VII SA/Wa 1844/21
PostanowienieWSA w Warszawie2021-11-17
Skład orzekający: Sędzia WSA Wojciech Sawczuk
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy żądanie pozbawienia mandatu posła lub uprawnień zawodowych osób pełniących funkcje publiczne podlega kognicji sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Sądy administracyjne sprawują kontrolę nad działalnością administracji publicznej w zakresie ściśle określonym przez Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.). Przedmiot zaskarżenia, jakim jest żądanie pozbawienia mandatu posła lub uprawnień zawodowych osób pełniących funkcje publiczne, nie mieści się w katalogu spraw podlegających kognicji sądów administracyjnych, określonym w art. 3 § 2 p.p.s.a. W związku z tym skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.Stan faktyczny
Skarżący M. Ł. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę o pozbawienie mandatu poselskiego 232 posłów, którzy głosowali przeciwko wnioskowi o wotum nieufności wobec Ministra Sprawiedliwości. Następnie uzupełnił skargę, wnosząc o pozbawienie uprawnień zawodowych wskazanych osób. Marszałek Sejmu wniósł o odrzucenie skargi, wskazując na brak kognicji sądu administracyjnego.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Sawczuk po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. Ł. w przedmiocie żądania pozbawienia mandatu posła postanawia : odrzucić skargę.
Pismem z 2 lipca 2021 r. M. Ł. (dalej: "Skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie "wniosek o pozbawienie mandatu posłów". W treści tego pisma zawarł uzasadnienie swojego wniosku i wniósł o pozbawienie mandatu poselskiego 232 posłów, którzy na posiedzeniu Sejmu 15 lipca 2020 r. zagłosowali przeciwko wnioskowi o wyrażenie wotum nieufności wobec Ministra Sprawiedliwości Zbigniewa Ziobry.
Pismem z 18 października 2021 r. Skarżący wniósł "o pozbawienie uprawnień zawodowych Duda Ziobro Morawiecki Wiącek". Sąd zarządzeniem z 9 listopada 2021 r. ww. pismo potraktował jako uzupełnienie skargi z 2 lipca 2021 r.
W odpowiedzi na skargę Marszałek Sejmu wniósł o jej odrzucenie. Wskazał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem nie podlega kognicji sądów administracyjnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Merytoryczne rozpatrzenie skargi poprzedzone jest badaniem jej dopuszczalności. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi.
Zakres właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określa art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. - dalej jako p.p.s.a.), zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Zgodnie z § 2a ww. przepisu sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.
Ponadto, stosownie do art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
Z powyższych przepisów wynika, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach ściśle określonych przez ustawę spraw administracyjnych.
M. Ł. uczynił przedmiotem zaskarżenia zarówno pełnienia funkcji posłów na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej (ze skargi z 2 lipca 2021 r.) oraz Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, Ministra Sprawiedliwości, Prezesa Rady Ministrów i Rzecznika Praw Obywatelskich (co wynika z pisma uzupełniającego skargę z 18 października 2021 r.). W ocenie Sądu, określony w ten sposób przedmiot zaskarżenia nie jest objęty kognicją sądu administracyjnego. Korespondencji Skarżącego można bowiem przypisać co najwyżej charakter skargi wniesionej w trybie przepisów działu VIII k.p.a., której przedmiotem może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw (art. 227 k.p.a.). Skargi, o których mowa w dziale VIII k.p.a. związane są z krytyką wykonywania zadań przez właściwe organy lub ich pracowników, a do ich rozpatrywania powołane są organy administracji wymienione w art. 229 k.p.a. lub w przepisach szczególnych. Co więcej, skargi te nie podlegają kontroli sądu administracyjnego, zarówno na podstawie art. 3 p.p.s.a., jak i na podstawie przepisów ustaw szczególnych.
Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło