VII SA/Wa 1841/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Pindelska po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia Spółdzielni [...] w [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 stycznia 2013 r. sygn. akt VII SA/Wa 1841/12 wstrzymujące zaskarżoną decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2012 r., nr [...] w sprawie ze skargi E.W., J.C., H.C. oraz H.M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia I. uchylić zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 stycznia 2013 r. II. oddalić wniosek J.C., H.C. oraz H.M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2012 r., nr [...]. W skardze z dnia 29 czerwca 2012 r. (2 sierpnia 2012 r. - data wpływu do Sądu) skarżący J.C., H.C. oraz H.M. zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynków mieszkalnych wielorodzinnych zlokalizowanych w Warszawie przy ul. [...] i ul. [...] na działkach nr [...], [...], [...] i [...]. Uzasadniając swój wniosek wskazali, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z uwagi na uszkodzenia budynku należącego do skarżących, które powoduje inwestycja objęta zaskarżoną decyzją. Postanowieniem z dnia 8 stycznia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji. W dniu 18 stycznia 2013 r. wpłynęło do Sądu zażalenie Spółdzielni [...] w [...] na ww. postanowienie Sądu. Do zażalenia dołączono opinię techniczną sporządzoną w styczniu 2013 r. dotyczącą wpływu robót budowlanych nowoprojektowanej inwestycji przy ul. [...], [...] w [...] na budynek posadowiony przy ul. [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 zm. zm. - dalej p.p.s.a.) jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, że z dołączonej opinii technicznej wynika, że budynek przy ul. [...] w [...] został wybudowany w latach czterdziestych ubiegłego wieku, w technologii tradycyjnej, jest w złym stanie technicznym, ale jego stan oceniono na dostateczny. Realizowany zespół budynków jest oddalony od budynku istniejącego przy ul. [...] w [...] o 8,50 m. Budynek posadowiony przy ul. [...] znajduje się poza strefą wpływu wykopu, zaś prowadzone roboty budowlane związane z nowowznoszonym zespołem budynków mieszkalnych przy ul. [...], [...] w [...] nie mają wpływu na stan techniczny budynku przy ul. [...] i nie będą stanowiły żadnego zagrożenia dla stateczności tego budynku, jak i dla bezpieczeństwa przebywających tam ludzi. Zasięg oddziaływania wykopów określono bowiem dla gruntów sypkich na 1,5 - 2,0 h wykopu czyli max 2,0 x 4,0 = 8,0 m, a realizowana zabudowa oddalona jest od istniejącego budynku przy ul. [...] o 8,50 m. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wydając zaskarżone postanowienie z dnia 8 stycznia 2013 r. o wstrzymanie wykonania decyzji oparł się na ustaleniach wynikających z protokołu kontroli robót budowlanych dotyczących przedmiotowej inwestycji. Kontroli przeprowadzonej w dniu 18 czerwca 2012 r. przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...], a więc osobę kompetentną. Z treści protokołu wynikało, że podczas tej kontroli odczuwane były drgania budynku wywołane pracą maszyny wibracyjnej na budowie. Przy czym prace te były powadzone tego dnia w odległości ok. 50 m od ściany budynku wskazywanego przez skarżących jako zagrożonego tą budową. Natomiast zgodnie z projektem prace te miały być prowadzone w odległości znacznie bliższej od budynku, tj. 8 m. PINB stwierdził również istnienie pęknięć w ścianach nośnych budynku w części sąsiadującej z terenem budowy - w piwnicy, na I piętrze i na strychu. Stwierdził zarysowania na elewacji. Organ ten zaznaczył, że wówczas stwierdzona siła drgań budynku nie była duża i nie wpływała na stan budynku, ale w przypadku prac w bliższej odległości od budynku, drgania budynku mogłyby być znacznie większe. Wskazał też, że z uwagi na wiek budynku i stwierdzone pęknięcia ścian i stropów, prowadzenie robót budowlanych przy użyciu sprzętu wibrującego na sąsiedniej nieruchomości może spowodować pogorszenie stanu technicznego budynku. Uczestniczący w kontroli skarżący J.C. podnosił twierdzenia o powstaniu pęknięć na przedmiotowym budynku w dniu 15 czerwca 2012 r., w związku z rozpoczęciem budowy i wbijaniem pali w odległości 8 m od budynku. Przy tak przedstawionym zagrożeniu powstania znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków Sąd uznał zasadność wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Ustaleniom tym nie odmawiał słuszności protokół z kontroli robót budowlanych przeprowadzonej w dniu 11 lipca 2012 r. przez PINB [...]. Protokół ten został złożony do akt sprawy przez inwestora ze wskazaniem, że prowadzone roboty nie oddziałują negatywnie na budynek przy ul. [...]. Z protokołu tego wynikała jednak tylko okoliczność, że nie stwierdzono oddziaływania na wymieniony budynek aktualnie prowadzonych robót budowlanych. Aktualnie, czyli na datę kontroli. Jednocześnie w protokole wskazano stan zaawansowania prowadzonych wykopów na 40 %. Zatem dowód ten nie wykazywał i nie dawał podstaw do wyciągnięcia wniosku, iż roboty budowlane prowadzone w oparciu o zaskarżoną decyzję w ogóle nie oddziałują w sposób zagrażający znaczną szkodą budynkowi przy ul. [...]. Z załączonej do zażalenia opinii technicznej sporządzonej w styczniu 2013 r. przez mgr. inż. budownictwa lądowego B.D. posiadającego uprawnienia w specjalności konstrukcyjno-budowlanej wynika, że inwestor świadomy możliwości spowodowania zagrożenia zlecił prowadzenie obserwacji przemieszczeń pionowych reperów usytuowanych na budynku przy ul. [...]. Badania te prowadzono w dniach 20 lipca, 30 lipca, 7 sierpnia, 20 sierpnia, 13 października i 29 listopada 2012 r. Sieć odniesiona do badań przemieszczeń pionowych składała się z dziewięciu punktów. Wyniki tych badań wskazują, że przemieszczenia są niewielkie, znacznie mniejsze od dopuszczalnych. Ich zasięg wynosi 8 m, a realizowana zabudowa jest oddalona od budynku przy ul. [...] o 8,5 m. W tych warunkach uwzględniając powyższą opinię opartą o stosowne badania dołączone do zażalenia należało uznać, iż zażalenie na postanowienie z dnia 8 stycznia 2013 r. jest oczywiście uzasadnione. Dało to podstawę do uchylenie zaskarżonego postanowienie w myśl art. 195 § 2 p.p.s.a. i rozpoznania wniosku na nowo. Z uwagi na powyższe ustalenia, iż budynek przy ul. [...] znajduje się poza strefą wpływu wykopu, a roboty budowlane nie mają wpływu na stan techniczny tego budynku przez co nie są zagrożeniem dla jego stateczności, wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należało oddalić w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w postanowieniu.