VII SA/Wa 184/09

Referendarz sądowy Justyna Wtulich Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2009r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. S o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi E. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] znak : [...] w przedmiocie : zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia : odmówić E. S. przyznania prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W dniu 17 marca 2009r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął uzupełniony przez wnioskodawcę formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Stosownie zaś do treści art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym dotyczącym w niniejszej sprawie zwolnienia z kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Jak wynika z powołanych przepisów ciężar udowodnienia istnienia okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie spoczywa na stronie. W niniejszej sprawie wnioskodawca nie wykazał, że znajduje się w sytuacji materialnej uprawniającej go do przyznania prawa pomocy. Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że we wspólnym gospodarstwie domowym z wnioskodawcą pozostaje żona i córka. Źródłem utrzymania wnioskodawcy oraz jego rodziny jest dochód o łącznej wysokości 7.940,00 złotych brutto miesięcznie. Na dochód ten składa się kwota 5.000,00 złotych, które otrzymuje wnioskodawca z tytułu zatrudnienia oraz renty, dochód małżonki z tytułu zatrudnienia w wysokości 2.300,00 złotych, oraz dochód córki w wysokości 640,00 złotych. Wnioskodawca podał, że jest współwłaścicielem mieszkania o powierzchni 60 m ² i 62,40 m ², nieruchomości rolnej o powierzchni 0,44 ha i 4 ha, lasu o powierzchni 3,90 ha oraz posiada zasoby pieniężne w wysokości 40.000,00 złotych. Oceniając sytuację materialną wnioskodawcy uznano, że w niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki uzasadniające przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Wskazać należy, że wnioskodawca z pozostałymi członkami rodziny posiada stałe, niemałe źródło dochodu, dwa mieszkania, nieruchomości rolne, las oraz zgromadzone środki pieniężne w wysokości 40.000,00 złotych. Nie można zatem przyjąć, że wnioskodawca jest osobą ubogą, której sytuacja finansowa jest na tyle trudna, że nie pozwala na poniesienie kosztów sądowych samodzielnie i ustanowienie pełnomocnika z wyboru. Podkreślić bowiem należy, że prawo pomocy jest instytucją wyjątkową stanowiącą odstępstwo od ogólnej zasady odpłatności postępowania wyrażonej w art. 199 ww. ustawy. Może być więc przyznane na wniosek osób bardzo ubogich znajdujących się ze względu na różne zdarzenia życiowe w sytuacji, która nie pozwala im na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania, lub gdy ich poniesienie byłoby związane z poniesieniem uszczerbku koniecznego dla wnioskującego i jego rodziny, tj. uniemożliwiłoby zaspokojenie najbardziej podstawowych potrzeb życiowych. W przedmiotowej sprawie mając na względzie dane przedstawione we wniosku stwierdzono, że wnioskodawca jest w stanie ponieść koszty sądowe samodzielnie oraz ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.