VII SA/Wa 1843/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: asesor WSA Paweł Konicki po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. S. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 5 czerwca 2024 r. nr 908/2024 w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić E. S. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi. Pismem z 10 lipca 2024 r. E. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 5 czerwca 2024 r., utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z [...] marca 2024 r. w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego. W wykonaniu zarządzenia z 29 października 2024 r. pismem z tego samego dnia E. S. został wezwany do sprecyzowania wniesionej skargi poprzez wskazanie, czy została ona wniesiona osobiście przez E. S. , czy w imieniu M. W. . W przypadku, gdy skarga została wniesiona w imieniu M. W. wezwano E. S. do wykazania, że spełnia wymogi z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 – zwanej dalej P.p.s.a.) do bycia pełnomocnikiem w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz do nadesłania pełnomocnictwa do działaniu w imieniu M. W. przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie lub przed sądami administracyjnymi - w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie pouczono E. S. o treści art. 35 P.p.s.a. Powyższe wezwanie zostało doręczone E. S. 6 listopada 2024 r. (Urzędowe Poświadczenia Doręczenia), który nie odpowiedział na nie w siedmiodniowym terminie. W związku z powyższym, w wykonaniu zarządzenia z 14 listopada 2024 r. pismem z tego samego dnia wezwano M. W. do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej własnoręczne podpisanie i przesłanie do Sądu w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 w związku art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a.), doręczając mu kserokopię skargi. Jednocześnie pouczono M. W. o dotychczasowym przebiegu sprawy sądowoadministracyjnej i o konieczności podpisania skargi przez M. W. – jeżeli ją popiera – w terminie i pod rygorem opisanym na wstępie. W odpowiedzi na powyższe M. W. oświadczył, że skarga została wniesiona przez jego pełnomocnika E. S. , działającego na podstawie ważnie udzielonego pełnomocnictwa. W związku ze zmianą okoliczności faktycznych M. W. oświadczył, że cofa przedmiotową skargę i wnosi o umorzenie postępowania oraz o zwrotu wpisu sądowego w wysokości 100 zł na wskazany numer rachunku bankowego jego pełnomocnika. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzucenia. Na wstępie wskazać należało, że badanie merytorycznej zasadności skargi w każdym przypadku poprzedzone być musi sprawdzeniem, czy sprawa będąca jej przedmiotem podlega kontroli wojewódzkiego sądu administracyjnego, tj. czy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, czy skargę wniósł uprawniony podmiot oraz czy spełnia ona wymogi formalne i została wniesiona w ustawowym terminie. Krąg podmiotów uprawnionych do wniesienia skargi określa art. 50 § 1 i § 2 P.p.s.a. i zgodnie z nim uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, jak również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Legitymacja do złożenia skargi została oparta na kryterium interesu prawnego, co oznacza, że ze skargą może wystąpić – co do zasady – podmiot, który wykaże związek między chronionym przez przepisy prawa materialnego interesem prawnym a aktem lub czynnością organu administracji publicznej. Pojęcie "interesu prawnego", o którym mowa w art. 50 § 1 P.p.s.a., ma charakter obiektywny, a jego źródła każdorazowo należy upatrywać w przepisach prawa materialnego (niekiedy również procesowego, czy też nawet ustrojowego), w związku z czym o jego istocie trzeba wnioskować na podstawie jego związku z konkretną normą prawną, co oznacza, że istnienie interesu prawnego uzasadnia istnienie przepisu prawa i rekonstruowanej z niego normy prawnej stanowiącej źródło (podstawę) wywiedzenia z niej dla danego podmiotu określonych praw lub obowiązków. W okolicznościach rozpoznawanej sprawie E. S. , który wniósł skargę na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 5 czerwca 2024 r. nie posiada przymiotu strony, bowiem nie był stroną postępowania administracyjnego zakończonego wydaniem zaskarżonego postanowienia. Jak wynika natomiast z akt sprawy brał on udział w postępowaniu administracyjnym jako pełnomocnik M. W. na podstawie udzielonego pełnomocnictwa. Wyjaśnić następnie należy, że zgodnie z art. 57 § 1 in principio P.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, wśród których przepis art. 46 § 3 P.p.s.a. nakłada obowiązek dołączenia pełnomocnictwa lub jego wierzytelnego odpisu, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi inaczej określają krąg osób uprawnionych do bycia pełnomocnikiem strony w postępowaniu sądowoadministracyjnymi niż w postępowaniu administracyjnym. Zgodnie bowiem z art. 33 § 1 K.p.a. pełnomocnikiem strony może być osoba fizyczna posiadająca zdolność do czynności prawnych, natomiast zgodnie z art. 35 § 1 P.p.s.a. pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. W postępowaniu sądowoadministracyjnym krąg osób mogących być pełnomocnikiem strony ograniczony został do profesjonalnych pełnomocników, osób mających związek ze sprawą (inny skarżący lub uczestnik postępowania) oraz osób związanych bliskim stosunkiem pokrewieństwo lub przysposobienia. Ponieważ na podstawie akt sprawy ustalono, że E. S. brał udział w postępowaniu administracyjnym jako pełnomocnik M. W. wezwano go do sprecyzowania, w czyim imieniu wniósł skargę ewentualnie, do wykazania czy spełnia on wymóg do bycia pełnomocnikiem z art. 35 P.p.s.a. W ustawowym terminie do uzupełniania braków formalnych skargi E. S. nie odpowiedział na powyższe wezwanie. Z tych też przyczyn wniesiona przez E. S. skarga podlegała odrzuceniu wobec nie uzupełnienia jej braków formalnych. Zauważyć również że wobec nie wykonania powyższego wezwania do podpisania skargi została również wezwana strona postępowania administracyjnego – M. W. , jednakże pomimo doręczenia jej kopii skargi celem jej podpisania i zwrotu do sądu, także i on nie wykonał wezwania Sądu. Zamiast tego M. W. złożył oświadczenie o cofnięciu skargi, co należy w ocenie Sądu odczytywać jako niepopieranie wniesionej przez E. S. skargi. Z kolei wniosek o cofnięcie samej skargi pozostawał bezskuteczny wobec braku skutecznego wszczęcia postępowania sądowego poprzez złożenie prawidłowo podpisanej skargi. W takiej sytuacji ocena dopuszczalności samej skargi jako obarczonej nieusuniętym brakiem formalnym, pomimo stosownego wezwania, poprzedza możliwość jej cofnięcia. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. orzekł jak w punkcie I postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu odrzeczono orzeczono zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.