VII SA/Wa 1848/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska, , Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka (spr.), Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, , Protokolant Agnieszka Wasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 maja 2007 r. sprawy ze skargi Fabryki Obrabiarek Precyzyjnych [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2006 r. znak [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę. skargę oddala Decyzją z dnia [...] czerwca 2006 r. Nr [...] Prezydent [...] na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla [...] w W. na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem podziemnym (kategoria obiektu XIII), na działce o nr ew. [...] w obrębie [...], położonej przy ul. S. [...] w W. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji podał, że załączony do wniosku projekt budowlany jest kompletny, posiada wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia oraz został sporządzony przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane. Przedłożony projekt zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji jest zgodny z warunkami decyzji z [...] lipca 2005 r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wydanej z upoważnienia Prezydenta [...] oraz przepisami, w tym techniczno – budowlanymi. Minister Budownictwa upoważnił Prezydenta [...] do wyrażenia zgody w drodze postanowienia na odstępstwo od przepisu § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, umożliwiające wykonanie ściany bez otworów w projektowanym budynku mieszkalnym wielorodzinnym na działce o nr ew. [...] w obrębie [...], bezpośrednio przy granicy z sąsiednią działką budowlaną o nr ew. [...] oraz [...]. Postanowieniem Nr [...] z dnia [...] maja 2006 r., wydanym z upoważnienia Prezydenta [...] wyrażono zgodę na to odstępstwo. Organ I instancji wskazał, że udzielenie odstępstwa od warunków technicznych było zasadne ze względu na małą szerokość działki oraz że inwestor złożył wymagane oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2006 r. Wojewoda [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, po rozpatrzeniu odwołania [...] w W. – utrzymał w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] czerwca 2006 r. W uzasadnieniu organ II Instancji podał, że odwołanie jest bezzasadne, gdyż organ I instancji udzielając pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji dokonał prawidłowej interpretacji stanu faktycznego i prawnego sprawy. W opinii organu odwoławczego warunki wymienione w art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane zostały spełnione przez inwestora. Odnosząc się zaś do zarzutów strony odwołującej się Wojewoda [...] wyjaśnił, że strona ta w żaden sposób nie wskazała na czym będzie polegać zagrożenie bezpieczeństwa ludzi pracujących na terenie [...] w W. i bezpieczeństwa przechowywanego tam mienia wywołanych inwestycją, której dotyczy decyzją organu I instancji. Organ odwoławczy nie zgodził się z twierdzeniem, iż niebezpieczeństwo to będzie wywołane przez fakt lokalizacji inwestycji w ostrej granicy z działką nr [...]. Wskazał, iż projekt zagospodarowania terenu zatwierdzony decyzją Nr [...] dotyczy jedynie działki [...] i roboty budowlane będą wykonywane wyłącznie na terenie tej działki. Organ II instancji za bezzasadny uznał także zarzut negatywnego wpływu inwestycji na organizację ruchu drogowego na ulicy [...] i wskazał, że inwestor posiada pozytywną opinię Inżyniera Ruchu [...] nr [...] z dnia [...] marca 2006 r. oraz decyzję z dnia [...] marca 2006 r. wydaną z upoważnienia Prezydenta [...] wyrażającą zgodę na lokalizację dwóch zjazdów indywidualnych z ulicy S. Nie było zatem podstaw do uznania, że planowana budowa wpłynie niekorzystnie na organizację ruchu drogowego. Ponadto Wojewoda [...] podniósł, iż ze sporządzonej przez inwestora linijki słońca wynika, że planowana inwestycja nie zacieni budynku skarżącej i nie narusza § 13 oraz spełnia warunki § 57-60 warunków technicznych. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na w/w decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2006 r. złożyła [...] w W, zarzucając jej naruszenie: - art. 144 kc oraz art. 5 ust. 1 pkt 6, 8, i 9 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane poprzez nieuwzględnienie i naruszenie interesu skarżącego jako osoby trzeciej w rozumieniu tych przepisów, poprzez ustalenie granic projektowanej budowli w sposób naruszający prawo, tj. bez szczególnie uzasadnionego wypadku oraz przez naruszenie własności skarżącego – ograniczenie bądź wyłączenie możliwości inwestycji i modernizacji przedsiębiorstwa, zagrożenie życia ludzi, utrudnienie dostępu do drogi publicznej, zalewanie działki skarżącego wodami opadowymi, utrudnienie dopływu światła dziennego do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi; - art. 9 ust. 1 ustawy Prawo budowlane poprzez niewyjaśnienie na jakich przesłankach oparto stanowisko stwierdzające wystąpienie szczególnie uzasadnionego przypadku powodującego wydanie zgody na odstępstwo od przepisów techniczno – budowlanych oraz poprzez fakt, iż odstępstwo to powoduje zagrożenie życia ludzi i bezpieczeństwa mienia; - § 12 ust. 1 pkt 2 oraz § 19 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie poprzez zezwolenie na wzniesienie budynku, którego odległość od nieruchomości skarżącego nie spełnia wymogów określonych w powołanych przepisach; - art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 kpa poprzez niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy i nie zebranie wyczerpującego i rozpatrzenie całego materiału dowodowego w celu uzyskania w wyniku postępowania takiego obrazu faktycznego, który jest zgodny z rzeczywistością; - art. 33 ust. 2 pkt 1 ustawy Prawo budowlane poprzez dołączenie do wniosku o pozwolenie na budowę projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami nieaktualnymi na dzień opracowania projektu; - art. 33 ust. 2 pkt 2 ustawy prawo budowlane poprzez niedołączenie do wniosku o pozwolenie na budowę oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W konkluzji strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz o uchylenie poprzedzających tę decyzję, decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] czerwca 2006 r. Nr [...] oraz postanowienia Prezydenta [...] z dnia [...] maja 2006 r. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga [...] w W. nie jest zasadna. Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie została uwzględniona. Zgodnie z art. 4 ustawy Prawo budowlane, każdy ma prawo zabudowy nieruchomości gruntowej, jeżeli wykaże prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami oraz jeżeli nie został naruszony interes osób trzecich. Pozwolenie na budowę powinno uwzględniać zarówno interesy inwestora jak i podmiotów, których prawa lub interesy mogą być przez to pozwolenie naruszone. Wskazać należy, iż ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane wprost określa warunki jakie inwestor ma obowiązek spełnić, aby uzyskać pozwolenie na budowę. W przedmiotowej sprawie obowiązki te zostały spełnione, dlatego też za zasadną i zgodną z prawem należy uznać decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] czerwca 2006 r. Nr [...] r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę dla [...]. w W. na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem podziemnym na działce o nr ew. [...] położonej przy ul. S. [...] w W. jak i utrzymującą ją w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2006 r. Stosownie do art. 35 ust. 1 w/w ustawy, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę organ administracji architektoniczno - budowlanej sprawdza zgodność projektu budowlanego z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, kompletność projektu budowlanego, posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz to czy projekt wykonany został przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane. Ponadto organ sprawdza zgodność projektu zagospodarowania działki z przepisami, w tym techniczno - budowlanymi. W przypadku spełnienia w/w wymagań oraz w przypadku wykazania przez inwestora prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 35 ust. 4 w/w ustawy). Zgodnie z art. 34 ust. 1 ustawy Prawo budowlane projekt budowlany powinien spełniać wymagania określone w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Z akt przedmiotowej sprawy wynika, iż Prezydent [...] decyzją z dnia [...] lipca 2005 r. Nr [...] o warunkach zabudowy ustalił warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem podziemnym na działce nr ew. [...] przy ul. S. [...] w W.. Z treści tej decyzji wynika, iż zezwolono nią na budowę planowanego budynku w ostrej granicy działki. Stwierdzić należy, iż tym samym w ostrej granicy działki ustalono nieprzekraczalną linię zabudowy. Ponadto w załączniku 2 do w/w decyzji o warunkach zabudowy - w ustaleniach dotyczących szerokości elewacji frontowej - stwierdzono, iż po przebadaniu szerokości elewacji frontowych zabudowy wypełniającej niemal całkowicie fronty działek, otrzymano średnią szerokość elewacji frontowej ok. 18 metrów oraz stwierdzono, że przy uwzględnieniu szerokości frontu działki pod planowaną zabudowę, należy przyjąć szerokość elewacji frontowej równą szerokości działki tj. ok. 19 - 20 m. Należy zauważyć, iż decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wiąże organ wydający pozwolenie na budowę nawet gdyby była wadliwa. Z akt sprawy wynika, iż projekt budowlany zatwierdzony decyzją Prezydenta [...] z dnia [...] czerwca 2006 r. Nr [...] jest zgodny z ostateczną decyzją Prezydenta [...] z dnia [...] lipca 2005 r. o warunkach zabudowy, przeniesioną następnie decyzjami tego organu z dnia [...] lutego 2006 r. nr [...] i z dnia [...] marca 2006 r. nr [...]. Projekt budowlany jest kompletny, został sporządzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane. Inwestor przedłożył stosowne oświadczenia projektantów o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Uzyskał on również wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia. Projekt budowlany został m.in. pozytywnie zaopiniowany przez rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych, rzeczoznawcę do spraw bhp i ergonomii pracy oraz rzeczoznawcę do spraw sanitarno - higienicznych. Inwestor uzyskał także pozytywną opinię Wydziału Ochrony Środowiska Urzędu [...] z dnia [...] czerwca 2006 r., dotyczącą projektu zagospodarowania zielenią dla przedmiotowej inwestycji, pozytywną opinię ZUD z dnia [...] maja 2006 r. nr [...] oraz pozytywną opinię Inżyniera Ruchu [...] z dnia [...] marca 2006 r. nr [...], dotyczącą geometrii ulicy S. [...] w rejonie wjazdów na teren inwestycji. Ponadto inwestor przedłożył decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] marca 2006 r. nr [...], wyrażającą zgodę na lokalizację dwóch zjazdów indywidualnych z ulicy S. do garażu podziemnego oraz do miejsc postojowych w poziomie parteru projektowanego budynku mieszkalnego na działce nr ew. [...]. Przedstawił również pismo [...] Konserwatora Zabytków z dnia [...] marca 2006 r. informujące, iż planowana inwestycja jest dopuszczalna ze względów konserwatorskich. Ponadto przedłożył wymagane oświadczenie o dysponowaniu nieruchomością na cele budowlane. Oświadczenie to nie zostało datowane, jednakże nie jest to jego istotne uchybienie. Z akt sprawy wynika także, że projekt zagospodarowania działki zgodny jest z przepisami techniczno - budowlanymi. W związku z wnioskiem inwestora z dnia [...] stycznia 2006 r. o udzielenie odstępstwa od warunków technicznych, organ I instancji wystąpił do Ministra Transportu i Budownictwa o udzielenie pozwolenia na odstępstwo od przepisu § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, który dotyczy usytuowania projektowanego budynku w ostrych granicach działki nr ew. [...]. We w/w wniosku organ powołał się na zapis o usytuowaniu budynku w ostrej granicy zawarty w decyzji z dnia [...] lipca 2005 r. o warunkach zabudowy oraz na pismo [...] Konserwatora Zabytków z dnia [...] czerwca 2005 r., w którym stwierdzono charakter zabudowy południowej strony ulicy nie może odbiegać formą od historycznej zabudowy ulicy S. i budynek swym wyglądem (bryłą, gabarytem i elewacją) winien nawiązywać do sąsiadujących obiektów usytuowanych po drugiej stronie ulicy. Z akt przedmiotowej sprawy wynika, ze Minister Budownictwa upoważnił organ I instancji do udzielenia odstępstwa. Postanowieniem Prezydenta [...] z dnia [...] maja 2006 r. nr [...] wyrażono zgodę na odstępstwo, polegające na budowie obiektu w ostrych granicach działki nr ew. [...] ze względu na małą szerokość działki. Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia - zapisy decyzji o warunkach zabudowy i konieczność nawiązania do okolicznej zabudowy - za bezzasadny należy więc uznać zarzut skargi, iż organy architektoniczno – budowlane dopuściły się w przedmiotowej sprawie naruszenia art. 9 ust. 1 ustawy Prawo budowlane oraz § 12 ust 1 pkt 2 warunków technicznych. W tym miejscu zauważyć trzeba, iż w orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że ocena, czy w danej sytuacji zachodzą przesłanki do zastosowania art. 9 ustawy Prawo budowlane, należy do właściwego organu administracji architektoniczno - budowlanej, a nie od tego, czy przepis szczególny przewiduje możliwość odstępstwa od przepisów techniczno - budowlanych (zob. wyrok WSA z dnia 8 czerwca 2004 r. IV SA 2335/02 LEX nr 158975). Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi, należy stwierdzić, iż są one bezpodstawne. Strona skarżąca w żaden sposób nie wskazała na czym będzie polegać zagrożenie życia ludzi pracujących na terenie jej zakładu i bezpieczeństwa przechowywanego tam mienia, wywołane sporną inwestycją. Nie można zgodzić się również z twierdzeniem, iż niebezpieczeństwo to będzie wywołane przez fakt lokalizacji inwestycji w ostrej granicy z działką nr [...], gdyż projekt zagospodarowania terenu zatwierdzony decyzją Prezydenta [...] z dnia [...] czerwca 2006 r. dotyczy jedynie działki nr ew. [...] i roboty budowlane będą wykonywane wyłącznie na terenie tej działki. Za bezpodstawny należy również uznać zarzut negatywnego wpływu spornej inwestycji na organizację ruchu drogowego na ulicy S., gdyż inwestor przedłożył pozytywną opinię Inżyniera Ruchu [...] z dnia [...] marca 2006 r., oraz decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] marca 2006 r., wyrażającą zgodę na lokalizację dwóch zjazdów indywidualnych z ulicy S. na teren inwestycji. Nie ma zatem podstaw do uznania, iż sporna budowa wpłynie niekorzystnie na organizację ruchu drogowego. Odnosząc się zaś do zarzutu dotyczącego utrudnienia dopływu światła dziennego do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi, należy stwierdzić, iż z akt sprawy wynika, że budynek zakładu strony skarżącej znajdujący się na działce nr [...], w pobliżu granicy z działką nr ew. [...] jest budynkiem halowo - magazynowym i nie posiada okien. Ponadto ze sporządzonej przez inwestora linijki słońca wynika, iż planowana inwestycja nie zacieni budynku skarżącej i nie narusza § 13 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Mając na względzie powyższe stwierdzić trzeba, iż w przedmiotowej sprawie inwestor spełnił wszystkie wymagania określone w art. 35 ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4 ustawy Prawo budowlane. Tym samym zgodnie z art. 35 ust. 4 wymienionej ustawy organ architektoniczno budowlany zobligowany był zatwierdzić projekt budowlany i udzielić pozwolenia na budowę. Wbrew zarzutom skargi, stwierdzić należy także, że zarówno organ I instancji jak i organ II instancji orzekając w niniejszej sprawie dokonały wszechstronnej oceny okoliczności danego przypadku, na podstawie zebranego w sprawie całokształtu materiału dowodowego oraz uzasadniły zgodnie z wymogami przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego stanowiska wyrażone w swych rozstrzygnięciach, czym uczyniły zadość wymaganiom określonym w art. 7, art. 77, art. 80, art. 107 § 3 kpa. W tych okolicznościach nie można więc zdaniem Sądu uznać za słusznego twierdzenia strony skarżącej, że decyzja Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2006 r. oraz utrzymana wymienioną decyzją, decyzja Prezydenta [...] z dnia [...] czerwca 2006 r. zostały wydane z naruszeniem prawa. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) skargę jako bezzasadną należało oddalić.