VII SA/Wa 1838/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Przewodniczący Przewodniczący, Sędzia WSA Sędzia WSA Sędzia WSA, Joanna Gierak-Podsiadły (spr.) Joanna Gierak-Podsiadły (spr.) Joanna Gierak-Podsiadły (spr.), , Sędzia WSA Sędzia WSA Sędzia WSA, Asesor WSA Asesor WSA Asesor WSA, Jolanta Augustyniak Pęczkowska Jolanta Augustyniak Pęczkowska Jolanta Augustyniak Pęczkowska, Elżbieta Granatowska Elżbieta Granatowska Elżbieta Granatowska, , Jolanta Augustyniak-Pęczkowska (spr.), Elżbieta Granatowska, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 listopada 2021 r. sprawy ze skargi P.Sp. z o.o. z siedzibą w M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2021 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę Przedmiotem skargi P. z o.o. z siedzibą w M. ("skarżąca") jest decyzja Wojewody [...] ("Wojewoda") nr [...] z [...] lipca 2021 r., wydana w sprawie dotyczącej zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych: W dniu 26 października 2020 r. skarżąca wystąpiła do Starosty [...] o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę ośmiu budynków mieszkalnych wielorodzinnych oraz budynku mieszkalno-usługowo-handlowego z garażami podziemnymi i elementami zagospodarowania terenu, urządzeniami i instalacją gazową położonych na nieruchomości usytuowanej w Mławie przy ul. Ł., na działkach nr ew. [...], obręb [...], gmina M. W tym samym dniu organ wszczął postępowania administracyjne, o czym zawiadomił strony pismem z 2 listopada 2020 r. Następnie organ ten postanowieniem nr [...] z [...] listopada 2020 r. - na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2020 r., poz. 1333 ze zm., "pr.bud.") - zobowiązał skarżącą do uzupełnienia braków i nieprawidłowości występujących w projekcie budowlanym w zakreślonym terminie. Przy piśmie z 10 grudnia 2020 r. skarżąca złożyła poprawiony projekt budowlany w czterech egzemplarzach; jednocześnie ustosunkowała się do ww. postanowienia o uzupełnieniu braków. Prowadząc postępowanie Starosta dołączył do akt sprawy pismo Dyrektora Powiatowego Zarządu Dróg w M. z 4 stycznia 2021 r., z którego wynika, że nie ma możliwości podłączenia projektowanej inwestycji do sieci kanalizacji deszczowej znajdującej się w ul. Z., stanowiącej drogę powiatową nr [...] w M., będącą w zarządzie Powiatowego Zarządu Dróg w M. Ponadto do akt sprawy wpłynęło pismo Zakładów Wodociągów, Kanalizacji i Oczyszczalnia Ścieków "[...]" Sp. z o.o. z siedzibą w M. z 11 stycznia 2021 r., w którym poinformowano, że na nieruchomości objętej wnioskiem skarżącej położona jest studnia głębinowa nr 13 zaopatrująca mieszkańców miasta M. w wodę. Po rozpatrzeniu wniosku skarżącej Starosta [...] decyzją nr [...] z [...] stycznia 2021 r., na podstawie art. 35 ust. 3 i ust. 5 pkt 1 oraz art. 82 ust. 1 i 2 pr.bud. oraz art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm., "k.p.a."), odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę ośmiu budynków mieszkalnych wielorodzinnych oraz budynku mieszkalno-usługowo-handlowego - ob. kat. XIII/XVII z garażami podziemnymi i elementami zagospodarowania terenu, urządzeniami i instalacją gazową położonych na nieruchomości usytuowanej w M. przy ul. Ł., na działkach o nr ewid. [...],[...] obręb: [...] M. W uzasadnieniu ww. decyzji organ pierwszej instancji wskazał, że analiza uzupełnionej dokumentacji wykazała braki i nieścisłości znajdujące się w dokumentacji projektowej. Projekt narusza przepisy określone w art. 34 ust. 2 i ust. 3 pkt 1 pr.bud. oraz § 7 ust. 1, § 8 ust. 2 i 3, i § 11 ust. 2 pkt 11 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. z 2012 r., poz. 462 ze zm.). W ocenie organu projekt budowlany – projekt zagospodarowania terenu, zarówno w części opisowej jak i rysunkowej posiada liczne braki i jest niespójny wewnętrznie. Na rysunku projektu zagospodarowania terenu nie oznaczono zjazdu z drogi publicznej oraz nie opisano wszystkich obiektów budowlanych na terenie objętym planem zagospodarowania (bud. "gbud"). W części opisowej projektu zagospodarowania działki podano, że na terenie inwestycji zaprojektowano dwa place zabaw, z rysunku projektu zagospodarowania terenu wynika, że na terenie projektowanej inwestycji projektowany jest tylko jeden plac zabaw. Błędnie podano również ilość wszystkich lokali mieszkalnych dla projektowanej inwestycji, co sprawia, że dalsza analiza dotycząca ustalenia ilości miejsc postojowych dla ww. zamierzenia również jest błędna. Ponadto w projekcie budowlanym, w tomie pierwszym str. 6 i str. 7 podano, że "Na poziomie terenu przy wewnętrznym ciągu pieszo jezdnym zaprojektowano 19 stanowisk postojowych o wym. 2,5 x 5,0 m oraz 9 stanowisk 3,6 x 5,0 m dla osób niepełnosprawnych", natomiast zarówno w opisie na str. 7, jak i na rysunku planu zagospodarowania terenu str. 134, zaprojektowano 15 stanowisk postojowych o wym. 2,5 x 5,0 m oraz 9 stanowisk 3,6 x 5,0 dla osób niepełnosprawnych – brak spójności części opisowej z częścią rysunkową projektu budowlanego; niewystarczająca ilość miejsc postojowych dla projektowanej inwestycji jest niezgodna z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy Burmistrza Miasta M. nr [...] z [...] kwietnia 2020 r. Dalej organ powiatowy wskazał, że z załączonego projektu budowlanego, z opisu technicznego (Projekt budowlany Tom I) na str. 10, z punktu 10 dotyczącego "odprowadzenia wód opadowych", wynika że, zaprojektowano odprowadzenie wód opadowych dla zamierzenia z dachów budynków oraz terenów utwardzonych powierzchniowo, na własny, nieutwardzony teren skarżącej. Na stronie 8 (Projekt budowlany Tom I) w punkcie 4.6 dotyczącym "infrastruktura techniczna, przyłącza do infrastruktury miejskiej" brak jest zapisu dotyczącego przyłącza kanalizacji deszczowej dla przedmiotowej inwestycji. Powyższe zapisy, w ocenie Starosty [...], są sprzeczne oraz niezgodne z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy dla planowanej inwestycji. Ponadto zapisy te są niezgodne z częścią rysunkową projektu zagospodarowania terenu, gdyż na rysunku planu zagospodarowania terenu zaprojektowano sieć wraz z przyłączami do kanalizacji deszczowej dla przedmiotowej inwestycji. Oceniając zgromadzony materiał dowodowy Starosta [...] podniósł nadto, że w projekcie budowlanym w tomie pierwszym, na stronie 11, pkt 11, został ustalony obszar oddziaływania dla projektowanej inwestycji. Z części opisowej na str. 12 projektu budowlanego tomu pierwszego wynika, że projektowana inwestycja ogranicza się do terenu inwestycji, a na działkach sąsiednich nie występują ograniczenia w zagospodarowaniu. Natomiast na str. 5 oraz str. 9 (Projekt budowlany Tom I) w punktach dotyczących komunikacji oraz wewnętrznego układu dróg zawarto zapis, że projektowany wewnętrzny ciąg pieszo-jezdny będzie umożliwiał kontynuację układu komunikacyjnego w kierunku wschodnim poprzez połączenie z drogą wewnętrzną na sąsiedniej działce. Połączenie projektowanego ciągu pieszo-jezdnego z drogą wewnętrzną na sąsiedniej działce zaznaczone jest również w części rysunkowej projektu zagospodarowania terenu. Powyższe, w ocenie organu pierwszej instancji, jest sprzeczne z ustalonym obszarem oddziaływania dla projektowanej inwestycji. Poza tym Starosta wskazał, że przedstawiona przez skarżącą analiza ryzyka dla przedsięwzięcia "Ujęcie wód podziemnych z utworów czwartorzędowych w miejscowości M. (Ujęcie [...])" nie uwzględnia specyfiki i charakteru planowanej inwestycji, stopnia skomplikowania robót, usytuowania obiektów budowlanych, rodzaju i zasięgu uciążliwości, zakresu oddziaływania na otoczenie. Tym samym organ uznał, że skarżąca nie wykonała postanowienia nr [...] z [...] listopada 2020 r., w punkcie dotyczącym przedłożenia analizy ryzyka strefy ochrony ujęć wód podziemnych, w sposób wystarczający. Odwołanie od decyzji Starosty wniosła skarżąca; po jego rozpatrzeniu Wojewoda wydał wskazaną na wstępie decyzję nr [...] z [...] lipca 2021 r., którą na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 82 ust. 3 pr.bud., utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z [...] stycznia 2021 r. W uzasadnieniu decyzji organ drugiej instancji podzielił ustalenia faktyczne poczynione przez Starostę; przytoczył treść przepisów stanowiących podstawę podjętego rozstrzygnięcia; w końcu wskazał na to, że słusznie odmówiono zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia skarżącej pozwolenia na budowę wobec nieuzupełnienia dokumentacji (tj. niewykonania postanowienia Starosty [...] z [...] listopada 2020 r.). Odnosząc się do poszczególnych kwestii organ odwoławczy wskazał przede wszystkim na to, że przedstawiona przez skarżącą analiza ryzyka dla przedsięwzięcia pn. "Ujęcie wód podziemnych z utworów czwartorzędowych w miejscowości M. (Ujęcie [...])", nie uwzględnia specyfikacji i charakteru planowanej inwestycji, która polega na budowie ośmiu wielorodzinnych budynków mieszkalnych oraz jednego budynku mieszkalno-usługowo-handlowego z garażami podziemnymi oraz infrastrukturą towarzyszącą, z czego grupa miejsc postojowych w północnej części terenu inwestycyjnego zlokalizowana jest w odległości 6,5 m od strefy bezpośredniej ochrony wód, natomiast budynek A, B i C są usytuowane w odległości kolejno 7,22 m, 23,0 m oraz 16,0 m od granic działki nr ew. [...], która stanowi strefę ochrony bezpośredniej ujęcia wody pitnej dla miasta M. Zdaniem organu, w takiej sytuacji nie da się w sposób jednoznaczny potwierdzić, że skarżąca wypełniła decyzję o warunkach zabudowy, która stanowi, że projekt zagospodarowania terenu objętego decyzją musi uwzględniać wymóg ochrony ujęć wody pitnej dla miasta M. Wojewoda wskazał następnie na to, że z przedłożonego projektu budowlanego nie wynika także w sposób jednoznaczny, czy przedmiotowa inwestycja będzie wyposażona w zamknięty system kanalizacji zapewniający odprowadzanie wód deszczowych do sieci publicznej kanalizacji deszczowej w ul. P.. Wyjaśnił przy tym, że wymóg taki został określony w pkt 3.a.6 ppkt c decyzji o warunkach zabudowy; dodatkowo (jak wskazał) uregulowano w tej decyzji zakaz wprowadzania wód z terenów utwardzonych oraz dachów do gruntu. Organ zauważył, że w części rysunkowej projektu zagospodarowania terenu wskazano na odprowadzanie wód opadowych i roztopowych do sieci publicznej kanalizacji deszczowej, natomiast z części opisowej projektu zagospodarowania terenu wynika, że wody opadowe z dachów budynków oraz terenów utwardzonych odprowadzane będą powierzchniowo w granicach inwestycji, bez powodowania zmian naturalnego spływu wód opadowych oraz kierowania ich na teren sąsiedniej nieruchomości. Organ drugiej instancji wskazał dalej na niespójność projektu budowlanego w zakresie dotyczącym m.in. placów zabaw, liczby miejsc postojowych, a także (zgodnie z tym co zaznaczył już wcześniej) odprowadzania wód opadowych i roztopowych, która skutkuje (jak podał) niemożliwością jednoznacznego określenia zgodności przedłożonej dokumentacji z decyzją Burmistrza Miasta M. z [...] kwietnia 2020 r., ustalającą warunki zabudowy dla przedmiotowej inwestycji. Wojewoda [...] zwrócił również uwagę, że skarżący nie ma fizycznej możliwości wykonania kanalizacji deszczowej zgodnie z projektem zagospodarowania terenu (v. pismo Powiatowego Ząrządu Dróg w M. z [...] stycznia 2021 r.). To zaś świadczy o niezgodności projektu budowlanego z ww. decyzją Burmistrza Miasta M. Wojewoda [...] stwierdził również, że w związku z przyjęciem przez projektanta dla projektowanego budynku II kategorii geotechnicznej, należało opracować opinię geotechniczną, dokumentację badań podłoża gruntowego i projekt geotechniczny. Co prawda, na str. 67-74 projektu budowlanego znajduje się opracowanie pn. "Geotechniczne warunki posadowienie do projektu zespołu zabudowy ośmiu budynków mieszkaniowych wielorodzinnych oraz jednego budynku mieszkaniowo-usługowego na działkach nr ew. [...] oraz [...] przy ulicy Ł. w M.", jednakże powyższych ustaleń nie można uznać za wystarczające do spełnienia zapisów § 7 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 w sprawie ustalania geotechnicznych warunków posadawiania obiektów budowlanych (Dz. U. z 2012 r., poz. 463 ze zm.), a dodatkowo przedmiotowe opracowanie nie zostało podpisane przez osobę posiadającą odpowiednie uprawienia. Organ drugiej instancji wskazał także na to, że skarżąca została zobowiązana do uzupełnienia nieprawidłowości w przedłożonym do zatwierdzenia projekcie budowlanym. Wszystkie zmiany w projekcie budowlanym należało odpowiednio autoryzować poprzez naniesienie daty oraz podpisu osoby dokonującej zmian, w sposób umożliwiający identyfikację osoby, która dokonywała stosownych zmian oraz w sposób uniemożliwiający dekompletacje projektu. Autoryzacja poprawek powinna umożliwiać stwierdzenie, kto i kiedy ich dokonał. Jak wynika z przedłożonej dokumentacji nie zawiera ona dat wykonania wszystkich poprawek, a także czytelnego podpisu projektanta odpowiedzialnego za ich sporządzenie, wobec czego nie jest możliwa weryfikacja wszystkich naniesionych zmian dokonanych zgodnie z wymogami postanowienia, z uwagi na fakt, że organ odwoławczy nie miał możliwości zapoznania się z pierwotnym projektem budowlanym dołączonym do wniosku o pozwolenie na budowę. Podsumowując Wojewoda stwierdził, że przedłożony do zatwierdzenia projekt budowlany jest niezgodny z przepisami w tym m.in. z rozporządzeniem dotyczącym zakresu i formy, a ponadto przedmiotowa inwestycja nie wykazuje zgodności z zapisami decyzji o warunkach zabudowy wydanej dla przedmiotowej inwestycji, co powoduje, że narusza ona art. 35 ust. 1 pkt 1-3 pr.bud. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na ww. decyzję Wojewody z [...] lipca 2021 r. skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz zasądzenie od organu na jej rzecz kosztów postępowania sądowego. Skarżąca zarzuciła zaskarżonej decyzji: 1) naruszenie art. 35 ust. 1 pr.bud. w zakresie przekroczenia granic działania organu wydającego decyzję o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę "pod kątem zgodności" z przepisami techniczno-budowlanymi i domaganie się od skarżącej w postanowieniu z [...] listopada 2020 r. przedłożenia warunków odprowadzania wód opadowych i roztopowych do kanalizacji deszczowej, wbrew przepisom § 28 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, jeśli projekt zagospodarowania terenu jest zgodny z decyzją o warunkach zabudowy; 2) brak podstaw do uznania, że decyzja odmowna jest prawnie uzasadniona i zaistniały w tym stanie faktycznym przesłanki do zastosowania art. 35 ust. 3 i ust. 5 pr.bud.; 3) naruszenie § 28 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie "w brzmieniu nadanym w odnośniku "4" rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 14 listopada 2017 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. 2017 r., poz. 2285), obowiązujące od 1 stycznia 2018 r. - w zakresie merytorycznego badania projektu architektoniczno-budowlanego z przepisami w tym techniczno-budowlanymi w zakresie określonym w art. 5 pr.bud."; 4) naruszenie art. 6, art. 7, art. 9, art. 10 i art. 11 k.p.a. poprzez naruszenie podstawowych zasad obowiązujących w prowadzonym postępowaniu administracyjnym, a w szczególności zasady praworządności, zasady legalizmu, prawdy obiektywnej, naruszenie zasady udzielania stronie skarżącej informacji o okolicznościach faktycznych i zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym oraz braku oceny w zakresie przyznania statusu strony w tym postępowaniu osobom, nie mającym interesu prawnego i niedostateczne wyjaśnienie przesłanek, którymi kierował się Wojewoda [...] przy wydaniu decyzji, a w szczególności nie odniesienie się do wszystkich zarzutów podniesionych w odwołaniu; 5) naruszenie art. 77 w zw. z art. 106 § 2 k.p.a. poprzez rozpoznanie sprawy przez Wojewodę i pominięcie oraz nieuwzględnienie faktu, że zbieranie materiału dowodowego przez Starostę M. odbywało się po terminie powiadomienia strony w dniu 28 grudnia 2020 r. o zakończeniu postępowania dowodowego, bez poinformowania o tym fakcie i nowych dowodach. Wydana przez organ pierwszej instancji decyzja oparła swoje uzasadnienie "na tych dwóch dowodach" (pismo z 12 stycznia 2021 r. i pismo z 4 stycznia 2021 r.), o czym organ nie poinformował skarżącej przed datą wydania decyzji przez Starostę [...] w dniu [...] stycznia 2021 r. Organ drugiej instancji nie dopatrzył się zaniechania po stronie Starosty [...], ani nie dostrzegł przekroczenia granic prawa w zakresie orzekania w decyzji na podstawie dowodów załączonych z naruszeniem art. 106 § 2 k.p.a.; 6) naruszenie art. 138 § 1 i § 2 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie istotnej dla właściwego rozstrzygnięcia sprawy kwestii dotyczącej kanalizacji deszczowej, w świetle jej zgodności z decyzją o warunkach zabudowy. Przedwczesne i wybiórcze badanie możliwości podłączenia sieci kanalizacji deszczowej do istniejącej sieci w drodze powiatowej ulicy P. w M., a nie badanie podłączenia pozostałych sieci: wodociągowej, kanalizacyjnej i innych na tym etapie postępowania administracyjnego. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Wojewody nr [...] z [...] lipca 2021 r., utrzymująca w mocy decyzję Starosty nr [...] z [...] stycznia 2021 r., odmawiającą zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę ośmiu budynków mieszkalnych wielorodzinnych oraz budynku mieszkalno-usługowo-handlowego - ob. kat. XIII/XVII z garażami podziemnymi i elementami zagospodarowania terenu, urządzeniami i instalacją gazową położonych na nieruchomości usytuowanej w M. przy ul. Ł., na działkach o nr ewid. [...] obręb: [...]. W tej ostatniej, jako podstawę materialnoprawną orzeczenia, Starosta wskazał art. 35 ust. 3 i ust. 5 pkt 1 pr.bud. Zgodnie z art. 35 ust. 3 pr.bud. w razie stwierdzenia nieprawidłowości w zakresie określonym w ust. 1 organ administracji architektoniczno-budowlanej nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia. W przypadku natomiast niewykonania, w wyznaczonym terminie, postanowienia, o którym mowa w art. 35 ust. 3 pr.bud. organ administracji architektoniczno-budowlanej – na podstawie art. 35 ust. 5 pkt 1 pr.bud., wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego i wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Zastosowanie obu przytoczonych przepisów ma ścisły związek z obowiązkami, jakie zostały nałożone na właściwy organ architektoniczno-budowlany w postępowaniu administracyjnym z wniosku o pozwolenie na budowę. I tak, przepis art. 35 ust. 1 pkt 1 pr.bud. zobowiązuje ten organ – przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę – do sprawdzenia zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu. Ten też przepis, jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji, miał decydujące znaczenie w niniejszej spawie, albowiem dokonując sprawdzeń na jego podstawie organ odwoławczy (za organem pierwszej instancji) uznał, że projekt budowlany nie jest zgodny z decyzją Burmistrza Miasta M. nr [...] z [...] kwietnia 2020 r. o warunkach zabudowy; niezgodność ta nie została przez skarżącą usunięta na wezwanie Starosty [...], zawarte w postanowieniu wydanym w trybie art. 35 ust. 3 pr.bud., z [...] listopada 2020 r., nr [...]. W konsekwencji przyjęto w sprawie w obu instancjach, że projekt budowlany jako m.in. niezgodny z decyzją o warunkach zabudowy, nie nadaje się do zatwierdzenia, a tym samym – należało odmówić wydania wnioskowanego pozwolenia na budowę. Biorąc pod uwagę treść projektu budowlanego i decyzji Burmistrza Miasta M. o warunkach zabudowy dla przedmiotowej inwestycji, a także przebieg postępowania i zgromadzone w postępowaniu dowody Sąd nie znalazł podstaw do podważenia zastosowania w sprawie przepisów art. 35 ust. 3 i ust. 5 pkt 1 pr.bud. w obecnie obowiązującym brzmieniu (odpowiadających treści art. 35 ust. 3 tej ustawy – w brzmieniu sprzed nowelizacji, która weszła w życie 19 września 2020 r.). Rozwijając to stanowisko Sąd zauważa, że art. 35 ust. 3 pr.bud. ma zastosowanie m.in. wówczas, gdy organ stwierdzi niezgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy w przypadku braku planu miejscowego (art. 35 ust. 1 pkt 1 pr.bud.). Starosta [...] analizując wniosek skarżącej o udzielenia pozwolenia na budowę ośmiu budynków mieszkalnych wielorodzinnych oraz budynku mieszkalno-usługowo-handlowego - ob. kat. XIII/XVII z garażami podziemnymi i elementami zagospodarowania terenu, urządzeniami i instalacją gazową położonych na nieruchomości usytuowanej w M. przy ul. Ł., na działkach o nr ewid. [...] obręb: [...], wydał postanowienie nr [...] z [...] listopada 2020 r., którym wezwał P. Sp. z o.o. z siedzibą w M. do usunięcia szeregu braków – w terminie do 4 stycznia 2021 r. Postanowienie to wydano zasadnie, mimo że nie wszystkie braki czy niezgodności we wskazanym orzeczeniu sformułowano prawidłowo. Te sformułowane zasadnie i mające istotne znaczenie w sprawie odnosiły się do decyzji Burmistrza Miasta M. nr [...] z [...] kwietnia 2020 r. o warunkach zabudowy dla zamierzenia objętego wnioskiem inicjującym to postępowanie; zarówno co do jej przedstawienia w odpowiedniej kopii wraz z klauzulą ostateczności, jak i dostosowania projektu budowlanego do zawartego w niej w pkt 3 wymogu dotyczącego odprowadzania wód opadowych i roztopowych; ale już nie co do przedstawienia szczegółowego opisu ochrony ujęć wody pitnej dla miasta M. w związku z ujęciem położonym na terenie działki o nr ew. [...] wraz z analizą ryzyka strefy ochrony ujęć wód podziemnych wykonaną przez osobę z odpowiednimi uprawnieniami (z przyczyn przedstawionych poniżej). W uzupełnieniu dokumentacji (i wykonaniu ww. postanowienia Starosty) skarżąca przedłożyła decyzję Burmistrza Miasta M. nr [...] z [...] kwietnia 2020 r., z której pkt 3.a.1. wynika, że projekt zagospodarowania terenu objętego decyzją musi uwzględniać wymóg ochrony ujęć wody pitnej dla miasta M. – ujęcie położone na terenie działki nr ewid. [...]. Natomiast pkt 3.a.6. ppkt c) ww. decyzji określa wymogi dotyczące odprowadzania wód opadowych i roztopowych. Zgodnie z powyższym wymogiem działka budowlana, na której sytuowane będą budynki, musi być wyposażona w zamknięty system kanalizacji zapewniający odprowadzanie wód deszczowych do sieci publicznej kanalizacji deszczowej ul. P. Jednocześnie w ww. decyzji o warunkach zabudowy, z uwagi na bliską lokalizację studni poboru wody pitnej, uregulowano zakaz wprowadzania wód z terenów utwardzonych oraz dachów do gruntu. Projektowany system powinien spełniać warunki zarządcy sieci w ul. P. Skarżąca przedstawiła także poprawiony projekt budowlany, przy czym nie wynika z niego jednoznacznie sposób odprowadzania wód opadowych. Wskazał na to Wojewoda, i stanowisko to, wobec treści części opisowej i rysunkowej projektu zagospodarowania terenu, Sąd w pełni podziela. W części opisowej projektu zagospodarowania terenu wskazano bowiem na to, że wody opadowe z dachów budynków oraz terenów utwardzonych odprowadzane będą powierzchniowo w granicach inwestycji, natomiast z części rysunkowej projektu zagospodarowania terenu wynika, że zaprojektowano sieć i przyłącze kanalizacji deszczowej, zewnętrzne separatory substancji ropopochodnych kanalizacji deszczowej wraz z wpustami drogowymi i odnowieniem liniowym, jednak bez autoryzacji poprawek. Wobec wskazanej niespójności, a jednocześnie powstałej w ten sposób niezgodności z wiążącą w sprawie decyzją o warunkach zabudowy (już tylko z ww. powodu), zaszła w sprawie podstawa do zastosowania art. 35 ust. 5 pkt 1 pr.bud. (czy art. 35 ust. 3 pr.bud. w dotychczasowym brzmieniu). Nie bez znaczenia dla tej oceny ma również treść pisma Dyrektora Powiatowego Zarządu Dróg w M. z 4 stycznia 2021 r., w którym wskazano na brak możliwości podłączenia projektowanej inwestycji do sieci kanalizacji deszczowej znajdującej się w ul. P., stanowiącej drogę powiatową nr [...] w M. Sąd dostrzega przy tym, że organ administracji architektoniczno-budowlanej ma obowiązek na etapie zatwierdzania projektu budowlanego stwierdzić zgodność tego projektu z decyzją o warunkach zabudowy i to na tym etapie inwestor ma obowiązek wykazać wszystkie "elementy" wskazane w decyzji o warunkach zabudowy. Ze wskazanego powyżej pisma wynika natomiast, że inwestor nie ma możliwości dostosować się do wymogu decyzji o warunkach zabudowy dotyczącego odprowadzania wód opadowych, wprowadzonego z uwagi na sąsiedztwo działek inwestycyjnych z nieruchomością, na której znajduje się ujęcie wody pitnej dla miasta M. Przy czym, Sąd zgadza się ze skarżącą, że w obowiązującym stanie prawnym inwestor nie musiał legitymować się w niniejszym postępowaniu warunkami odprowadzania wód opadowych i roztopowych do kanalizacji deszczowej. Niemniej jednak organ orzekając w sprawie w okolicznościach w niej występujących mógł, przy ocenie zgodności projektu budowlanego z ww. decyzją o warunkach zabudowy, wziąć pod uwagę pismo Dyrektora Powiatowego Zarządu Dróg w M. z 4 stycznia 2021 r., wskazujące na brak możliwości podłączenia projektowanej inwestycji do sieci kanalizacji deszczowej znajdującej się w ul. P. W tych warunkach Sąd uznał, że prawidłowo oceniono w sprawie, iż skarżąca nie uzupełniła w sposób właściwy dokumentacji projektowej i nie dostosowała jej do wiążącej (tak ją, jak i organ architektoniczno-budowlany) decyzji o warunkach zabudowy. Niezależnie od powyżej przedstawionej oceny Sąd zauważa, że postanowieniem z [...] listopada 2020 r. Starosta [...] zobowiązał skarżącą także do przedłożenia szczegółowego opisu ochrony ujęć wody pitnej dla miasta M. – ujęcie położone na terenie działki o nr ewid. [...] wraz z analizą ryzyka strefy ochrony do ujęć wód podziemnych wykonaną przez osobę z odpowiednimi uprawnieniami – przepisy Prawo wodne. W tym zakresie wskazane postanowienie jest - zdaniem Sądu - wadliwe; organ nie miał bowiem podstaw prawnych, aby w ww. sposób formułować wezwanie skarżącej do uzupełnienia braków w projekcie budowlanym. Sąd dostrzega przy tym, że zgodnie z art. 133 ust. 4 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2021 r., poz. 2233 ze zm. – dalej jako: "pr.wod.") to właściciel ujęcia wody realizujący zadania w zakresie zbiorowego zaopatrzenia w wodę jest obowiązany przeprowadzić analizę ryzyka, o której mowa w ust. 3 i przekazać ją do właściwego wojewody. Natomiast z art. 133 ust. 6 pr.wod. wynika, że analiza ryzyka jest aktualizowana nie rzadziej niż co 10 lat, a w przypadku ujęć wody dostarczających mniej niż 1.000 m3 wody na rok – nie rzadziej niż co 20 lat. Z powyższego jednoznacznie wynika więc, że jedynym podmiotem odpowiedzialnym i zobowiązanym do sporządzenia analizy ryzyka strefy ochrony ujęć wody pitnej jest właściciel ujęcia wody pitnej. Tym samym skarżąca nie była w stanie wykonać w powyższym zakresie zobowiązania Starosty Mławskiego, gdyż nie ma kompetencji, jako podmiot niebędący właścicielem ujęcia wody, do sporządzenia tego rodzaju dokumentacji. Sąd zaznacza jednocześnie, że w decyzji o warunkach zabudowy została zawarta "jedynie" konieczność uwzględnienia ochrony ujęć wody pitnej dla miasta M. Tak sformułowany wymóg/obowiązek nie może być interpretowany przez organ architektoniczno-budowlany w sposób powodujący (w istocie) przeniesienie ustawowych obowiązków spoczywających na właścicielu ujęcia wody na inwestora (nie będącego nim), który zamierza realizować zamierzenie budowlane, nadto – poza strefą ochrony bezpośredniej i pośredniej w rozumieniu przepisów pr.wod. obowiązującej z uwagi na ujęcie wody pitnej zlokalizowane na działce nr ew. [...]. Brak prawidłowości ww. postanowienia w zakresie nałożenia tego obowiązku nie wpłynął jednak, zdaniem Sądu, na zasadność zaskarżonej decyzji; tym bardziej jeśli zważy się, że ocenie organów orzekających podlegało wykonanie szeregu nałożonych obowiązków, a te - w zakresie odprowadzania wód opadowych i roztopowych (powyżej wskazane) nie zostały przez inwestora wykonane, choć zasadnie były wymagane. Miały w efekcie zdaniem Sądu decydujące znaczenie dla wyniku niniejszego postępowania. Sąd zaznacza przy tym, że organ architektoniczno-budowlany ma obowiązek ocenić zgodność projektu budowlanego z decyzją o warunkach zabudowy w przypadku braku planu miejscowego, co więcej – nie może zaakceptować dokumentacji projektowej sprzecznej z tą decyzją; winien wówczas zastosować art. 35 ust. 3 pr.bud., w następstwie tego (w przypadku dalszej niezgodności) – art. 35 ust. 5 pkt 1 tej ustawy w brzmieniu obecnie obowiązującym. Taki też przebieg miało postępowanie w niniejszej sprawie; prawidłowo w jego toku "egzekwowano" od inwestora dostosowanie projektu budowlanego do wymogu odprowadzania wód opadowych określonego w decyzji Burmistrza Miasta M. z [...] kwietnia 2020 r. Projekt budowlany nie został w tej kwestii prawidłowo uzupełniony/poprawiony; wykazuje niespójność, nie mógł więc zostać w takim kształcie zaakceptowany poprzez wydanie decyzji na podstawie art. 35 ust. 4 pr.bud. Z ww. przyczyn Sąd uznał, że skarga nie mogła okazać się zasadna, czy inaczej: żaden z zarzutów w niej podniesionych nie mógł wywołać zamierzonego skutku. Wydając zaskarżoną decyzję organ nie naruszył ani art. 35 ust. 1 pr.bud. (wobec zakresu jego zainteresowania), ani art. 35 ust. 5 pkt 1 tej ustawy. Prawidłowo uznał, że zachodzi podstawa do zastosowania tego ostatniego, słusznie wskazując w szczególności na niewykonanie przez inwestora obowiązku nałożonego postanowieniem wydanym na podstawie art. 35 ust. 3 pr.bud. w zakresie doprowadzenia projektu budowlanego do zgodności z decyzją o warunkach zabudowy i sformułowanego tam wymogu dotyczącego sposobu odprowadzania wód opadowych. Nie naruszył w sprawie w stopniu istotnym, uzasadniającym uchylenie zaskarżonej decyzji, zasad rządzących postępowaniem administracyjnym, w tym zasady uregulowanej w art. 10 k.p.a. O wadliwości postępowania tego organu i wydanej przez niego decyzji nie może też świadczyć uwzględnienie przez niego w postępowaniu dokumentów, które organ I instancji włączył do akt sprawy po zawiadomieniu stron postępowania o zakończeniu postępowania dowodowego. Z dokumentami tymi skarżąca mogła zapoznać się bowiem w postępowaniu odwoławczym i zwalczać na tym etapie okoliczności z nich wynikające (odpowiednimi kontrdowodami). Na marginesie jedynie Sąd zaznacza, że dokumenty te nie stanowiły kluczowego dowodu w sprawie (ukierunkowanej na sprawdzenie pod kątem zgodności z prawem w granicach uregulowanych w art. 35 ust. 1 pr.bud. projektu budowlanego), który zaważył na końcowym rozstrzygnięciu. Co do pozostałych kwestii wskazanych przez Wojewodę w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji jako te, mające także świadczyć o nieprawidłowości/niekompletności projektu budowlanego (dot. to m.in. dokumentacji geotechnicznej, czy autoryzacji poprawek naniesionych w projekcie budowlanym), Sąd dostrzega, że mogły być one przedmiotem wyjaśnień w postępowaniu odwoławczym, zważywszy na to, że nie wystąpiły czy nie zostały dostrzeżone na etapie I instancji. Dlatego też, zdaniem Sądu, nie stanowiłyby jako jedyne wystarczającej podstawy dla zastosowania w niniejszej sprawie przez Wojewodę art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. I w końcu, Sąd zwraca uwagę na pewną niespójność co do przyjętego przez organy orzekające w sprawie stanu prawnego, tj. w brzmieniu znowelizowanym ustawą z dnia 13 lutego 2020 r. (Dz. U. z 2020 r., poz. 471), która wprowadziła zmiany do pr.bud. z dniem 19 września 2020 r. (v. decyzja Starosty), i w brzmieniu sprzed tej nowelizacji (v. decyzja Wojewody). Zapewne wynika to z tego, że wniosek skarżącej o pozwolenie na budowę wpłynął do organu 26 października 2020 r. W takiej sytuacji nie mógł znaleźć zastosowania art. 25 ww. ustawy zmieniającej, zgodnie z którym do spraw uregulowanych ustawą zmienianą w art. 1, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, przepisy ustawy zmienianej w art. 1 stosuje się w brzmieniu dotychczasowym. Niemniej jednak należało wziąć pod uwagę, że zgodnie z art. 26 tej ustawy w terminie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy inwestor do wniosku o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę albo wniosku o zatwierdzenie projektu budowlanego, albo zgłoszenia budowy może dołączyć projekt budowlany sporządzony na podstawie przepisów ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym. W efekcie, dokonując sprawdzeń takiej dokumentacji projektowej należy kierować się przepisami budowlanymi w szerokim ujęciu w brzmieniu dotychczasowym. Powyższe nie miało jednak decydującego znaczenia w okolicznościach niniejszej sprawy, albowiem tak przed jak i po nowelizacji zakres kontroli organu architektoniczno-budowlanego dotyczący projektu budowlanego nie uległ zmianie (v. art. 35 ust. 1 pkt 1 pr.bud.); nie zmieniła się także procedura postępowania w razie stwierdzenia nieprawidłowości w takim też zakresie, ani związana z tym przyczyna wydania decyzji negatywnej dla inwestora (v. art. 35 ust. 3 pr.bud. przed i po nowelizacji, i art. 35 ust. 5 pkt 1 w obecnym brzmieniu). Kierując się powyższą argumentacją Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), orzekł, jak w sentencji.