest art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie w sytuacji gdy nie doszło do rażącego naruszenia prawa przez organ I instancji 2. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy tj.7, art. 77 i art. 80 k.p.a. poprzez brak wszechstronnego rozważenia materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie i niewłaściwą ocenę zebranych dowodów. Skarżąca wniosła o uchylenie decyzji organów obu instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja prawa nie narusza. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta co do zasady sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, a więc polega na weryfikacji decyzji organu administracji publicznej z punktu widzenia obowiązującego prawa materialnego i procesowego. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem oceny sądu jest decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, którą została utrzymana w mocy decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2013 r., Nr [...]. Obie kontrolowane przez sąd decyzje zostały wydane w trybie stwierdzenia nieważności. Postępowanie prowadzone na podstawie art. 156 §1 kpa jest nadzwyczajnym trybem postępowania, a jego celem nie jest merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy lecz przeprowadzenie weryfikacji decyzji z jednego punktu widzenia, a mianowicie czy decyzja jest dotknięta jedną z wad kwalifikowanych wskazanych w art. 156 §1 pkt 1-7 kpa. Wśród przesłanek enumeratywnie wymienionych w art. 156 §1 kpa jest rażące naruszenie prawa, które określa się jako oczywiste naruszenie przepisu prawa, a przy tym takie, które koliduje z zasadą praworządnego działania organów administracji publicznej. Obowiązkiem organu stwierdzającego nieważność decyzji jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa jest wyraźne wskazanie, jaki konkretny przepis został naruszony i dlaczego naruszenie to ma w ocenie organu charakter rażący. W orzecznictwie sądowo-administracyjnym jako rażąco kwalifikowane są nie tylko naruszenia przepisów prawa materialnego lecz także przepisów procesowych. W rozpatrywanej sprawie, organ odwoławczy prawidłowo ustalił, iż kontrolowana w trybie nadzoru decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] Nr [...]z dnia [...] grudnia 2012r odmawiająca skarżącej nakazu rozbiórki ogrodzenia dotknięta jest wadą rażącego naruszenia prawa, określoną w art. 156 §1 kpa. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego trafnie wskazał, że dokonana przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] ocena w sposób rażący rozmija się ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym. Z protokołu oględzin robót budowlanych przeprowadzonych w dniu 7 lutego 2012r oraz z załączonej dokumentacji fotograficznej wynika bowiem, że inwestycja wykonana przez skarżącą w żadnej mierze nie mogła zostać zakwalifikowana jako ogrodzenie. Z ustaleń zawartych w protokole oględzin wynika, że skarżąca wykonała " mur z cegły klinkierowej na długości 3,8 m pomiędzy istniejącym budynkiem mieszkalnym, a istniejącym budynkiem gospodarczym. Bezpośrednio przy ścianach budynków filary 38cmx 38cm o wysokości około 2,3m. Pomiędzy filarami wypełnienie – ścianka grubości 12cm o wysokości około 1,35m. Na ścianie osadzone dwa okna w ramie drewnianej. Przestrzeń między budynkami zadaszona." Powyższe ustalenia zostały potwierdzone sporządzoną dokumentacją fotograficzną stanowiącą załącznik do protokołu oględzin z dnia 7 lutego 2012r. Zdjęcia wyraźnie wskazują na istniejącą pomiędzy budynkami pełną ścianę połączoną konstrukcyjnie ze ścianami przylegających do niej budynków, w której to ścianie wstawione zostały dwa okna i nad którą znajduje się zadaszenie. Oceniając zgromadzony w sprawie materiał dowodowy organ nadzorczy trafnie wskazał na rażące naruszenie przepisów postępowania w wyniku którego doszło do zakwalifikowania wykonanego obiektu jako ogrodzenia. Przyjęta przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] kwalifikacja wykonanego obiektu jako ogrodzenia pozostaje w rażącej sprzeczności z dokonanymi ustaleniami faktycznymi. Zgodzić należy się także z oceną organu nadzorczego dotyczącą rażącego naruszenia art. 51 Prawa budowlanego. Procedura określona w art. 51 Prawa budowlanego która została zastosowana przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] w sposób rażący narusza ustalenia wynikające ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Niezasadny jest zarzut braku wszechstronnego rozważenia materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie i niewłaściwej oceny zebranych dowodów. Wbrew zarzutom skarżącej organ nadzorczy wziął pod uwagę protokół oględzin nieruchomości przeprowadzonych w dniu 7 lutego 2012r wraz z załączoną dokumentacją fotograficzną oraz wyjaśnienia strony. Ustalenia organu dotyczące rażącego naruszenia prawa zostały dokonane na podstawie analizy zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego odniósł się również do zarzutu skarżącej wskazując, że dokonane przez nią zgłoszenie cyt: " robót polegających na koniecznym rozebraniu i odtworzeniu części murowanego ogrodzenia, stanowiącego jednocześnie zakończenie tarasu na długości 3,8m" nie zawiera szkiców i map pozwalających ustalić rzeczywisty zamiar inwestora. Ekspertyza techniczna sporządzona na zlecenie skarżącej dotycząca stanu technicznego ogrodzenia w aspekcie zagrożenia bezpieczeństwa i życia ludzi potwierdza ustalenia zawarte w protokole oględzin z dnia 7 lutego 2012. Z ekspertyzy wynika, że " na krańcowym odcinku ogrodzenia wymurowano słupki z klinkieru zakotwione w ścianach istniejących ścian. Pomiędzy słupkami wymurowano ścianę z cegły klinkierowej ze zbrojeniem podłużnym w grubości spoin. Ściana została utwierdzona w słupkach murowanych skrajnych". Uznając, że zaskarżona decyzja prawa nie narusza, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art.151 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz 1270 ze zm ) skargę oddalił.