VII SA/Wa 1842/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, , Sędzia WSA Mariola Kowalska, Sędzia NSA Halina Kuśmirek (spr.), , Protokolant Mariusz Gąsiński-Goc, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 marca 2007 roku sprawy ze skargi J. G. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]sierpnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia. skargę oddala [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpatrzeniu zażalenia J. G. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla . W. nr [...] z dnia [...] lipca 2005 r. odmawiające zawieszenia postępowania w sprawie budowy ogrodzenia – stwierdził uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. W uzasadnieniu postanowienia organ powołał się na przepis art. 44 kpa, na mocy którego postanowienie nr [...] zostało doręczone zastępczo skarżącemu w dniu 2 sierpnia 2005 r. Organ I instancji wysłał ponownie korespondencję zawierającą ww. postanowienie J. G., które zostało odebrane w dniu 17.09.2005 r. Organ odwoławczy uznał prawidłowość doręczenia postanowienia z dnia [...].07.2005 r. na podstawie art. 44 kpa, od daty więc 2.08.2005 r. należy liczyć 7-dniowy termin do złożenia zażalenia. Skarżący nadał zażalenie w urzędzie pocztowym w dniu 19.09.2005 r., a więc po ustawowym terminie. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższe postanowienie skarżący J. G. powołał się na toczące się już od 2003 roku postępowanie administracyjne. Uznał nieprawidłowość postanowienia z dnia [...] lipca 2005 r. odmawiającego zwieszenia postępowania w sytuacji zawisłej sprawy przed Sądem Rejonowym dla W. . Ponadto w skardze kwestionowana jest decyzja nakazująca rozbiórkę ogrodzenia. Działanie organu skarżący traktuje jako utrudnienie swobodnego dysponowania nieruchomością. Na rozprawie podniósł, iż to organ przez wiele miesięcy nie podejmuje żądnych orzeczeń, a obywatel musi się do tego dostosować. Postanowienie odebrał w dniu 17.09.2005 r. i z tego powodu uważa za nieskuteczne uznanie doręczenia na podstawie art. 44 kpa. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, powołując się na argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Z materiału dowodowego wynika, iż wszystkie pisma od zawiadomienia o prowadzonym postępowaniu administracyjnym z dnia 19.11.2004 r. kierowane były na adres J. G. O. ., [...] W., a sam skarżący w pismach do organu również wskazywał ten adres. Pod ten adres Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla. W. przesłał również odpis postanowienia nr [...] z dnia [...] lipca 2005 r. W związku ze stwierdzeniem przez doręczyciela, że mieszkanie jest zamknięte, przesyłkę awizowano w dniu 18.07.2005 r. Awizo pozostawiono w skrzynce. Powtórnie list został awizowany w dniu 26.07.2005 r. Organ I instancji po zwrocie nie podjętej przesyłki wysłał powtórnie korespondencję w dniu 6.09.2005 r., która została odebrana przez skarżącego w dniu 17.09.2005 r. Przedstawiony wyżej stan faktyczny daje podstawy do przyjęcia za prawidłowe rozstrzygnięcia organu II instancji. Dla rozstrzygnięcia rozpoznawanej sprawy zasadnicze znaczenie ma ocena prawidłowości doręczenia postanowienia skarżącemu. Przepis art. 44 kpa wprowadza swoistą formę doręczenia zastępczego. Doręczenie takie jest w pełni skuteczne i wywiera takie same skutki prawne jak doręczenie rzeczywiste pisma adresatowi. Doręczenie w trybie art. 44 kpa może dotyczyć wszelkich pism procesowych wydawanych w toku postępowania, w tym również decyzji i postanowień. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego doręczenie w trybie art. 44 kpa w niniejszej sprawie było prawidłowe i w związku z tym organ nadzoru budowanego prawidłowo ustalił, że w sprawie doszło do uchybienia terminu do wniesienia zażalenia. Pokwitowanie odbioru postanowienia przez skarżącego w dniu 17.09.2005 r. nie ma znaczenia dla oceny prawidłowości doręczenia zastępczego – na podstawie art. 44 kpa. W takiej zaś sytuacji ani organ odwoławczy, ani też Sąd nie mógł rozpatrywać merytorycznych zarzutów dotyczących wydanego przez organ I instancji postanowienia, tym bardziej zaś kwestii decyzji rozbiórkowej, która nie była przedmiotem postępowania sądowo-administracyjnego. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji wyroku.