VII SA/Wa 1844/21

PostanowienieWSA w Warszawie2021-11-17

Skład orzekający: Sędzia WSA Wojciech Sawczuk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy żądanie pozbawienia mandatu posła lub uprawnień zawodowych osób pełniących funkcje publiczne podlega kognicji sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Sądy administracyjne sprawują kontrolę nad działalnością administracji publicznej w zakresie ściśle określonym przez Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.). Przedmiot zaskarżenia, jakim jest żądanie pozbawienia mandatu posła lub uprawnień zawodowych osób pełniących funkcje publiczne, nie mieści się w katalogu spraw podlegających kognicji sądów administracyjnych, określonym w art. 3 § 2 p.p.s.a. W związku z tym skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Stan faktyczny
Skarżący M. Ł. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę o pozbawienie mandatu poselskiego 232 posłów, którzy głosowali przeciwko wnioskowi o wotum nieufności wobec Ministra Sprawiedliwości. Następnie uzupełnił skargę, wnosząc o pozbawienie uprawnień zawodowych wskazanych osób. Marszałek Sejmu wniósł o odrzucenie skargi, wskazując na brak kognicji sądu administracyjnego.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Sawczuk po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. Ł. w przedmiocie żądania pozbawienia mandatu posła postanawia : odrzucić skargę. Pismem z 2 lipca 2021 r. M. Ł. (dalej: "Skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie "wniosek o pozbawienie mandatu posłów". W treści tego pisma zawarł uzasadnienie swojego wniosku i wniósł o pozbawienie mandatu poselskiego 232 posłów, którzy na posiedzeniu Sejmu 15 lipca 2020 r. zagłosowali przeciwko wnioskowi o wyrażenie wotum nieufności wobec Ministra Sprawiedliwości Zbigniewa Ziobry. Pismem z 18 października 2021 r. Skarżący wniósł "o pozbawienie uprawnień zawodowych Duda Ziobro Morawiecki Wiącek". Sąd zarządzeniem z 9 listopada 2021 r. ww. pismo potraktował jako uzupełnienie skargi z 2 lipca 2021 r. W odpowiedzi na skargę Marszałek Sejmu wniósł o jej odrzucenie. Wskazał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem nie podlega kognicji sądów administracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Merytoryczne rozpatrzenie skargi poprzedzone jest badaniem jej dopuszczalności. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi. Zakres właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określa art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. - dalej jako p.p.s.a.), zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Zgodnie z § 2a ww. przepisu sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Ponadto, stosownie do art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Z powyższych przepisów wynika, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach ściśle określonych przez ustawę spraw administracyjnych. M. Ł. uczynił przedmiotem zaskarżenia zarówno pełnienia funkcji posłów na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej (ze skargi z 2 lipca 2021 r.) oraz Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, Ministra Sprawiedliwości, Prezesa Rady Ministrów i Rzecznika Praw Obywatelskich (co wynika z pisma uzupełniającego skargę z 18 października 2021 r.). W ocenie Sądu, określony w ten sposób przedmiot zaskarżenia nie jest objęty kognicją sądu administracyjnego. Korespondencji Skarżącego można bowiem przypisać co najwyżej charakter skargi wniesionej w trybie przepisów działu VIII k.p.a., której przedmiotem może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw (art. 227 k.p.a.). Skargi, o których mowa w dziale VIII k.p.a. związane są z krytyką wykonywania zadań przez właściwe organy lub ich pracowników, a do ich rozpatrywania powołane są organy administracji wymienione w art. 229 k.p.a. lub w przepisach szczególnych. Co więcej, skargi te nie podlegają kontroli sądu administracyjnego, zarówno na podstawie art. 3 p.p.s.a., jak i na podstawie przepisów ustaw szczególnych. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło