VII SA/Wa 1843/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Jarecka (spr.), , Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły, Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Protokolant spec. Katarzyna Ławnik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 marca 2014 r. ze skargi J. W. i D. S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2013 r., znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania wznowieniowego I. skargę oddala; II. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata R. G. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 590,40 (pięćset dziewięćdziesiąt złotych czterdzieści groszy) w tym: tytułem zastępstwa prawnego kwotę 480 (czterysta osiemdziesiąt) złotych, tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 110,40 (sto dziesięć złotych czterdzieści groszy). [...] Wojewódzki Inspektora Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] sierpnia 2012 r., znak [...], działając na podstawie art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071), dalej: "k.p.a.", po wznowieniu postępowania na wniosek D. S. oraz J. W. w sprawie zakończonej postanowieniem ostatecznym [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2009 r., znak: [...], utrzymującym w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] maja 2009 r., znak: [...] odmawiające J. S. wydania odpisu decyzji administracyjnej Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] listopada 2004 r., znak: [...], nakazującej J. i D. S. dokonanie rozbiórki, będącego w budowie, obiektu garażowego na działce nr [...] przy ul. [...] w [...], usytuowanego w odległości 0,50 m od granicy z działką sąsiednią oznaczoną nr [...] oraz 0,50 m od linii rozgraniczenia z ulicą [...] w [...] – umorzył postępowanie. W uzasadnieniu organ wskazał, że z uwagi na fakt, zaskarżenia przez J. W. oraz D. S. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2009 r., z urzędu postanowieniem z dnia [...] listopada 2009 r. zawiesił wznowione postępowanie, do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez Sąd. Następnie, postanowieniem z dnia 6 sierpnia 2012 r. podjął zawieszone z urzędu postępowanie, ponieważ WSA w [...], po rozpatrzeniu skarg J. W. i D. S., prawomocnym wyrokiem z dnia 22 czerwca 2010 r., sygn. akt II SA/Bd 809/09, uchylił zaskarżone postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2009 r. oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji z dnia [...] maja 2009 r., w przedmiocie odmowy wydania odpisu decyzji. Zdaniem organu wyeliminowanie z obrotu prawnego ostatecznego postanowienia przez Sąd czyni bezprzedmiotowym wznowione postępowanie w sprawie zakończonej tym aktem administracyjnym. Zatem skoro wznowione postępowanie dotyczyło sprawy zakończonej ww. postanowieniem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2009 r., które zostało uchylone prawomocnym wyrokiem Sądu, to wznowione postępowanie należało umorzyć, na podstawie art. 105 § 1 kpa. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] czerwca 2013 r., znak [...] po rozpatrzeniu odwołań J. W. oraz D. S., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymał w mocy zaskarżona decyzję. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że na skutek złożonych przez odwołujących się wniosków o zawieszenie postępowania odwoławczego, po wniesieniu odwołań, odmówił zawieszenia postępowania odwoławczego postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2013 r., które, po rozpoznaniu wniosków o ponowne rozpatrzenie sprawy, zostało utrzymane w mocy postanowieniem z dnia [...] maja 2013 r. Rozpoznając odwołania złożone od decyzji [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2012r., organ II instancji uznał je za bezzasadne. W ocenie organu odwoławczego w związku z tym, że postanowienie [...] WINB z dnia [...] lipca 2009 r., znak: [...] będące przedmiotem postępowania nadzwyczajnego, zostało uchylone przez WSA w Bydgoszczy wyrokiem z dnia 22 czerwca 2010 r., sygn. akt II SA/Bd 809/09, zaistniała przesłanka bezprzedmiotowości postępowania, co uzasadniało z kolei podjęcie rozstrzygnięcia o umorzeniu postępowania na podstawie art. 105 § 1 kpa. Zaskarżona decyzja [...] WINB z dnia [...]sierpnia 2012 r. jest zatem prawidłowa. Skargi na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnieśli J. W. i D.S., dochodząc uchylenia decyzji organów obu instancji. W skargach, które są identyczne, został przedstawiony przebieg postępowania oraz wskazano zarzuty jakie były podnoszone w odwołaniach. Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucili naruszenie art. 138 § 2 k.p.a., poprzez nie uwzględnienie ich odwołań. Zdaniem skarżących zaskarżona decyzja nie odpowiada rygorom wynikającym z art. 107 § 3 k.p.a., ponieważ brak jest uzasadnienia faktycznego decyzji, gdyż nie wiadomo, które z faktów organ I instancji uznał za udowodnione, nie zawiera dowodów, na których organ się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Również decyzja nie zawiera uzasadnienia prawnego, gdyż brak jest wyjaśnienia podstawy prawnej z przytoczeniem odpowiednich przepisów prawa. W efekcie doszło do naruszenia art. 80 k.p.a., ponieważ dopiero jednoznaczne ustalenie stanu faktycznego sprawy stworzyłoby podstawy do wyrażenia stanowiska, które nie przekraczałoby granic zasady swobodnej oceny dowodów, wynikającej z art. 80 k.p.a. Oznacza to, że brak należytego uzasadnienia faktycznego i zupełny brak prawnego w zaskarżonej decyzji powoduje, iż taki akt administracyjny nie podlega kontroli instancyjnej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe ustalenia faktyczne i prawne oraz argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W rozpatrywanej sprawie Główny Inspektor Nadzoru Budowalnego utrzymał w mocy decyzję organu I –ej instancji o umorzeniu na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. postępowania w sprawie. W decyzji opisał dotychczasowy przebieg postępowania, jak w przytoczonym wyżej stanie faktycznym i wyjaśnił, iż wobec uchylenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy że postanowienia [...] WINB z dnia [...] lipca 2009 r., znak: [...] – przedmiot postępowania wznowieniowego (wyżej wskazane postanowienie uchylone przez Sąd ) przestał istnieć. W takiej sytuacji postępowanie stało się bezprzedmiotowe i celowym było jego umorzenie, na podstawie art. 105 § 1 k.p.a D. S. i J. W. wnieśli skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie domagając się uchylenia zaskarżonej oraz poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] sierpnia 2012 r. Podnieśli naruszenie przepisów prawa procesowego z art. 7, 8, 9, 10 k.p.a., art. 15 k.p.a., 77§1 k.p.a., 80 k.p.a. oraz 107 § 3 k.p.a. Wskazując, że w zaskarżonej decyzji brak jest uzasadnienia faktycznego a zwłaszcza brak uzasadnienia co do dowodów, na których oparł się organ I –ej. Skarżący podnieśli naruszenie przepisów postępowania, lecz nie wykazali w uzasadnieniu skargi, w jaki sposób w ich sprawie, organ uchybił tym zasadom. Organ odwoławczy ustosunkował się do zarzutów Skarżących i w decyzji z dnia [...] czerwca 2013 r. utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję wyjaśnił, że organ I –ej instancji dokonał prawidłowej oceny, iż postępowanie toczące się po wznowieniu w sprawie wydania odpisu decyzji, wobec treści cytowanego wyżej wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, stało się bezprzedmiotowe. Wyjaśnił także, przytaczając orzecznictwo sądowe, jak rozumiane jest pojęcie bezprzedmiotowości postępowania. Wskazał także, iż nie są zasadne zarzuty naruszenia art. 7, 77 k.p.a., ani art. 103 § 1 k.p.a. Przyznał, że skarżący nie zostali powiadomieni o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych w sprawie dowodów oraz zgłoszenia żądań, jednak w realiach tej sprawy nie mogło to mieć wpływu na treść rozstrzygnięcia. Podniósł organ, że Skarżący nie podnieśli żadnej merytorycznej krytyki rozstrzygnięcia. W ocenie Sądu rozstrzygnięcie organu i jego uzasadnienie jest trafne. Wskazane naruszenie art. 10 §1 k.p.a. w istocie pozostaje bez znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Przesłanką, która miała znaczenie dla umorzenia postępowania była okoliczność, iż w sprawie wyeliminowany został wyżej wskazywanym orzeczeniem WSA w Bydgoszczy, przedmiot postępowania – postanowienie o odmowie wydania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] listopada 2004 r., znak: [...]. Żadne inne dowody nie miały znaczenia dla tego rozstrzygnięcia. W sprawie, poza art. 10 § 1 k.p.a., nie zostały naruszone zasady ogólne postępowania, które w skargach podnoszą skarżący. Na marginesie należy przypomnieć, że rozstrzygniecie w sprawie dotyczyło umorzenia postępowania wznowieniowego w sprawie zakończonej postanowieniem o odmowie wydania odpisu decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] listopada 2004 r., znak: [...], a zatem nie mogły w tym postępowaniu być badane okoliczności dotyczące innego aktu (np. decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...], nakazującej J. i D. S. dokonanie rozbiórki, będącego w budowie obiektu garażowego na działce przy ul. [...] w [...]). Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm), uznając, iż zaskarżona decyzja odpowiada prawu, skargę oddalił.