VII SA/Wa 1852/17

Starszy referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła- Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 października 2017r. po rozpoznaniu wniosku K. R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi K. R. na postanowienie Ministra Zdrowia z dnia [...] czerwca 2017r., znak: [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: przyznać K. R. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 22 września 2017r. wpłynął wniosek K. R. o przyznanie prawa pomocy uzupełniony na formularzu PPF w którym wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych. We wniosku wnioskodawczyni przedstawiła swoją sytuację finansową, majątkową i rodzinną. Do wniosku załączyła kserokopię zeznania podatkowego PIT za 2016r., kserokopię aktu notarialnego, wyciąg z konta bankowego małżonka za miesiąc czerwiec, lipiec i sierpień 2017r., zaświadczenie z zakładu pracy o zarobkach męża. W niniejszej sprawie zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2017r. poz. 1369), zwanej dalej p.p.s.a przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a). Podkreślić należy, że prawo pomocy jest instytucją wyjątkową, stanowiącą odstępstwo od ogólnej zasady odpłatności postępowania wyrażonej w art. 199 p.p.s.a. Może być więc przyznane jedynie wtedy, gdy strona nie posiada żadnych możliwości finansowych zapłaty kosztów sądowych bądź też zapłata przez nią kosztów związanych z postępowaniem sądowym spowodowałaby utratę płynności finansowej i mogłaby przyczynić się do uszczerbku w koniecznym utrzymaniu wnioskodawcy i jego rodziny. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. W niniejszej sprawie mając na względzie dane przedstawione w formularzu uznano, iż wnioskodawczyni wykazała w nim, że spełnia ustawowe przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych . Z uzupełnionego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe wraz z mężem i trójką dzieci. Wspólnie utrzymują się z dochodów w wysokości 3.431,48 złotych miesięcznie, co w przeliczeniu na osobę wynosi 686,29 złotych. Na kwotę tą składa się wynagrodzenie za pracę uzyskiwane przez małżonka w wysokości 1464,48 złotych, zasiłek rodzinny w wysokości 467 złotych, świadczenie wychowawcze 500 plus na troje dzieci w wysokości 1500 złotych. Wnioskodawczyni posiada dom o pow. 60 m² oraz samochód [...] z 2003 r. o wartości 9000 złotych. Wskazała, że ponosi następujące wydatki tj. media w wysokości 300 zł/mc, opłatę za wodę w wysokości 100 zł/mc, opłatę za prąd i gaz w wysokości 150,00 zł/mc. W uzasadnieniu wniosku wnioskodawczyni podkreśliła, że obecnie nie pracuje jest na utrzymaniu męża. Podniosła, że ich sytuacja rodzinna jest ciężka, mają troje dzieci w wieku szkolnym. Mając na względzie powyższe dochody oraz ilość osób pozostających we wspólnym gospodarstwie z wnioskodawczynią uznano, że kwalifikuje się ona do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie tj. zwolnienia od kosztów sądowym. Stwierdzono bowiem, że sytuacja materialna wnioskodawczyni w jakiej się znajduje, nie pozwala jej na ponoszenie kosztów sądowych bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie i rodziny. Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.