VII SA/Wa 1855/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla, , Sędzia NSA Halina Kuśmirek (spr.), Sędzia WSA Ewa Machlejd, Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 grudnia 2006 r. przy udziale prokuratora Prokuratury Okręgowej w [...] J. K. sprawy ze skarg R. J., M. W., W. I. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2004 r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, Wojewoda [...] decyzją nr [...] z dnia [...] października 2003 r. na podstawie art. 157 § 1 i 158 § 1 kpa, po rozpatrzeniu wniosku M. W., B. I. i R. J., odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta L. z dnia [...] czerwca 2003 r. nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej P. [...] Sp. z o.o. pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej obejmującej wieżę dla zainstalowania 6 anten sektorowych i 1 anteny radiolinii wraz z kontenerem technologicznym oraz przyłączeń energetycznych w L. przy ul. L. [...], uznając iż kwestionowana decyzja wydana została zgodnie z przepisami prawa. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego po zapoznaniu się z odwołaniami W. I. i U. W. oraz po rozpatrzeniu odwołań R. J., M. W. i B. I., decyzją z dnia [...] lutego 2004 r. nr [...] – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy nie podzielił zarzutu odwołania, iż pismo skarżących zostało nieprawidłowo potraktowane jako wniosek o stwierdzenie nieważności nieostatecznej decyzji Prezydenta Miasta L. z dnia [...] czerwca 2003 r., a powinno zostać uznane za odwołanie złożone na tę decyzję w trybie zwykłym. Zdaniem organu pismo skarżących jednoznacznie wskazało na tryb nadzwyczajny i rozpoznanie tego pisma jako odwołania "z urzędu" nie było możliwe. Organ odwoławczy podzielił w pełni argumentację zawartą w decyzji organu I instancji. Skargi na tę decyzję w jednym piśmie procesowych złożyli R. J., M. W., B. I., i W. I. W skargach podniesiony został zarzut, iż pisma z dnia 14.07.2003 r. były odwołaniami od decyzji o pozwoleniu na budowę stacji telefonii komórkowej, a wbrew ich intencjom organy administracyjne potraktowały je jako wnioski o stwierdzenie nieważności nieostatecznej decyzji administracyjnej. Ponadto skarżący podnieśli szereg zarzutów merytorycznych pod adresem kwestionowanej decyzji Prezydenta Miasta L. z dnia [...] czerwca 2003 r. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, powołując się na uzasadnienie w zaskarżonej decyzji. Skarga B. I. postanowieniem z dnia 27 września 2004 r. w sprawie VII SA/Wa 519/04 została odrzucona (orzeczenie prawomocne). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargi zasługują na uwzględnienie, aczkolwiek z innych przyczyn niż podniesione przez skarżących. Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę nad działalnością administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Na podstawie art. 134 § 1 w/w ustawy Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawa prawną. Decyzje wydane w postępowaniu nieważnościowym przez oba organy I i II instancji naruszają podstawowe przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Z treści decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wynika, iż odwołanie od decyzji organu I instancji oprócz R. J., M. W. i B. I. złożyli również W. I. i U. W. Organ uznał, iż W. I. i U. W. nie mają indywidualnego interesu do uczestnictwa w postępowaniu nieważnościowym i dlatego ich odwołania nie podlegają rozpatrzeniu. Kodeks postępowania administracyjnego nie przewiduje możliwości braku rozpatrzenia odwołania od decyzji I instancyjnej bez względu na to, czy pochodzi ono od osoby uprawnionej do jego wniesienia, czy też nie. Jeżeli organ odwoławczy uznaje, iż wnoszący odwołanie nie posiada legitymacji strony, a jego odwołanie wniesione zostało w ustawowym terminie, winien wydać w stosunku do takich odwołujących decyzję o umorzeniu postępowania odwoławczego na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 kpa, uzasadniając dlaczego odmawia danym podmiotom uprawnień strony. W stosunku do odwołań W. I. i U. W. organ nie wydał przewidzianych prawem orzeczeń. Tym samym organ odwoławczy nie rozpatrzył wszystkich wniesionych środków odwoławczych od decyzji wydanej przez organ I instancji w postępowaniu nieważnościowym, co narusza przepisy art. 138 kpa. Ponadto również ze względów formalnych nieprawidłowa jest decyzja organu I instancji z dnia [...] października 2003 r. Wnioski o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta Miasta L. zatytułowane "odwołanie" zostały wniesione odrębnie przez R. J., M. W., B. I. i W. I. Zgodnie z zawartymi w nim żądaniami organy administracyjne przyjęły, iż były to wnioski o stwierdzenie nieważności nieostatecznej decyzji Prezydenta Miasta L. z dnia [...] czerwca 2003 r. Postępowanie o stwierdzenie nieważności, jak wynika z decyzji I instancji, wszczęte zostało na wniosek M. W., B. I. i R. J. Organ I instancji nie ustosunkował się więc w wymaganej formie prawnej do złożonego wniosku przez W. I. Jeżeli nie uznał jego uprawnień jako strony tego postępowania, winien rozpatrzyć wniosek i wydać decyzję o odmowie wszczęcia postępowania nieważnościowego z tego wniosku. Takiej decyzji również nie ma w aktach sprawy. Świadczy to o tym, iż organy nie rozpatrzyły wszystkich pism o stwierdzenie nieważności decyzji prezydenta Miasta L. z dnia [...] czerwca 2003 r. Stanowi to naruszenie art. 61 kpa. Wymienione wyżej błędy formalne decyzji organów obu instancji nie pozwalają Sądowi administracyjnemu na przeprowadzenie oceny merytorycznej treści zawartej w decyzjach. Na marginesie należy podnieść, iż organy administracyjne powinny rozważyć szczególnie w kontekście intencji skarżących wskazanych tak w skargach, jak i w odwołaniu od decyzji I instancyjnej Wojewody [...] z dnia [...] października 2003 r., czy pisma skarżących z dnia 14.07.2003 r. winny być potraktowane jako wnioski o stwierdzenie nieważności nieostatecznej decyzji Prezydenta Miasta L. z dnia [...].06.2003 r. o pozwoleniu na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej, czy też jako odwołanie złożone w trybie zwykłym od tej decyzji. Z tych wszystkich względów na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji wyroku.