VII SA/Wa 1847/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Gawlak - Nowakowska, , Sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska - Rzepecka, Protokolant spec. Katarzyna Ławnik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 grudnia 2011 r. sprawy ze skargi W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami w zakresie prawa jazdy kategorii B skargę oddala. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] sygn. [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 2 i w zw. z art. 17 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm. – zwanej dalej k.p.a.), oraz art. 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (t.j.: Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 856 z późn. zm.), po rozpatrzeniu odwołania, W.K. od decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] Nr [...] orzekającej o cofnięciu W.K. uprawnień do kierowania pojazdami w zakresie prawa jazdy kat. B, do czasu uzyskania pozytywnej oceny z egzaminu państwowego składającego się z części teoretycznej i praktycznej - utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. zauważyło, że w dniu [...] Prezydent [...] wydał decyzję nr [...], w której orzekł o cofnięciu W.K. uprawnień do kierowania pojazdami w zakresie prawa jazdy kategorii B, do czasu uzyskania pozytywnej oceny z egzaminu państwowego składającego się z części teoretycznej i praktycznej. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...][...] uchyliło tę decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji z uwagi na wady formalne - naruszenie procedury administracyjnej przy wydaniu decyzji. W uzasadnieniu decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. zauważyło także, że rozpatrując sprawę ponownie, pismem z dnia [...] znak: [...] Prezydent [...] zawiadomił W.K. o wszczęciu w dniu 3 marca 2011 r. postępowania administracyjnego w sprawie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami w zakresie prawa jazdy kat. B, z uwagi na niepoddanie się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji (przekroczony limit punktów karnych). A następnie w dniu [...] wydał decyzję Nr [...], w której orzekł o cofnięciu W.K. uprawnień do kierowania pojazdami w zakresie prawa jazdy kat. B, do czasu uzyskania pozytywnej oceny z egzaminu państwowego składającego się z części teoretycznej i praktycznej. Po zapoznaniu się z aktami sprawy w związku z odwołaniem wniesionym przez W.K. od decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] organ II instancji podkreślił, iż art. 140 ust. 1 pkt 4 lit a ustawy Prawo o ruchu drogowym stanowi, że decyzję o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym wydaje starosta w razie niepoddania się sprawdzeniu kwalifikacji w trybie określonym w art. 114 ust. 1 pkt 1 ustawy. Zgodnie z tym przepisem, stwierdzenie przez Prezydenta [...], że osoba skierowana na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji, w razie przekroczenia 24 punktów karnych za naruszenie przepisów ruchu drogowego nie poddała się temu sprawdzeniu (nie przystąpiła do egzaminu), oznacza że organ ten musi podjąć decyzję o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami. Treść tego przepisu wskazuje, że decyzja o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdem wydawana przez właściwy organ (w niniejszej sprawie Prezydenta [...]) nie jest decyzją wydawaną w ramach uznania administracyjnego, a ustawodawca nie pozostawił organowi możliwości wyboru innego rodzaju rozstrzygnięcia. Zatem cofniecie uprawnień jest obligatoryjne gdy wystąpią okoliczności wymienione w art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wskazało, iż z akt sprawy wynika, że w związku z wnioskiem Zastępcy Naczelnika Wydziału Ruchu Drogowego Komendy [...] Policji nr [...] z dnia [...] Prezydent [...] wszczął z urzędu postępowanie w sprawie skierowania W.K. na egzamin sprawdzający kwalifikacje do kierowania pojazdami w ramach posiadanych uprawnień i zatrzymania prawa jazdy kategorii B z powodu przekroczenia liczby 24 punktów karnych za naruszenie przepisów ruchu drogowego (o czym zawiadomił stronę pismem z dnia [...]), a następnie, w wyniku tego postępowania, W. K. został w trybie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy Prawo o Ruchu drogowym skierowany na egzamin teoretyczny i praktyczny sprawdzający kwalifikacje w zakresie prawa jazdy kategorii B w terminie 90 dni od dnia uprawomocnienia się decyzji - decyzja z dnia [...] nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 2 września 2010 r. sygn. akt VII SA/Wa 745/10, oddalił skargę W.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. sygn. akt [...] z dnia [...] utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] o skierowaniu na egzamin. Wyrok jest prawomocny od dnia 5 października 2010 r. Ponadto, organ II instancji podniósł, iż z akt sprawy wynika (jest to okoliczność bezsporna i niekwestionowana przez stronę), iż W.K. nie przystąpił do egzaminu, na który został skierowany, ani w terminie wynikającym ze skierowania, ani przed wydaniem zaskarżonej decyzji z dnia [...] Nr [...] orzekającej o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami. Mając na względzie powyższe Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. stwierdziło, że Prezydent [...] miał obowiązek wszcząć z urzędu postępowanie administracyjne i orzec o cofnięciu W.K. uprawnień do kierowania pojazdami w zakresie posiadanych kategorii. Ponadto, organ odwoławczy zauważył, że dla niniejszej sprawy nie mają znaczenia okoliczności wskazane w odwołaniu. Organ uznał, że niniejsza sprawa nie ma charakteru wielowątkowego i że w trakcie niniejszego postępowania organy administracji nie były zobowiązane do prowadzenia rozważań w zakresie rozmaitych interesów i dóbr. W niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki przeprowadzenia rozprawy określone w art. 89 k.p.a., bowiem co do zasady w postępowaniu administracyjnym obowiązuje zasada pisemności wyrażona w art. 14 § 1 k.p.a., a zatem zarzut, iż przeprowadzono postępowanie w całości w formie pisemnej jest oczywiście chybiony. Odnosząc się do zarzutu naruszenia zasady przekonywania wyrażonej w Kodeksie postępowania administracyjnego poprzez nie wyjaśnienie motywów zakwalifikowania podania strony z dnia 25 marca 2011 r. o zwrot wtórnika prawa jazdy, a co za tym idzie wadliwe jego zakwalifikowanie, Kolegium zauważyło, że pismo to zostało złożone w organie I instancji po zawiadomieniu strony o wszczęciu postępowania dotyczącego cofnięcia uprawnień, a zatem organ mógł niezasadnie uznać, że stanowi ono stanowisko w tym postępowaniu. Wadliwa kwalifikacja pisma strony z dnia 25 marca 2011 r. nie ma jednak wpływu na rozstrzygniecie sprawy, która jak wskazano wyżej nie ma charakteru uznaniowego i w której badaniu podlega tylko kwestia przystąpienia kierowcy do egzaminu, na który został skierowany. Z uwagi na to, iż W.K. nie przystąpił do egzaminu, na który został skierowany przed wydaniem decyzji o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowiło utrzymać w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...]. Z decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] nie zgodził się W.K. wnosząc skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zaskarżonej decyzji zarzucił: - obrazę przepisów prawa materialnego poprzez naruszenie art. 6 k.p.a. w zw. z art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. a i art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b i art. 130 ust. 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym, poprzez wydanie zaskarżonej decyzji w oparciu o okoliczności wymykające się dyspozycji art. 130 ust. 2, tj. liczbę podlegających usunięciu z rejestru punktów zgromadzonych przez skarżącego, z racji na fakt że od dnia uprawomocnienia się każdego z rozstrzygnięć, na mocy których punkty te zostały skarżącemu przyznane w dniu doręczenia decyzji organy II Instancji tj. dnia 13 czerwca 2011 r. upłynął okres przekraczający jeden rok, co skutkować powinno ich usunięcie z rejestru, co miało wpływ na wynik rozstrzygnięcia; - obrazę norm postępowania przez naruszenie norm zawartych w art. 8 i 9 k.p.a., poprzez stanowiące naruszenie zasady zaufania obywatela do państwa, zaniechanie poinformowania skarżącego o posiadanej przezeń ilości punktów zanim doszło do osiągnięcia przez nie liczby 24 ujawnionych w stosownym rejestrze, wobec czego uniemożliwiono skarżącemu uświadomienie sobie obawy o utratę prawa jazdy oraz kontrolę nad przyrostem niepożądanych wartości gromadzonych w rejestrze; - obrazę norm postępowania przez naruszenie wyrażonej w art. 8 k.p.a. w zw. z art. 2 i 51 pkt 3 Konstytucji zasady zaufania mające postać zaniechania informowania skarżącego przez organy administracji publicznej o aktualnym stanie nagromadzenia punktów, o których mowa art. 130 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym skutkujące zaskakującym dlań rozstrzygnięciem, które stanowi przedmiot niniejszej skargi. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. podtrzymując argumentacje zawartą w zaskarżonej decyzji wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. – zwanej dalej p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga W. K. nie została uwzględniona. Wskazać należy, że zgodnie z art. 140 ust. 1 pkt 4 lit a ustawy Prawo o ruchu drogowym decyzję o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym wydaje starosta w razie niepoddania się sprawdzeniu kwalifikacji w trybie określonym w art. 114 ust. 1 pkt 1 tej ustawy. Treść art. 140 ust. 1 pkt 4 lit a ustawy Prawo o ruchu drogowym wskazuje, że decyzja o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdem wydawana przez właściwy organ (w niniejszej sprawie Prezydenta [...]) nie jest decyzją wydawaną w ramach uznania administracyjnego, a ustawodawca nie pozostawił organowi możliwości wyboru innego rodzaju rozstrzygnięcia. Zatem cofniecie uprawnień jest obligatoryjne gdy wystąpią okoliczności wymienione w art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy. Wbrew twierdzeniom skargi w sprawie niniejszej najistotniejsze znaczenie ma okoliczność, iż Prezydent [...] w związku z wnioskiem Zastępcy Naczelnika Wydziału Ruchu Drogowego Komendy [...] Policji nr [...] z dnia [...] wszczął z urzędu postępowanie w sprawie skierowania W.K. na egzamin sprawdzający kwalifikacje do kierowania pojazdami w ramach posiadanych uprawnień i zatrzymania prawa jazdy kategorii B z powodu przekroczenia liczby 24 punktów karnych za naruszenie przepisów ruchu drogowego (o czym zawiadomił stronę pismem z dnia 25 września 2010 r. Następnie, w wyniku tego postępowania, decyzją z dnia [...] nr [...] skierował W. K. w trybie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy Prawo o Ruchu drogowym na egzamin teoretyczny i praktyczny sprawdzający kwalifikacje w zakresie prawa jazdy kategorii B w terminie 90 dni od dnia uprawomocnienia się decyzji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., decyzją sygn. akt [...] z dnia [...] po rozpoznaniu odwołania, W. K. - utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji z dnia [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 2 września 2010r. sygn. akt VII SA/Wa 745/10 oddalił skargę W.K. na powyższą decyzję Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. sygn. akt [...]. Sąd zauważa, że z mocy art. 153 p.p.s.a. organy i sądy orzekające w tej sprawie, związane są ocena prawną wyrażoną w wymienionym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 września 2010 r. sygn. akt VII SA/Wa 745/10. Rozstrzygniecie to ma w sprawie niniejszej kardynalne znaczenie, bowiem decyzja Prezydenta [...] z dnia [...] o cofnięciu W. K. prawa jazdy do czasu uzyskania pozytywnych wyników egzaminu państwowego składającego się z części teoretycznej i praktycznej oraz utrzymująca ją w mocy decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stanowią konsekwencję złożenia przez skarżącego wniosku o zwrot prawa jazdy przed przystąpieniem i pozytywną weryfikacją wyniku egzaminu, którego obowiązek zdania został nałożony ostateczną decyzją administracyjną potwierdzoną przez wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Z akt sprawy wynika (jest to okoliczność bezsporna i niekwestionowana przez skarżącego), iż W.K. nie przystąpił do egzaminu, na który został skierowany, ani w terminie wynikającym ze skierowania, ani przed wydaniem zaskarżonej decyzji z dnia [...] Nr [...] orzekającej o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami. Nie przystąpił też do tego egzaminu przed wydaniem decyzji przez organ odwoławczy. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy stwierdzić trzeba, że stwierdzenie przez Prezydenta [...], iż W.K. skierowany na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji, z uwagi na przekroczenia 24 punktów karnych za naruszenie przepisów ruchu drogowego nie poddał się temu sprawdzeniu (nie przystąpił do egzaminu), oznaczało że organ miał obowiązek podjąć decyzję o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami. Prawo do prowadzenia pojazdów jest uprawnieniem kierowcy i od niego zależy, czy zechce z niego korzystać. Organ administracyjny nie może stosować środków przymusu w celu spowodowania, aby wezwany poddał się egzaminowi kontrolnemu. Niestawienie się kierowcy na egzamin może świadczyć o tym, że nie zamierza dalej korzystać z przyznanych mu wcześniej uprawnień; zależy to tylko od jego woli. Zgodnie bowiem z brzmieniem art. 114 ust. 4 Prawa o ruchu drogowym, w przypadkach określonych w ust. 1 pkt 2 przywołanego przepisu, dokument stwierdzający uprawnienie do kierowania pojazdem wydaje się po zdaniu, przez osobę ubiegającą się o jego wydanie, odpowiedniego do rodzaju uprawnienia egzaminu państwowego sprawdzającego kwalifikacje. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, iż podniesione w skardze zarzuty nie miały na tym etapie postępowania wpływu na rozstrzygnięcie organów a co za tym idzie także orzeczenie Sądu. Z tych przyczyn, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd skargę oddalił.