VII SA/Wa 1840/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Miron, , Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak ( spr.), Protokolant st. sekr. sąd. Joanna Piątek-Macugowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi W. P. na decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia [...] stycznia 2008 r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia skargę odrzucić Decyzją z dnia [...] stycznia 2008 r., znak: [...] Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego na podstawie art. 2 ust. 2 w związku z art. 36 ust. 3 i art. 52 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz. U. z 1998 r. Nr 7, poz. 25 ze zm), oraz art. 83 a ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2007 r. Nr 11, poz. 74 ze zm.) w związku z art. 4778-16 ustawy z dnia 14 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego, po rozpatrzeniu wniosku W. P., - odmówił stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] lutego 2005 r., znak: [...] Od wyżej wskazanej decyzji Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, zgodnie z pouczeniem, W. P. wniósł odwołanie do Sądu Okręgowego w [...] Wydział Ubezpieczeń Społecznych Sąd Ubezpieczeń Społecznych, który postanowieniem z dnia [...] listopada 2008 r., sygn. akt [...] stwierdził swą niewłaściwość i przekazał sprawę do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 22 czerwca 2011 r., sygn. akt III SA/Lu 227/11 również stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia (§ 2) należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W ocenie Sądu, w okolicznościach niniejszej sprawy uznać należy, że na skutek błędnego pouczenia, odwołanie wniesione do sądu powszechnego nie doprowadziło do rozpoznania sprawy zgodnie z art. 15 k.p.a. w związku z art. 127 k.p.a. Stosownie do art. 15 k.p.a. postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne. Od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez organ centralny, tu Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z rozstrzygnięcia może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy; do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji (art. 127 § 3 k.p.a.). Wskazać należy, że w niniejszej sprawie trybu ponownego rozpoznania sprawy nie zastosowano wobec pouczenia skarżącego, iż wydana decyzja może być zaskarżona do sądu powszechnego. W tych okolicznościach w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga do sądu jest niedopuszczalna. W sprawie nie doszło do wyczerpania środków zaskarżenia, przewidzianych przepisami prawa, warunkujących kontrolę sądowoadministracyjną aktu administracyjnego. Mając na uwadze powyższą argumentację Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym.