VII SA/Wa 1852/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 5 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. S. na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] kwietnia 2015 r., znak: [...] w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej postanawia: odrzucić skargę W dniu 22 lipca 2015 r. r. (data stempla urzędu pocztowego) D. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] kwietnia 2015 r., znak: [...]. Decyzję organu drugiej instancji doręczono skarżącej w trybie art. 44 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267). Skarżąca pismem o dacie wpływu do organu 10 czerwca 2015 r. zwróciła się z prośbą o przesłanie jej decyzji. Organ przesłał skarżącej decyzję przy piśmie z dnia 24 czerwca 2015 r., zaznaczając, że jest to potwierdzona za zgodność z oryginałem kserokopia decyzji. Zgodnie art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej: p.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W niniejszej sprawie decyzję organu drugiej instancji doręczono skarżącej w dniu 11 maja 2015 r., zatem termin do wniesienia skargi upływał z dniem 10 czerwca 2015 r. Skarżąca zaś nadała skargę w dniu 22 lipca 2015 r., nie wnosząc o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Podkreślić należy, że bez znaczenia dla biegu terminu pozostaje fakt, że skarżącej doręczono w późniejszym terminie kserokopię decyzji, bowiem doręczenie kserokopii decyzji nie wywołuje takich skutków prawnych jak doręczenie decyzji. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Art. 58 § 3 stanowi, iż sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Z tych też przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.