VII SA/Wa 1850/12

Dnia 19 października 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska po rozpoznaniu w dniu 19 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w W. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] czerwca 2012 r., Nr [...] w przedmiocie nakazu spowodowania obniżenia dopuszczalnej wartości równoważnego poziomu dźwięku postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z dnia 25 września 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, którą utrzymano w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w m.W. z dnia [...] marca 2012 r., Nr [...], o nałożeniu na Wspólnotę Mieszkaniową [...] w W. nakazu spowodowania obniżenia dopuszczalnej wartości równoważnego poziomu dźwięku A dla pory nocnej, podczas otwierania i zamykania bramy garażowej, przenikającego do lokalu mieszkalnego nr [...] przy ul. [...] w W., do poziomu zgodnego z obowiązującymi normami: [...], tj. do poziomu maksymalnie 30 dB. W ww. postanowieniu Sąd wskazał, że strona skarżąca nie uzasadniła swojego wniosku zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zw. dalej p.p.s.a. W dniu 10 października 2012 r. Wspólnota Mieszkaniowa [...] w W. złożyła ponowny wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu tego wniosku Wspólnota wskazała, że wstrzymanie zaskarżonej decyzji jest uzasadnione wyrządzeniem jej znacznej szkody. W jej ocenie, czynności związane z wykonaniem obowiązku wynikającego z zaskarżonej decyzji wiążą się z poniesieniem znacznych kosztów. Wykonanie obowiązku przez Wspólnotę na tym etapie sprawy spowodowałoby poniesienie szkody, co mogłoby istotnie skutkować zakłóceniami w jej funkcjonowaniu. Wskazano, że skarżącej Wspólnocie brakuje środków pieniężnych na pokrycie kosztów związanych z bieżącą działalnością. W okresie od 1 stycznia do 31 sierpnia 2012 r. przychody Wspólnoty wyniosły 697291,48 zł, natomiast poniesione koszty w tym okresie wyniosły 726281,48 zł. Różnica pomiędzy planowanymi i poniesionymi kosztami w tym okresie wykazuje wartość ujemną tj., -28990 zł. Ponadto we wniosku wskazano, że wykonanie obowiązku nałożonego zaskarżoną decyzją jest niemożliwe, bowiem Wspólnota nie dysponuje wolnymi środkami. Jako szacowany koszt wykonania obowiązku wynikającego z decyzji wskazano kwotę 26000 zł brutto. Na tą kwotę składa się zakup nowej bramy, demontaż starej i założenie nowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynność, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). W związku z powyższym warunkiem rozpatrzenia przez sąd merytorycznie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest właściwe go uzasadnienie, tj. wykazanie przez wnioskującego, iż w sprawie zachodzą dwie pozytywne przesłanki z art. 61 § 3 zd. 1 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04, publ. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.p). W niniejszej sprawie skarżąca Wspólnota choć wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji o nałożeniu określonego nakazu, to jednak nie uzasadniła należycie swojego wniosku. Zgodnie ze stanowiskiem wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04, uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. To na stronie spoczywa obowiązek wykazania niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody (majątkowej, a także niemajątkowej) lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków stosownie do treści art. 61 § 3 zd. 1 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 października 2010 r., sygn. akt I GZ 316/10, publ. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W przypadku ich braku Sąd nie jest władny rozpatrzyć wniosku merytorycznie. Strona skarżąca winna mieć na względzie, że wstrzymanie wykonania decyzji przez Sąd następuje wyłączenie w oparciu o przesłanki wymienione w art. 61 § 3 p.p.s.a. W ocenie Sądu, do tych przesłanek nie można zaliczyć braku zdolności finansowych Wspólnoty. Brak środków pieniężnych na wykonanie określonego nakazu trudno jest w ogóle traktować jako niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, jak również jako okoliczność, która spowoduje trudne do odwrócenia skutki. W tym miejscu wskazania też wymaga, że w załączeniu do ponownego wniosku Wspólnota dołączyła "zestawienie naliczanych zaliczek (przychodów) i poniesionych kosztów w okresie 1.01.2012-31.08.2012 przez W.M. [...] w W.", z którego to zestawienia nie wynika by do kosztów związanych z utrzymaniem nieruchomości wspólnej i mediami można było zaliczyć koszty związane z zakupem nowej bramy, demontażem starej i założeniem nowej. Ponadto z przedstawionego Sądowi zestawienia wynika, że Wspólnota posiada wyodrębniony fundusz na cele remontowe. Wspólnota posiada zatem środki zabezpieczone na poczet kosztów prac niezbędnych do utrzymania nieruchomości wspólnej w należytym stanie, a właśnie przedmiotowy nakaz zmierza do osiągnięcia tego celu. Inwestycje i wszelkie prace zwiększające użyteczność nieruchomości wspólnych winny być pokrywane właśnie z tych odrębnych (od kosztów związanych z eksploatacją i mediami) środków. Trudno więc jest mówić o jakimkolwiek zakłóceniu w funkcjonowaniu Wspólnoty, która posiada określone środki pieniężne, tj. 45416,71 zł, na cele związane z utrzymaniem nieruchomości wspólnej w należytym stanie. W ocenie Sądu, w świetle powołanych wyżej przepisów prawa i wniosku strony skarżącej oraz okoliczności faktycznych niniejszej sprawy, nie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania ww. decyzji. Skarżąca Wspólnota po raz kolejny nie wskazała konkretnych okoliczności, które mogłyby spowodować możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Z tych względów, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w postanowieniu.