VII SA/Wa 1853/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch - Baranowska, , Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Małgorzata Miron (spr.), Protokolant Katarzyna Zychora, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 marca 2010 r. sprawy ze skargi Z. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu podania I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Pismem z dnia 3 lipca 2009 r. Z. J. wystąpił do Burmistrza Miasta N. z wnioskiem o ochronę jego emeryckiej rodziny przed urzędniczymi, bankowymi i sądowymi nadużyciami władzy, ze szczególnym wskazaniem na zmniejszenie restrykcji i umorzenie odsetek karnych oraz wyłączeniem z restrykcji jego żony J. w związku z działaniami komornika Sądu Rejonowego w N. Burmistrz Miasta N. postanowieniem z dnia [...] lipca 2009r., znak: [...], działając na podstawie art. 66 § 3 k.p.a., zwrócił Z. J. podanie wskazując na właściwość Sądu Rejonowego w N. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył Z. J. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2009 r., sygn. [...], po rozpatrzeniu zażalenia Z. J., utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ wskazał, że zgodnie z art. 767 § 1 k.p.c. czynności komorników sądowych, podlegają nadzorowi właściwych dla nich sądów rejonowych. W związku z tym, ani organy samorządu terytorialnego, ani samorządowe kolegia odwoławcze nie mogą podejmować żadnych czynności w stosunku do komorników, ani też zajmować stanowiska, co do zachowywania się stron sądowego postępowania egzekucyjnego albo sposobu prowadzenia egzekucji. Czynności takie mogą wykonać wyłącznie sądy powszechne prowadzące nadzór nad działalnością komorników. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] uznało więc, że w takim stanie prawnym zastosowanie ma przepis art. 66 § 3 k.p.a., nakazujący zwrot podania wraz ze stosowaną informacją. Organ nie doszukał się naruszenia prawa, w tym zakresie, przez Burmistrza Miasta N. Skargę na powyższe postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r., sygn. [...] złożył Z. J. Wskazał, że wnosi ją w obronie emeryckiej rodziny, w związku z odmową udzielenia pomocy przez Burmistrza Miasta N. oraz Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...]. W odpowiedzi na skargę organ stwierdził, że nie zachodzą przesłanki do jej uwzględnienia, wniósł o jej oddalenie. Podczas rozprawy w dniu 30 marca 2010 r. skarżący złożył oświadczenie do protokołu wskazując, że "wniosek z dnia 3 lipca 2009 r. skierował do burmistrza albowiem chciał aby burmistrz wyjaśnił mu szczegółowo kwestię roszczeń, jakie burmistrz ma w stosunku do niego z tytułu korzystania z wody w mieszkaniu, które burmistrz przejął od wojska, a w którym mieszka". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z poźn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik sprawy, wad w postępowaniu administracyjnym (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) . Podkreślenia przy tym wymaga, iż zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Biorąc pod uwagę powyższe kryteria Sąd stwierdził, iż skarga powinna zostać uwzględniona, ponieważ zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r., jak również postanowienie Burmistrza Miasta N. z dnia [...] lipca 2009 r., zapadło bez należytego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, a więc z naruszeniem art. 7, art. 77 k.p.a., co w konsekwencji doprowadziło do naruszenia art. 66 § 3 k.p.a. Podstawę prawną rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowił przepis art. 66 § 3 k.p.a., zgodnie z którym, jeżeli podanie wniesiono do organu niewłaściwego, a organu właściwego nie można ustalić na podstawie danych podania, albo gdy z podania wynika, że właściwym w sprawie jest sąd powszechny, organ, do którego podanie wniesiono, zwraca je wnoszącemu. Zwrot podania następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. Wskazać należy, iż w wypadku, gdy podanie wniesiono do organu niewłaściwego, a z podania wynika, że właściwym w sprawie jest sąd, organ, do którego wniesiono podanie, zwracając podanie winien jest zwrócić je wnoszącemu z odpowiednim pouczeniem. Pouczenie powinno zawierać określenie przyczyny zwrotu podania i wskazanie sądu właściwego do rozpoznania sprawy. Jeżeli natomiast podanie wniesiono do organu niewłaściwego, a organu właściwego nie można ustalić na podstawie danych podania, organ, do którego wniesiono podanie powinien, przed zwróceniem podania wnoszącemu, wezwać go do sprecyzowania treści żądania. Przyczyną niemożności ustalenia organu właściwego do rozpatrzenia żądania mogą być wątpliwości co do treści żądania, które organ obowiązany jest wyjaśnić przy udziale wnoszącego podanie. Stwierdzić więc należy, że zwrot podania stronie na podstawie art. 66 § 3 k.p.a. może nastąpić jedynie wtedy, gdy z całą pewnością organ administracji ustali, że właściwym w sprawie jest sąd powszechny, lub że podanie wniesiono do organu niewłaściwego, a organu właściwego nie można ustalić. W ocenie Sądu, wniosek skarżącego z dnia 3 lipca 2009 r. skierowany do Burmistrza Miasta N. został sformułowany w taki sposób, że nie można było w sposób jednoznaczny określić żądania strony wnoszącej podanie. Skarżący dopiero podczas rozprawy wyjaśnił, że "wniosek z dnia 3 lipca 2009 r. skierował do burmistrza albowiem chciał aby burmistrz wyjaśnił mu szczegółowo kwestię roszczeń, jakie burmistrz ma w stosunku do niego z tytułu korzystania z wody w mieszkaniu, które burmistrz przejął od wojska, a w którym mieszka". W niniejszej sprawie organy uznały jednak, bez dokładnego wyjaśnienia przedmiotu, że sprawa ta nie leży w kompetencji organu do którego wniesiono podanie, zaś adresatem jest sąd powszechny. Zauważyć należy, że jeżeli wniosek wszczynający postępowanie budzi wątpliwości co do treści żądania, to organ administracyjny powinien wezwać stronę do jego sprecyzowania pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania (art. 64 § 2 k.p.a.). Organ powinien pamiętać o obowiązku czuwania nad tym, aby strona nie poniosła straty z powodu nieznajomości prawa (art. 9 k.p.a.). Organ administracji ma obowiązek wyjaśnienia rzeczywistej woli strony. Rządząca postępowaniem administracyjnym zasada oficjalności (art. 7 i art. 77 k.p.a.) wymaga, aby w toku postępowania organy administracji publicznej podejmowały wszelkie niezbędne kroki do wyjaśnienia i załatwienia sprawy i dopuszczały jako dowód wszystko, co może przyczynić się do jej wyjaśnienia, a nie jest sprzeczne z prawem, a więc by z urzędu przeprowadzały dowody służące ustaleniu stanu faktycznego sprawy (zob. wyrok NSA z 29 listopada 2000 r., V SA948/00 LEX nr 50114). Reasumując stwierdzić należy, że organy nie wyjaśniły rzeczywistej treści wnoszącego pismo, co w konsekwencji rzutowało na rozstrzygnięcie organów. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.