VII SA/Wa 1841/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska, , Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Mirosława Pindelska (spr.), Protokolant st. ref. Katarzyna Zychora, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 lutego 2013 r. sprawy ze skarg E. W., J. C., H. C.- G. oraz H. M. na decyzję Wojewody [....] z dnia [....] maja 2012 r. nr [....] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargi oddala Wojewoda [...]decyzją z dnia [...] maja 2012 r. Nr [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zw. dalej k.p.a., oraz art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4, art. 36 i art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623), po rozpatrzeniu odwołania Spółdzielni Budowlano-Mieszkaniowej "[...]" reprezentowanej przez r.pr. [...] od decyzji Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...]lutego 2012 r., odmawiającej zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynków mieszkalnych wielorodzinnych z garażem podziemnym usytuowanych na terenie nieruchomości stanowiącej działkę nr ew. [...],[...],[...],[...]z obrębu [...] przy ul. [...] i ul. [...] w W., wraz ze zjazdami z dróg publicznych: jednego zjazdu z ul. [...] (usytuowanego na działce nr ew. [...] z obrębu [...]) oraz dwóch zjazdów z ul. [...] (usytuowanych na działce nr ew. [...] z obrębu [...]): -uchylił w całości zaskarżoną decyzję Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] lutego 2012 r. i zatwierdził projekt budowlany oraz udzielił pozwolenia na budowę inwestorowi: Spółdzielni Budowlano-Mieszkaniowej "[...]" z siedzibą w [...] dla inwestycji polegającej na: budowie budynków mieszkalnych wielorodzinnych z garażem podziemnym usytuowanych na terenie nieruchomości stanowiącej działkę nr ew. [...],[...],[...], [...] z obrębu [...] przy ul. [...] i ul. [...] w [...], zaliczanych do XIII kategorii obiektów budowlanych, wraz ze zjazdami z dróg publicznych: jednego zjazdu z ul. [...] (usytuowanego na działce nr ew. [...] z obrębu [...]) oraz dwóch zjazdów z ul. [...] (usytuowanych na działce nr ew. [...] z obrębu [...]), wg projektu budowlanego opracowanego w styczniu 2011 r., stanowiącego załącznik do niniejszej decyzji, wykonanego przez [...] Sp. z o.o., autorstwa: -architektura: mgr inż. arch. [...][...]posiadająca uprawnienia budowlane do sporządzania projektów w zakresie rozwiązań: a) architektonicznych wszelkich obiektów budowlanych, b) konstrukcyjno-budowlanych obiektów budowlanych w budownictwie osób fizycznych, z wyłączeniem konstrukcji fundamentów głębokich i trudniejszych konstrukcji statycznie niewyznaczalnych (nr ew. [...]), wpisanej na listę członków [...] Okręgowej Izby Architektów RP pod nr ew. [...], -konstrukcja: mgr. inż. [...][...], posiadającego uprawnienia budowlane do sporządzania projektów w zakresie rozwiązań konstrukcyjno- budowlanych budynków oraz innych budowli (nr ew. [...]), wpisanego na listę członków [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa pod nr ew. [...], -instalacje sanitarne: mgr inż. [...][...], posiadającego uprawnienia budowlane w specjalności instalacyjno-inżynieryjnej (nr ew. [...]) wpisanego na listę członków [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa pod nr ew. [...], -instalacje elektryczne: mgr inż. [...][...], posiadającego uprawnienia budowlane w specjalności instalacyjno - inżynieryjnej w zakresie instalacji elektrycznych (nr ew. [...]) wpisanego na listę członków [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa pod nr ew. [...], z zachowaniem następujących warunków, zgodnie z art. 36 ust 1 oraz art. 42 Prawa budowlanego: 1. Szczególne warunki zabezpieczenia terenu budowy i prowadzenia robót budowlanych: a) Inwestor jest obowiązany zapewnić objęcie kierownictwa budowy lub określonych robót budowlanych oraz nadzór nad robotami przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane w odpowiedniej specjalności i spełniającą wymóg art. 12 ust. 7 ustawy - Prawo budowlane. b) Zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy - Prawo budowlane, przy prowadzeniu robót budowlanych, do kierowania którymi jest wymagane przygotowanie zawodowe w specjalności techniczno - budowlanej innej niż posiada kierownik budowy, inwestor jest zobowiązany zapewnić ustanowienie kierownika robót w danej specjalności. c) Zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy - Prawo budowlane roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. d) Obiekt należy wyznaczyć na gruncie przez uprawnionego geodetę. e) Roboty należy realizować zgodnie z dokumentacją budowlaną w sposób zapewniający bezpieczeństwo ludzi i mienia, oraz ochronę środowiska. f) Roboty budowlane wykonywane w miejscach kolizji lub zbliżeń budowanego obiektu z podziemnym uzbrojeniem terenu należy wykonać ręcznie i ze szczególną ostrożnością pod nadzorem inspektorów właściwych służb. g) Zgodnie z art. 43 ust. 3 ustawy - Prawo budowlane, przed zakończeniem robót należy wykonać powykonawczą inwentaryzację geodezyjną zaś obiekty lub elementy obiektów budowlanych ulegające zakryciu, wymagające wykonania inwentaryzacji geodezyjnej, podlegają inwentaryzacji przed ich zakryciem. h) Przy wykonywaniu robót, zgodnie z art. 10 ustawy - Prawo budowlane, należy stosować wyroby wprowadzone do obrotu, według przepisów ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o wyrobach budowlanych (Dz. U. Nr 92, poz. 881 ze zm.). i) Zgodnie z art. 37 ust. 1 ustawy - Prawo budowlane, decyzja o pozwoleniu na budowę wygasa, jeżeli budowa nie zostanie rozpoczęta przed upływem 3 lat od dnia, w którym decyzja ta stanie się ostateczna, lub budowa zostanie przerwana na okres dłuższy niż 3 lata. 2. Inwestor jest zobowiązany: - przed przystąpieniem do użytkowania uzyskać ostateczną decyzję o pozwoleniu na użytkowanie 3. Kierownik budowy jest obowiązany prowadzić dziennik budowy oraz umieścić na budowie w widocznym miejscu tablicę informacyjną oraz ogłoszenie zawierające dane dotyczące bezpieczeństwa pracy i ochrony zdrowia. Obszar oddziaływania obiektu, o którym mowa w art. 28 ust. 2 ustawy - Prawo budowlane obejmuje nieruchomości o nr ewidencyjnych: [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] z obrębu [...] w [...]. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie organ omówił stan faktyczny sprawy i wskazał, że decyzją nr [...] z dnia [...].06.2011 r. Prezydent [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia dla Spółdzielni Budowlano - Mieszkaniowej "[...]" na budowę budynków mieszkalnych wielorodzinnych z garażem podziemnym usytuowanych na terenie nieruchomości stanowiącej działkę nr ew. [...],[...],[...],[...] z obrębu [...] przy ul. [...] i ul. [...] w W., zaliczanych do XIII kategorii obiektów budowlanych, wraz ze zjazdami z dróg publicznych: jednego zjazdu z ul. [...] (usytuowanego na działce nr ew. [...] z obrębu [...]) oraz dwóch zjazdów z ul. [...] (usytuowanych na działce nr ew. [...]z obrębu [...]) zaliczanych do IV kategorii obiektów budowlanych. Wojewoda [...] decyzją nr [...] z dnia [...] września 2011 r. uchylił ww. decyzję Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2011 r. w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Rozpatrując sprawę ponownie Prezydent [...] decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 2012 r., odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynków mieszkalnych wielorodzinnych z garażem podziemnym usytuowanych na terenie nieruchomości stanowiącej działkę nr ew. [...],[...],[...],[...] z obrębu [...] przy ul. [...] i ul. [...] w [...], zaliczanych do XIII kategorii obiektów budowlanych, wraz ze zjazdami z dróg publicznych: jednego zjazdu z ul. [...] (usytuowanego na działce nr ew. [...] z obrębu [...]) oraz dwóch zjazdów z ul. [...] (usytuowanych na działce nr ew. [...] z obrębu [...]). Po rozpatrzeniu odwołania organ odwoławczy na wstępie wskazał, że Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] września 2011 r. nr [...] uchylił decyzję Prezydenta [...] nr [...]z dnia [...] czerwca 2011 r., i wskazał, że Prezydent [...] nie wywiązał się z obowiązku o którym mowa w art. 10 § 1 k.p.a. oraz wskazał na niekompletność zebranego w sprawie materiału dowodowego. Z akt sprawy wynika, że w dniu 26 października 2011 r. inwestor uzupełnił przedmiotową dokumentację o opinię techniczną sporządzoną przez rzeczoznawcę budowlanego mgr inż. [...][...]. W związku z powyższym pismem z dnia 15 listopada 2011 r. Prezydent [...] zawiadomił strony postępowania o ponownie prowadzonym postępowaniu administracyjnym z wniosku Spółdzielni Budowlano - Mieszkaniowej "[...]" oraz o uzupełnieniu dokumentacji przez inwestora. Następnie w związku z ponownie przeprowadzoną analizą materiału dowodowego postanowieniem nr [...] z dnia [...] stycznia 2012 r. Prezydent [...] nałożył na inwestora obowiązek usunięcia nieprawidłowości w złożonej dokumentacji poprzez: 1. przedłożenie wyjaśnień dotyczących rozbieżności w opisie technicznym i rysunkach w zakresie dodatkowych miejsc parkingowych w postaci platform; 2. wykazanie spełnienia wymagań w zakresie szerokości dojazdu do miejsc postojowych dla drogi manewrowej o szerokości min. 5,70 m i dwukierunkowego ruchu zgodnie z wymaganiami § 104 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r. Nr 75 poz. 690), w zakresie części garażu w której zlokalizowano platformy parkingowe; 3. wykazanie spełnienia § 103 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, wykazujące możliwość ruchu dwukierunkowego na pochylni prowadzącej do garażu; 4. doprowadzenie do zgodności z wymaganiami § 12 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, lokalizację budynku w części naziemnej dotyczącej czerpni zlokalizowanych powyżej poziomu gruntu, przy granicy z działką sąsiednią w odległości mniejszej niż 3,0 m; 5. przedstawienie bilansu miejsc parkingowych zgodnie z wymogami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, przedstawiając w nim miejsca "zależne" oraz miejsca parkingowe zlokalizowane na platformach; 6. doprowadzenie do zgodności z wymaganiami § 104 ust. 4 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, w zakresie dostępności do miejsc postojowych przeznaczonych dla osób niepełnosprawnych. W odpowiedzi na ww. postanowienie nr [...] z dnia [...] stycznia 2012 r. inwestor w dniu 6 lutego 2012 r. złożył pismo z wyjaśnieniami dotyczącymi powyższych kwestii. Z akt sprawy wynika, że decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 2012 r., Prezydent [...] odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji, ponieważ w wyznaczonym terminie wskazany w postanowieniu z dnia [...] stycznia 2012 r. obowiązek nie został wykonany. Dokonując oceny prawnej decyzji Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] lutego 2012 r., organ odwoławczy stwierdził, że nie odpowiada ona prawu. W przedmiotowej sprawie należy zgodzić się ze stanowiskiem inwestora, że obowiązki zawarte w postanowieniu Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] stycznia 2012 r., zostały nałożone niezasadnie. Zgodnie z § 104 ust 1 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie dojazd (droga manewrowa) do stanowisk postojowych w garażu jednoprzestrzennym (bez ścian wewnętrznych) powinien mieć szerokość dostosowaną do warunków ruchu takich samochodów, jakie mają być przechowywane, oraz do sposobu ich usytuowania w stosunku do osi drogi, ale co najmniej 5,7 m - przy usytuowaniu prostopadłym oraz 3 m przy usytuowaniu równoległym. Przedstawiony do zatwierdzenia projekt budowlany dla stanowisk usytuowanych prostopadle do drogi manewrowej przewiduje drogę manewrową o szerokości 592 cm, a dla stanowisk usytuowanych równolegle (na platformach) zapewniono szerokość 347 cm. Powyższe przesądza o zgodności projektu budowlanego z § 104 ust 1 ww. rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002 r. W niniejszej sprawie nie sposób zatem zgodzić się z twierdzeniem I instancji, iż miejsca parkingowe usytuowane na platformach, jako niezgodne z przepisami technicznymi winny zostać wyeliminowane, co w konsekwencji powoduje niezgodność projektu budowlanego z § 13 ust. 7 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru G. P. przyjętego uchwałą nr [...] Rady [...] z dnia [...].09.2010 r. (Dz. U. Woj. [...]. Nr 201, poz. 5771). W projekcie budowlanym przedmiotowej inwestycji przewidziano liczbę [...] miejsc postojow7ch, zgodną ze wskaźnikiem określonym w ww. § 13 ust. 7 miejscowego planu. Ponadto z § 103 ust. 2 rozporządzenia z dnia 12.04.2002 r. wynika obowiązek zastosowania w garażu przeznaczonym dla więcej niż 25 samochodów pochylni o szerokości co najmniej 5,5 m, umożliwiających ruch dwukierunkowy. Z przedłożonego projektu budowlanego wynika, że szerokość pochylni na całej jej długości wynosi 650 cm. Przy czym manewr skrętu pod kątem 90 stopni przewidziany został poza pochylnią. Brak jest więc podstaw do uznania, że parametry pochylni nie spełniają wymagań wynikających z rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Jednocześnie w ocenie Wojewody [...] stanowisko organu pierwszej instancji, zgodnie z którym przedstawione rozwiązania projektowe w zakresie dostępności miejsc parkingowych dla osób niepełnosprawnych nie spełniają wymagań wynikających z § 104 ust 4 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002 r., nie jest trafne. Z rysunku przedstawiającego rzut garażu podziemnego wynika, iż pomiędzy słupami konstrukcyjnymi usytuowanymi w odległości 595 cm zaprojektowane zostały po dwa stanowiska postojowe, w tym jedno stanowisko o szerokości 235 cm a drugie stanowisko (dla niepełnosprawnych) o szerokości 360 cm. Z powyższego wynika, że szerokość dojazdu z drogi manewrowej do miejsca postojowego dla niepełnosprawnych została zapewniona zgodnie z przepisem § 104 ust 4 ww. rozporządzenia. Niezasadne jest również ustalenie Prezydenta [...], iż lokalizacja czerpni powietrza przy granicy z działka sąsiednią w odległości mniejszej niż 3,0 m stanowi naruszenie warunków § 12 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002 r. Wskazać należy, iż wybór lokalizacji czerpni powietrza jako elementu instalacji wentylacyjnej ma bardzo duże znaczenie ze względu na wpływ jej usytuowania na jakość zasysanego powietrza. Szczegółowe wytyczne odnośnie lokalizacji czerpni zawarte zostały w § 152 Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Z ww. przepisu wynika, że czerpnie mogą być umieszczone w ścianie budynku, na dachu lub w pewnej odległości od budynku, jako elementy wolnostojące. Przy czym w przypadku zastosowania czerpni wolnostojących przepisy techniczno - budowlane nie przewidują obowiązku zachowania odległości od granicy z działką sąsiednią wynikających z § 12 rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r. W stosunku do lokalizacji czerpni wolnostojących stanowiących element obiektu budowlanego w rozumieniu art. 3 pkt 1 a ustawy Prawo budowlane, a nie budynku w rozumieniu art. 3 pkt 2 ww. ustawy, do którego to budynku odnosi się przepis § 12 rozporządzania z dnia 12.04.2002 r. stosować należy warunki wynikające z § 152 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, a nie jak błędnie przyjął organ I instancji § 12 ww. rozporządzenia. Mając na względzie powyższe uznać należy, że inwestor nie był zobowiązany do zastosowania się do wskazanych w postanowieniu nr [...] z dnia [...].01.2012 r. Prezydenta [...] obowiązków, zaś fakt niezastosowania się do wskazanych punktów postanowienia nie mógł uzasadniać odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Reasumując poczynione wyżej rozważania uznać należy, że zachodzi konieczność uchylenia decyzji Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...].02.2012 r., znak: [...] odmawiającej zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynków mieszkalnych wielorodzinnych z garażem podziemnym usytuowanych na terenie nieruchomości stanowiącej działkę nr ew. [...],[...],[...],[...] z obrębu [...] przy ul. [...] i ul. [...] w W., zaliczanych do XIII kategorii obiektów budowlanych, wraz ze zjazdami z dróg publicznych: jednego zjazdu z ul. [...] (usytuowanego na działce nr ew. [...] z obrębu [...]) oraz dwóch zjazdów z ul. [...] (usytuowanych na działce nr ew. [...]z obrębu [...]). Jednocześnie, w ocenie Wojewody [...], zebrany na etapie dotychczasowego postępowania tak pierwszej, jak i drugiej instancji materiał dowodowy pozwala na podjęcie orzeczenia reformatoryjnego. Z przeprowadzonej przez organ odwoławczy analizy zgromadzonego materiału dowodowego wynika, iż inwestor wypełnił wszystkie obowiązki nałożone przepisem art. 32 pkt 1 i 2 oraz art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego. Wnioskowana inwestycja zaprojektowana została zgodnie z przepisami techniczno- budowlanymi, w tym warunkami wynikającymi z treści § 13 oraz § 60 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. W tym zakresie organ wojewódzki podziela stanowisko zawarte w opinii technicznej sporządzonej przez rzeczoznawcę budowlanego mgr inż. [...][...] wpisanego decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...].10.1997 r. do Centralnego Rejestru Rzeczoznawców Budowlanych pod pozycją [...]. Z ww. opracowania wynika, że w odniesieniu do przedmiotu opinii, jakim jest oświetlenie pola otworu okiennego lokalu nr [...] w elewacji wschodniej budynku nr [...] przy ul. [...], oświetlenie tego pola spełnia wymogi rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie i trwa w dniach równonocy przez 195 minut, czyli przez 3 h 15 min. Jakkolwiek w uprzednio prowadzonym postępowaniu odwoławczym organ wojewódzki wskazał zgodnie z art. 75 § 1 oraz 77 § 3 Kpa na możliwość przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego, to wzbogacony o dodatkową ekspertyzę materiał dowodowy daje organowi możliwość dokonania oceny zgodności projektu budowlanego z treścią § 13 oraz § 60 Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. bez konieczności posiłkowania się opinią powołanego przez siebie eksperta. Przedłożone opracowanie sporządzone zostało w sposób rzetelny, a wnioski w nim zawarte uznać należy za wyczerpujące. Wraz z wnioskiem o pozwolenie na budowę inwestor złożył prawidłowo wypełnione oświadczenie o prawie do dysponowania na cele budowlane nieruchomością będącą przedmiotem wniosku. Projekt budowlany został sporządzony przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia budowlane i jest zgodny z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru [...] przyjętego uchwałą nr [...]Rady [...] z dnia [...].09.2010 r. Wysokość, ilość kondygnacji oraz wskaźnik powierzchni zabudowy i powierzchni biologicznie czynnej projektowanego budynku są zgodne z zapisami określonymi w ww. miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Do projektu budowlanego zostało załączone oświadczenie projektantów o kompletności projektu i sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej. Inwestor posiada warunki techniczne przyłączenia do sieci: wodno kanalizacyjnej [...] nr [...] z dnia [...].06.2010 r" elektroenergetycznej [...] gr. [...] nr [...] z dnia [...].09.2010 r. oraz gazowej [...] Spółki Gazownictwa nr [...] oraz [...] z dnia [...].10.2010 r. Przedłożona została również decyzja Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...].01.2011 r. wyrażająca zgodę na lokalizację zjazdu z drogi publicznej kategorii gminnej dz. ew. nr [...] w obrębie [...] oraz na lokalizację zjazdu pożarowego i lokalizację zjazdu do garażu z drogi publicznej kategorii gminnej dz. nr ew. [...] w obrębie [...] do nieruchomości położonej na dz. nr ew. [...],[...],[...] i [...]w obrębie [...], pomiędzy ul. [...] i ul. [...] w dzielnicy [...][...]. Inwestor posiada pozytywną opinię Zespołu Uzgadniania Dokumentacji Projektowej Sieci Uzbrojenia Terenu nr [...] z dnia [...].01.2011 r. w zakresie lokalizacji sieci kanalizacyjnej, wodociągowej, elektroenergetycznej nn oraz gazowej. Projekt został zaopiniowany bez uwag przez: rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych w dniu 21.01.2011 r. oraz rzeczoznawcę do spraw BHP w dniu 26.01.2011 r. Reasumując poczynione rozważania uznać należy, że w przedmiotowej sprawie inwestor spełnił wymagania określone w art. 32 ust. 4 oraz art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego. Należy wskazać, iż zgodnie z art. 35 ust 2 pkt 4 Prawa budowlanego: W razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. W konsekwencji koniecznym jest uchylenie decyzji Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...].02.2012 r., znak: [...] oraz orzeczenie o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu Inwestorowi Spółdzielni Budowlano - Mieszkaniowej "[...]" pozwolenia na budowę budynków mieszkalnych wielorodzinnych z garażem podziemnym usytuowanych na terenie nieruchomości stanowiącej działkę nr ew. [...],[...],[...],[...] z obrębu [...] przy ul. [...] i ul. [...] w [...], zaliczanych do XIII kategorii obiektów budowlanych, wraz ze zjazdami z dróg publicznych: jednego zjazdu z ul. [...] (usytuowanego na działce nr ew. [...] z obrębu [...]) oraz dwóch zjazdów z ul. [...] (usytuowanych na działce nr ew. [...]z obrębu [...]). Skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję z dnia [...] maja 2012 r. złożyli [...][...] oraz [...][...],[...] [...]i [...][...] wnosząc o jej uchylenie. E. W. jako właścicielka posesji przy ul. [...] w skardze wskazała, że według posiadanych przez nią danych, zatwierdzony projekt budowlany nie spełnia wymagań miejscowego szczegółowego planu zagospodarowania przestrzennego (zatwierdzonego Uchwałą Nr [...] Rady Miasta [...] z dnia [...] września 2010 r.). W planie tym określono maksymalny wskaźnik intensywności zabudowy dla terenu [...], gdzie zlokalizowana jest inwestycja, na poziomie 2,2. Tymczasem, według szacunków skarżącej w projektowanej inwestycji wynosi on ok. 2,7. J. C., H. C.i H. M. w swojej skardze wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji i utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji oraz wskazali, że zaskarżona decyzja narusza ich interes prawny przez -naruszenie prawa materialnego i błędną wykładnię art. 3 pkt. 1 i 3 ustawy Prawo budowlane (Dz.U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623) i § 12 ust. 1 i 3 w zw. z § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2002 r. Nr 75, poz. 690 ze zm.), polegające na uznaniu, że do wolnostojącej czerpni powietrza mają zastosowanie tylko i wyłącznie przepisy § 152 tego rozporządzenia Ministra Infrastruktury. To uznanie prowadzi do wniosku, że czerpnią powietrza nie jest obiektem budowlanym, budowlą, częścią budynku, o których mowa w art. 3 pkt. 3 Prawa budowlanego i do których zastosowanie mają warunki techniczne określone w § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. dotyczące usytuowania budynku względem granicy z sąsiednią działką budowlaną. -naruszenie art. 77 § 1 k.p.a. - poprzez niekompletne zebranie i rozpatrzenie materiału dowodowego, gdyż pomija w całości i nie rozstrzyga zastrzeżeń składanych przez strony H. M. i P. C. w toku postępowania, dotyczących realizacji wspólnej inwestycji na działkach [...]i [...] obrębu [...], która w istotny sposób jest ograniczana zaskarżoną decyzją. W odpowiedzi na skargi organ wniósł o ich oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sąd administracyjny dokonuje kontroli zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Wzruszenie zaskarżonego rozstrzygnięcia następuje w razie, gdy przedmiotowa kontrola wykaże naruszenie przepisów prawa materialnego lub postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd administracyjny bada zatem legalność zaskarżonej decyzji tzn. czy jest ona zgodna z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Mając na uwadze kryteria zakreślone ww. przepisami Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu, a skargisą niezasadne. Kontroli Sądu poddana była decyzja Wojewody [...] z dnia [...] maja 2012 r. Nr [...] uchylająca w całości decyzję (organu I instancji) Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] lutego 2012 r. i zatwierdzająca projekt budowlany oraz udzielająca pozwolenia na budowę inwestorowi: Spółdzielni Budowlano-Mieszkaniowej "[...]" z siedzibą w [...] dla inwestycji polegającej na budowie budynków mieszkalnych wielorodzinnych z garażem podziemnym usytuowanych na terenie nieruchomości stanowiącej działkę nr ew. [...],[...],[...],[...] z obrębu [...] przy ul. [...] i ul. [...] w W., zaliczanych do XIII kategorii obiektów budowlanych, wraz ze zjazdami z dróg publicznych: jednego zjazdu z ul. [...] (usytuowanego na działce nr ew. [...] z obrębu [...]) oraz dwóch zjazdów z ul. [...] (usytuowanych na działce nr ew. [...] z obrębu [...]). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie podziela ustalenia faktyczne zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, czyniąc je integralną częścią własnych ustaleń. Zgromadzony przez organy administracji architektoniczno-budowlanej materiał dowodowy jest kompletny, prawidłowo zebrany w oparciu o przepisy art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., czyli w oparciu o przepisy wyrażające podstawowe zasady postępowania administracyjnego. Materiał ten potwierdza, iż inwestor wypełnił wszystkie obowiązki nałożone przepisem art. 32 pkt 2 oraz art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego. Wnioskowana inwestycja zaprojektowana została zgodnie z przepisami techniczno-budowlanymi, w tym warunkami wynikającymi z treści § 12, §13 oraz § 60 i § 103, 104 oraz 152 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Wbrew zarzutom skargi projektowany obiekt nie narusza warunków naturalnego oświetlenia lokalu nr. [...] w elewacji wschodniej budynku przy ul. [...] nr. [...]. Wynika to wprost z opinii technicznej z października 2011r. sporządzonej przez uprawnionego rzeczoznawcę budowlanego mgr inż. R. T. ten ustalił, że oświetlenie pola otworu okiennego nr [...] w elewacji wschodniej budynku nr [...] przy ul. [...], spełnia wymogi rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie i trwa w dniach równonocy przez 195 minut, czyli przez 3 h 15 min. Przedmiotowa ekspertyza została przedstawiona organowi przy piśmie procesowym inwestora z dnia 26 pażdziernika 2011r. Jest pełnym opracowaniem techniczno-analitycznym. Odnosi się również do badań przedstawionych przez uczestników postępowania stwierdzając, że to brak dokładności pomiarów przeprowadzonych przez autora opracowania M. W., wynikający z amatorskiego narzędzia pomiaru, powoduje, iż przedstawione przez uczestników wyniki pomiaru oświetlenia tego lokalu nie są wiarygodne. Przedstawionej opinii nie można odmówić słuszności i prawidłowości sporządzenia analizy nasłonecznienia i jej wyniku. Złożenie tej opinii spowodowało zmianę stanu faktycznego sprawy i brak konieczności przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego na powyższe okoliczności mimo zaleceń, organu wojewódzkiego, dokonanych w uprzednio prowadzonym postępowaniu odwoławczym. Przedłożona opinia techniczna dała organowi możliwość dokonania oceny zgodności projektu budowlanego z treścią § 13 oraz § 60 Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. Prawidłowo organ uznał przedłożone opracowanie jako rzetelne, a wnioski w nim zawarte za wyczerpujące. Projekt budowlany został sporządzony przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia budowlane i jest zgodny z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru [...] przyjętego uchwałą nr [...] Rady [...] z dnia [...] września 2010 r. Wysokość, ilość kondygnacji oraz wskaźnik powierzchni zabudowy i powierzchni biologicznie czynnej projektowanych budynków są zgodne z zapisami określonymi w ww. miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Wbrew zarzutom skargi E. W. ustalony w projekcie zabudowy wskaźnik zabudowy (k 21 tom I) wynosi wielkość 2,2 i spełnia wymagania zawarte w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego z dnia [...] wrześnie 2010r. dla terenu oznaczonego symbolem [...]. Projekt budowlany spełnia również wymagania tegoż planu w zakresie ilości miejsc parkingowych, a zjazd na parking i miejsca garażowe nie naruszają warunków technicznych, co szczegółowo wykazał organ w uzasadnieniu oskarżonej decyzji, a Sąd podziela te ustalenia faktyczne i prawne. Prawidłowo również organ odwoławczy ustalił zgodność inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania gospodarczego, prawem budowlanym i przepisami szczególnymi oraz brak negatywnego oddziaływania na tereny sąsiednie, czy środowisko. W szczególności nie ma naruszenia interesów prawnych właścicieli działek nr. [...] i [...] z obrębu [...]. Wbrew zarzutom skargi zaprojektowana inwestycja pozostaje bez negatywnego wpływu na oddalony od niej o 8.5 m, posadowiony na działce nr. [...], budynek mieszkalny z lat 40 ubiegłego wieku, przeznaczony w lutym 2011r. do rozbiórki ze względu na zły stan techniczny, zagrożenie awariami, zużycie techniczne i użytkowe. Częścią składową zatwierdzonego projektu budowlanego jest dokumentacja geologiczno-inżynierska, sporządzona w grudniu 2010r. przez dr. inż. K. T. i mgr. U. K., przyjęta bez zastrzeżeń przez Prezydenta [...], jako właściwy organ administracji geologicznej myśl art. 45 ustawy z dnia 4 lutego 1994r. prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. z 2005r. nr. 228 poz. 1947), o czym świadczy zawiadomienie tego organu z dnia 21 grudnia 2010r. Z dokumentacji tej wynikają warunki gruntowe i wodne panujące na tym terenie. Wskazane są parametry geotechniczne, moduły ściśliwości gruntu i moduły odkształceń gruntu. We wnioskach i ustaleniach wskazano na możliwość posadowienia budynku na płycie fundamentowej położonej na rzędnej 4.35 m n p "0" [...] i podano, że projektowana inwestycja nie będzie wpływać ujemnie na środowisko. Wskazany w tej dokumentacji sposób ukształtowania gruntu nie dał podstawy do przyjęcia przez organ, że projektowana na gruncie inwestycja naruszy trwałość posadowienia budynku mieszkalnego na działce [...]. Prawidłowość tej oceny została potwierdzona opinią techniczną ze stycznia 2013r. złożoną przy piśmie procesowym inwestora, sporządzoną przez mgr. inż. B. D., posiadającego uprawnienia budowlane, a dotyczącą wpływu robót budowlanych na w/w budynek mieszkalny. Z opinii tej wynika zasięg oddziaływania wykopów pod inwestycję na odległość 8 m (przedmiotowy budynek znajduje się w odległości 8,5 m), a dopuszczalne przemieszczenie fundamentów, czy ścian istniejących budynków w tej strefie wynosi 8 mm. Natomiast z przeprowadzonych pomiarów w punktach geodezyjnych umieszczonych na ścianach budynku mieszkalnego na działce [...] wynika przemieszczenie 0,51 mm, czyli znacznie mniejsze niż dopuszczalne. Dodatkowo podnieść należy, że okoliczność o przeznaczeniu tegoż budynku do rozbiórki z uwagi na jego zły stan techniczny, została ujawniona przez uczestników dopiero na etapie postępowania sądowego, mimo że była znana od lutego 2011r. Dokumentacja geologiczno-inżynierska nie daje też podstaw do przyjęcia, że dopuszczone w niej posadowienie budynków z zakresu tej inwestycji spowoduje powstanie trwałej przesłony przeciw filtracyjnej podpiętrzającej wody gruntowe pod budynkiem przy ul. [...], usytułowanym 19,5 m od wschodniej granicy działki inwestora. Opisane w tej dokumentacji warstwy gruntu i poziomy wód gruntowych oraz wnioski końcowe w żaden sposób nie wskazują na powstanie, w wyniku realizacji inwestycji, przeszkody w odprowadzaniu wód gruntowych do [...]. Nieusprawiedliwione są też twierdzenia skarżących J. C., H. C. i H. M., powołujących się na umowę o realizacji wspólnej inwestycji – budowy budynku wielorodzinnego na działce [...]i [...], co do możliwości negatywnego oddziaływania przedmiotowej inwestycji na planowaną przez nich zabudowę. Podnieść należy, że z dokumentacji zgromadzonej w aktach administracyjnych wynika, że została złożona przez inwestora analiza kąta padania promieni słonecznych, wskazująca na możliwość realizacji na działce sąsiedniej budynku o tej samej wysokości oraz analiza przesłaniania wskazująca, że żądanie przez panów [...] i [...] likwidacji wskazanych przez nich okien nie stworzy możliwości zabudowy w głębi działki [...], gdyż ograniczenie możliwości tej działki wynika z konieczności zachowania wymogów przesłaniania z okien istniejącej zabudowy na działce nr [...]. Na brak przesłaniania wpływa też położenia działek skarżących od strony południowej inwestycji. Z dokumentacji wynika też, że są zachowane odległości od granicy niezabudowanej działki [...] – w stosunku do budynku A odległość wynosi 5,57 m, a w stosunku do narożnika budynku B - 5,35 m. Wysokość projektowanych budynków (15 m) mieści się w granicach wskazanych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego (20 m). Słusznie zatem organ odwoławczy nie dopatrzył się tu naruszenia prawa. Wprawdzie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji znajduje się ogólne ustalenie o braku naruszenia przepisów. Nie ma natomiast szczegółowego odniesienia się do tej kwestii, w przeciwieństwie do decyzji z poprzedniego postępowania administracyjnego. Jest to naruszenie art. 107 § 3 kpa, ale nie jest to naruszenie przepisów postępowania w sposób mogący istotnie wpływać na wynik sprawy. Powyższe okoliczności zostały ustalone poprzez zgromadzenie materiału dowodowego dającego się skontrolować w postępowaniu sądowym. Zabrakło uszczegółowienia uzasadnienia bez wpływu na wynik sprawy. Prawidłowo organ uznał, że zaprojektowana wolnostojąca czerpnia powietrza przy granicy z działką [...] jest elementem obiektu budowlanego w rozumieniu art. 3 pkt. 1 Prawa budowlanego, do którego to elementu ma zastosowanie wyłącznie § 152 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Wymieniony przepis kompleksowo reguluje możliwość sytuowania czerpni powietrza. Nie zakreśla odległości od granicy z sąsiednią działką budowlaną. Projekt budowlany w odniesieniu do wskazanej czerpni powietrza nie narusza § 152 rozporządzenia. Natomiast § 12 rozporządzenia nie ma w stosunku do niej zastosowania. Projektbudowlany zawiera oświadczenie projektantów o kompletności projektu i sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej. Inwestor posiada warunki techniczne przyłączenia do sieci: -wodnokanalizacyjnej [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2010 r. -elektroenergetycznej [...] gr. [...] nr [...] z dnia [...] września 2010 r., oraz -gazowej [...] Spółki Gazownictwa nr [...] oraz [...] z dnia [...] października 2010 r. Przedłożona została również decyzja Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] stycznia 2011 r. wyrażająca zgodę na lokalizację zjazdu z drogi publicznej kategorii gminnej dz. ew. nr [...] w obrębie [...]oraz na lokalizację zjazdu pożarowego i lokalizację zjazdu do garażu z drogi publicznej kategorii gminnej dz. nr ew. [...] w obrębie [...] do nieruchomości położonej na dz. nr ew. [...],[...],[...] i [...] w obrębie [...], pomiędzy ul. [...] i ul. [...] w dzielnicy [...]. Inwestor posiada pozytywną opinię Zespołu Uzgadniania Dokumentacji Projektowej Sieci Uzbrojenia Terenu nr [...] z dnia [...] stycznia 2011 r. w zakresie lokalizacji sieci kanalizacyjnej, wodociągowej, elektroenergetycznej NN oraz gazowej. Projekt został zaopiniowany bez uwag przez: rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych w dniu 21 stycznia 2011 r. oraz rzeczoznawcę do spraw BHP w dniu 26 stycznia 2011 r. Reasumując stwierdzić należy, że w przedmiotowej sprawie inwestor spełnił wszystkie wymagania określone w art. 32 ust. 4 oraz art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego. Zgodnie zaś z art. 35 ust 4 Prawa budowlanego, w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Sąd Wojewódzki w składzie orzekającym w niniejszej sprawie uznał, że słusznie i konsekwentnie Wojewoda [...] zaskarżoną decyzją uchylił decyzję Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] lutego 2012 r., i prawidłowo orzekł o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu inwestorowi: Spółdzielni Budowlano - Mieszkaniowej "[...]" pozwolenia na budowę spornej inwestycji. Inwestor spełnił bowiem wszystkie wymagania zakreślone przepisami Prawa budowlanego oraz warunkami techniczno-budowlanymi, posiadał wszystkie uzgodnienia oraz konieczne opinie wobec czego organ architektoniczno-budowlany w oparciu o art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego zobligowany był wydać inwestorowi pozwolenie na budowę. Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając w oparciu o art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę oddalił.