VII SA/Wa 1855/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Nogal po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Starosty K. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 18 czerwca 2025 r. znak DOR.521.28.2025.AMO w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej postanowił: 1) umorzyć postępowanie sądowe; 2) zwrócić skarżącemu kwotę 120 zł (sto dwadzieścia) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi. Pismem z 17 lipca 2025 r. Starosta K. , wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 18 czerwca 2025 r. znak DOR.521.28.2025.AMO w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej. Następnie pismem z 16 lutego 2026 r. skarżący złożył oświadczenie o cofnięciu skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") strona skarżąca może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W ocenie Sądu, nie wystąpiły przesłanki do wniosku, że cofnięcie skargi jest niedopuszczalne. Należało zatem uznać, że skarżący skutecznie cofnął skargę. W związku z powyższym, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie kosztów postępowania Sąd postanowił na mocy art. 232 § 1 pkt 1) p.p.s.a.