VII SA/Wa 1856/13

Maciej Majewski referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. R. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi S. R. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] czerwca 2013 r. znak: [...] w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej postanawia: przyznać S. R. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata z urzędu. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął na formularzu PPF wniosek S. R. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. Ze względu na ustawowe zwolnienie skarżącego od obowiązku uiszczania kosztów sądowych w niniejszej sprawie wynikające z art. 239 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) rozpoznano wniosek tylko w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż S. R. samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Utrzymuje się z emerytury w wysokości 1800,46 zł. Wnioskodawca jest osobą schorowaną. Wskazał, że posiada mieszkanie ma pow. 34,45 m2. Nie posiada przedmiotów wartościowych ani oszczędności. Jest osobą schorowaną - ma duże problemy ze wzrokiem i problemy z przemieszczaniem się, często potrzebuje pomocy osoby drugiej. Wskazał, że musi korzystać z pomocy osób trzecich. Do wniosku strona dołączyła kserokopię dokumentu wskazującego na wysokość uzyskiwanej emerytury. W sprawie zważono, co następuje. Zgodnie z dyspozycją art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy nastąpić może w przypadku wykazania, że wnioskujący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i swojej rodziny pozostającej we wspólnym gospodarstwie domowym. W niniejszej sprawie uznano, że wnioskodawca w nadesłanym formularzu wykazał, iż nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Jego dochody w wysokości 1800,46 zł są obciążone, poza bieżącymi wydatkami związanymi z utrzymaniem, także wydatkami na leczenie. Biorąc pod uwagę powyższe uznano, że w opisywanej sprawie zachodzą przesłanki do przyznania wnioskodawcy prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata. Oceniono bowiem, że sytuacja materialna i życiowa w jakiej się znajduje wnioskodawca, nie pozwala na opłacenie kosztów profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie i rodziny. W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.