VII SA/Wa 1846/20

WyrokWSA w Warszawie2021-01-27

Skład orzekający: Tomasz Stawecki, Artur Kuś, Wojciech Sawczuk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ pierwszej instancji, uwzględniając odwołanie strony na podstawie art. 132 § 1 k.p.a., ma obowiązek wyznaczenia nowego terminu na uzupełnienie braków zgłoszenia, jeśli pierwotny termin został zawieszony na mocy przepisów o COVID-19?
Ratio decidendi
Organ pierwszej instancji, uwzględniając odwołanie na podstawie art. 132 § 1 k.p.a., nie ma obowiązku wyznaczania nowego terminu na uzupełnienie braków zgłoszenia, jeśli pierwotny termin został zawieszony na mocy przepisów o COVID-19. Uchylenie decyzji o sprzeciwie jest uzasadnione, gdy w dacie jej wydania nie minął jeszcze termin na uzupełnienie braków zgłoszenia, a zawieszenie biegu terminów procesowych na mocy art. 15zzs ust. 1 ustawy o zwalczaniu COVID-19 oraz późniejsze ich 'uruchomienie' zgodnie z prawem, stanowiło podstawę do takiego rozstrzygnięcia.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła zgłoszenia wykonania robót budowlanych polegających na instalacji urządzenia reklamowego. Prezydent W. wniósł sprzeciw do zgłoszenia. Następnie, na skutek odwołania inwestora, Wojewoda M. uchylił decyzję o sprzeciwie, uznając, że inwestor częściowo uzupełnił braki zgłoszenia, a bieg terminu na uzupełnienie został zawieszony na mocy przepisów o COVID-19. Wojewoda Mazowiecki utrzymał w mocy decyzję uchylającą sprzeciw. Inwestor zaskarżył decyzję Wojewody do WSA w Warszawie, zarzucając naruszenie przepisów k.p.a. i błędne ustalenie stanu faktycznego.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Tomasz Stawecki, Sędziowie sędzia WSA Artur Kuś, sędzia WSA Wojciech Sawczuk (spr.), , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 stycznia 2021 r. sprawy ze skargi B. G. w W. na decyzję Wojewody M. z dnia [...] sierpnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji o wniesieniu sprzeciwu do zgłoszenia wykonania robót budowlanych oddala skargę I. Decyzją z [...]kwietnia 2020 r. nr [...] Prezydent W. na podstawie art. 30 ust. 6 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz.U. z 2019 r. poz. 1186 ze zm. aktualny tekst jednolity Dz. U. z 2020 r. poz. 1333 ze zm. - dalej jako P.b.) wniósł sprzeciw do zgłoszenia z [...]lutego 2020 r. (uzupełnionego 21 kwietnia 2020 r.) dotyczącego instalacji urządzenia reklamowego, na którym będą instalowane zmienne siatki winylowe zadrukowane grafiką reklamową wraz z oświetleniem na elewacji zachodniej budynku przy al. J.na działce nr [...] z obrębu [...] w W. których inwestorem jest B. G.M. Sp. z o.o. Sp.k. w W.(dalej jako Skarżąca, Spółka). II. Na skutek odwołania Spółki, P. W. działając na podstawie art. 132 § 1 k.p.a. decyzją z [...]maja 2020 r. nr [...] uchylił decyzję własną z[...] kwietnia 2020 r. wnoszącą sprzeciw do zgłoszenia Spółki z [...]lutego 2020 r. Organ wyjaśnił, że z uwagi na konieczności uzupełnienia zgłoszenia postanowieniem z [...]marca 2020 r. nr [...] nałożono na Spółkę obowiązek usunięcia nieprawidłowości w terminie [...] dni od daty otrzymania pisma. Inwestor odebrał ww. postanowienie 2 kwietnia 2020 r. w związku z powyższym termin na uzupełnienie upływał [...]kwietnia 2020 r. Natomiast zgodnie z art. 15zzs ust. 1 ustawy z 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r. poz. 568), w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID bieg terminów procesowych w postępowaniu administracyjnym nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu na ten okres. Jednocześnie zgodnie z art. 15zzs ust. 7 ww. ustawy, czynności dokonane w okresie zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID są skuteczne. Powyższe oznacza, że termin wyznaczony w postanowieniu nie biegnie do czasu zakończenia stanu epidemii lub zagrożenia epidemicznego i termin rozpocznie bieg po zakończeniu stanu epidemii lub stanu zagrożenia epidemicznego. Natomiast w przypadku, jednak, gdy strona pomimo, iż termin dla niej nie biegnie, uzupełni braki, czynność należy uznać za dokonaną (czynności dokonane przez strony w okresie stanu epidemii lub zagrożenia epidemicznego są skuteczne). Pismem z [...] kwietnia 2020 r. inwestor przedłożył uzupełnienie, w związku z powyższym organ uznał uzupełnienie na postanowienie z [...] marca 2020 r. za dokonane. Po przeanalizowaniu złożonego uzupełnienia organ stwierdził jednak, że inwestor nie wywiązał się w pełni z nałożonych obowiązków wynikających z postanowienia i decyzją z [...] kwietnia 2020 r. wniósł sprzeciw do zgłoszenia. W odwołaniu Spółka wskazała, że pismo z[...] kwietnia 2020 r. stanowiło częściowe uzupełnienie postanowienie z [...] marca 2020 r. Organ przychylił się do odwołania inwestora. W piśmie z [...] kwietnia 2020 r. (strona 138 akt) inwestor wskazał, że "przesyła pierwszą część uzupełnienia". W związku z powyższym stanowiło ono częściowe uzupełnienie na postanowienie z 10 marca 2020 r. i organ błędnie zakwalifikował powyższe pismo jako kompletne uzupełnienie zgłoszenia. W związku z powyższym nie można było uznać, że inwestor dokonał skutecznego uzupełnienia braków. Jednocześnie [...] maja 2020 r. weszła w życie uchwalona w dniu [...]maja 2020 r. ustawa o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz.U. 2020 r. poz. 875). W związku z powyższym z dniem 24 maja 2020 r. terminy, o których była mowa w art. 15zzr ust. 1 i 15zzs, których bieg jeszcze się nie rozpoczął rozpoczną swój bieg, a terminy zawieszone będą biegły dalej. Oznacza to, że czternastodniowy termin na uzupełnienie braków, wyznaczony w postanowieniu z [...]marca 2020 r. biegnie od [...] maja 2020 r. i inwestor ma czas na ich kompletne uzupełnienie. III. Po rozpatrzeniu odwołania Spółki od decyzji z [...] maja 2020 r. Wojewoda Mazowiecki decyzją z [...] sierpnia 2020 r. nr [...] utrzymał to rozstrzygnięcie w całości. Wojewoda w całości podzielił stanowisko organu I instancji. Nie podzielił twierdzeń Strony, co do tego, że organ wydający zaskarżoną decyzję powinien jednocześnie wskazać nowy termin na uzupełnienie zgłoszenia, co nie ma poparcia w przepisach prawa. P.W. po wniesionym odwołaniu uwzględnił w całości żądanie Spółki i uchylił swoją decyzję, nie miał przy tym obowiązku wskazania nowego terminu na wykonanie postanowienia. IV. Skargę na powyższą decyzję wniosła Spółka, kwestionując ją w całości. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie: 1. art. 132 § 1 w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez wydanie decyzji w przedmiocie utrzymania sprzeciwu w mocy, pomimo braku ku temu podstaw prawnych; 2. art. 10 k.p.a. poprzez nie zapewnienie stronie prawa do czynnego udziału na każdym etapie postępowania, 3. art. 6, art. 7, art. 8 oraz art. 107 k.p.a. poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego i prawnego sprawy, naruszenie zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa, nienależyte uzasadnienie decyzji, nie odniesienie się do wszystkich zarzutów stawianych przez Skarżącą i w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie normy prawa materialnego. V. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: VI. Skarga jest niezasadna. Niniejsza sprawa dotyczy kontroli decyzji administracyjnych wydanych w trybie art. 132 § 1 k.p.a. Zgodnie z brzemieniem tego przepisu, ustanawiającego zasadę względnej dewolutywności odwołania, jeżeli odwołanie wniosły wszystkie strony, a organ administracji publicznej, który wydał decyzję, uzna, że to odwołanie zasługuje w całości na uwzględnienie, może wydać nową decyzję, w której uchyli lub zmieni zaskarżoną decyzję. Z kolei zgodnie z art. 133 k.p.a. organ administracji publicznej, który wydał decyzję, obowiązany jest przesłać odwołanie wraz z aktami sprawy organowi odwoławczemu w terminie siedmiu dni od dnia, w którym otrzymał odwołanie, jeżeli w tym terminie nie wydał nowej decyzji w myśl art. 132. Wskazane przepisy uprawniają organ I instancji do uwzględnienia odwołania w sytuacji, gdy dostrzeże że jest ono zasadne. Wówczas, w zamkniętym terminie 7 dni od otrzymania odwołania, może je uwzględnić. W niniejszej sprawie termin ten został dochowany bowiem odwołanie wpłynęło w dniu 26 maja 2020 r. (k. 157 akt administracyjnych) zaś decyzję wydano 29 maja 2020 r. Katalog rozstrzygnięć jakimi dysponuje organ I instancji zamyka się w możliwości uchylenia zaskarżonej decyzji lub jej zmiany. W niniejszej sprawie z uwagi na oczywiste niedostrzeżenie tego, że decyzja o sprzeciwie nie uwzględniała ani zawieszenia terminów procesowych na mocy art. 15zzs ust. 1 ustawy o zwalczaniu COVID, chroniącego przede wszystkim strony postępowań administracyjnych, ani też jedynie częściowego wykonania przez Spółkę postanowienia z [...]marca 2020 r. przy nadal zachowanym terminie, zasadne było uchylenie zaskarżonej decyzji. Skoro bowiem w dacie orzekania nie minął Spółce jeszcze termin na uzupełnienie braków zgłoszenia, to nie można było wydać sprzeciwu. W ocenie Sądu, w okolicznościach sprawy organ słusznie uwzględnił w całości wniesione odwołanie, eliminując co najmniej przedwczesną decyzję o sprzeciwie. Podnoszone przez Spółkę zarzuty dotyczące merytorycznej sfery zgłoszenia i sprzeciwu a zatem w realiach tej sprawy nie mogą zostać uznane za zasadne. Sprawa dotyczy w istocie formalnego rozstrzygnięcia. Wyeliminowanie zgłoszonego sprzeciwu otwiera drogę do ponownego zbadania sprawy, przy uwzględnieniu nowych okoliczności, w tym ewentualnego uzupełnienia zgłoszenia. Ponowne rozstrzygnięcie będzie przy tym podlegać ewentualnemu instancyjnemu zaskarżeniu a finalnie Strona będzie miała prawo poddania go ocenie sądu administracyjnego. W tej sytuacji zarzut naruszenia art. 132 § 1 k.p.a. jest chybiony. Organy słusznie zastosowały ten przepis. Niezasadne są również pozostałe zarzuty procesowe. Stan faktyczny został przez organy prawidłowo ustalony (podkreślić należy, że kwestia istotna to uwzględnienie odwołania z uwagi na wstrzymanie biegu terminów procesowych). Organ w istocie wskazuje na popełniony przez siebie błąd, naprawiając go poprzez eliminację decyzji o sprzeciwie. Spółka może nie czuć się przekonana takim działaniem, ale wbrew jej opinii jest ono właśnie przejawem pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa i nie brnięcia w dalszy tok postępowanie, poprzez "niedostrzeganie" wadliwości decyzji pierwotnie wydanej. Zarzucone naruszenie art. 10 k.p.a. przez organ odwoławczy jakkolwiek trafnie wskazuje na niezawiadomienie o możliwości zapoznania się z aktami sprawy i zgłaszania wniosków dowodowych, to jednak nie ma jakiegokolwiek wpływu na jej wynik. Jak wskazano istotą rozstrzygnięcia kasacyjnego organu I instancji, utrzymanego w mocy przez Wojewodę, jest wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji o sprzeciwie i stworzenie w ten sposób ponownej możliwości uzupełnienia zgłoszenia i doprowadzenia do pozytywnego załatwienia sprawy Spółki. Słusznie Wojewoda wskazuje również, że nie było podstaw do ponownego oznaczania terminu na uzupełnienie braków zgłoszenia, bowiem tę kwestię regulują wprost przepisy prawa, ponownie "uruchamiające" bieg terminów procesowych. Jest to okoliczność wynikająca z prawa i winna być Skarżącej znana. Skarga Spółki w istocie tych okoliczności albo nie dostrzega albo koncentruje się na przedłużaniu postępowania. W tej sytuacji Sąd na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2019 r. poz. 232 ze zm.) oddalił skargę.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło