VII SA/Wa 1846/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2014 r. znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W dniu 16 sierpnia 2014 r. M. W. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2014 r. znak: [...]. W skardze został sformułowany wniosek o zabezpieczenie prowadzonego postępowania przez natychmiastowe wstrzymanie klauzuli wykonalności. Wniosek ten należało potraktować jako wniosek o wstrzymanie wykonania tak decyzji zaskarżonej jak i decyzji organu pierwszej instancji, której to nadano rygor natychmiastowej wykonalności. W uzasadnieniu wniosku podkreślono, że za wstrzymaniem przemawia wadliwość i rażące naruszenie przepisów obowiązującego prawa krajowego oraz unijnego, a także dotychczasowy sposób działania wykonawcy inwestycji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie podlega uwzględnieniu. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej ppsa, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności będących jej przedmiotem. Natomiast stosownie do treści art. 61 § 3 ppsa, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu sąd dokonuje oceny, czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 ppsa Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że wniosek powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie zaistnienia jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 ppsa, tj. zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Decyzją z dnia [...] czerwca 2014 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r. znak: [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą P. pozwolenia na budowę napowietrznej linii elektroenergetycznej 400 kV, w ramach zadania "[...]" przewidzianej do realizacji na terenie gminy C. [...]. Decyzji organu pierwszej instancji został nadany rygor natychmiastowej wykonalności na podstawie art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o przygotowaniu finałowego turnieju mistrzostw Europy w Piłce Nożnej UEFA EURO 2012 (Dz. U. Nr 173, poz. 1219, z póżn. zm.). W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie brakuje argumentacji na temat ewentualnej szkody wyrządzonej wykonaniem ww. decyzji. Dlatego Sąd nie ma żadnej możliwości oceny zaistnienia przesłanek z art. 61 § 3 ppsa. Możliwość wystąpienia szkody lub trudnych do odwrócenia skutków przez wydanie danej decyzji musi być realna i poparta rzeczowymi dowodami. Strona na gruncie art. 61 § 3 ppsa zobowiązana jest skonkretyzować rodzaj szkody grożącej jej na skutek wykonania zaskarżonej decyzji. Brak wskazania tej szkody i jej uprawdopodobnienia uniemożliwia pozytywną ocenę wniosku. Artykuł 61 § 3 ppsa przewiduje zamknięty katalog okoliczności, których wystąpienie uzasadnia wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie, strona skarżąca podniosła, m.in. że zaskarżona decyzja jest nieprawidłowa i rażąco narusza przepisy prawa. Te okoliczności jednak nie wiążą się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody ani ze spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków. Nie wypełniają w związku z tym dyspozycji art. 61 § 3 ppsa i dlatego nie mogą odnieść zamierzonego skutku prawnego. Mając na względzie powyższe, Sąd na podstawie art. 61 § 3 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.