VII SA/Wa 1860/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska – Rzepecka (spr.), , Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Ewa Machlejd, Protokolant Katarzyna Zychora, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 stycznia 2010 r. sprawy ze skargi M. G. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2008 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wpłacenia zaliczki na poczet wykonania zastępczego I. skargę oddala, II. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata O. S., tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 250 zł (dwieście pięćdziesiąt złotych) oraz kwotę 55 zł (pięćdziesiąt pięć złotych) tytułem 22% podatku od towarów i usług łącznie kwotę 305 zł (trzysta pięć złotych). Sygnatura akt VII SA/Wa 1860/08 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] kwietnia 2000 r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Powiecie W. nakazał M. G. rozbiórkę dwóch słupów żelbetowych i tarasu dobudowanego do budynku mieszkalnego wielorodzinnego usytuowanego na terenie nieruchomości położonej przy ul. [...] w W. Decyzją z dnia [...] grudnia 2002 r. nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy w/w decyzję. W związku z niewykonaniem przez M. G. obowiązku wskazanego w w/w decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie W. organ powiatowy, działając w oparciu o przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, przeprowadził postępowanie mające na celu wyegzekwowanie obowiązku z niej wynikającego. W dniu [...] kwietnia 2003 r. do zobowiązanego zostało skierowane upomnienie, wzywające do wykonania w/w obowiązku. W dniu [...] listopada 2003 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla W. wystawił tytuł wykonawczy nr [...] i wydał postanowienie nr [...] w przedmiocie nałożenia na M. G. grzywny w celu przymuszenia w wysokości 5.830,00 zł. Postanowieniem z dnia [...] września 2004 r. nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy w/w rozstrzygnięcie. Postanowieniem z dnia [...] września 2006 r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla W. skierował niniejszy obowiązek do wykonania zastępczego. Postanowieniem z dnia [...] września 2006 r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla W. na podstawie art. 129 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 229 poz. 1954) zobowiązał M. G. do wpłacenia zaliczki na poczet wykonania zastępczego w wysokości 2988,00 zł (słownie: dwa tysiące dziewięćset osiemdziesiąt osiem złotych) i wezwał do uiszczenia tej zaliczki w terminie 7 dni od daty doręczenia postanowienia. W uzasadnieniu organ podał, że postanowieniem z dnia [...] września 2006 r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla W. zlecił obowiązek określony tytułem wykonawczym z dnia [...] listopada 2003 r. TYT-3 nr [...] do wykonania zastępczego. Wyjaśnił, że zgodnie z art. 127 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, wykonanie zastępcze stosuje się na koszt zobowiązanego. Postanowieniem z dnia [...] września 2008 r. nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1966 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., zwana dalej k.p.a.) oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.), po rozpatrzeniu zażalenia M. G., utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu organ II instancji podał, że ze względu na uchylanie się przez zobowiązanego M. G. od wykonania obowiązku rozbiórki dwóch słupów żelbetowych i tarasu dobudowanego do budynku mieszkalnego wielorodzinnego usytuowanego na terenie nieruchomości położonej przy ul. [...] w W., organ powiatowy zasadnie skierował niniejszy obowiązek do wykonania zastępczego w oparciu o przepisy ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. W ocenie organu odwoławczego, organ I instancji zgodnie z przepisami tej ustawy wydał postanowienie w przedmiocie nałożenia obowiązku wpłacenia zaliczki na poczet wykonania zastępczego obowiązku wskazanego w tytule wykonawczym z dnia [...] listopada 2003 r. nr [...]. Skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] września 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł M. G., domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia i wstrzymania egzekucji. Skarżący podniósł, że organ II instancji wydał skarżone postanowienie po dwuletnim okresie rozpatrywania zażalenia na postanowienie organu I instancji oraz wskazał, iż "do Naczelnego Sądu Administracyjnego została złożona skarga, rozstrzygająca o rozbiórce, będącej przedmiotem egzekucji." Zdaniem skarżącego, ze względu na istniejącą zależność między postępowaniem egzekucyjnym a sądowym rozstrzygnięciem wstrzymanie egzekucji jest zasadne. Ponadto M. G. zarzucił, że rozebranie tarasu spowoduje pozostawienie po nim istniejących drzwi balkonowych na wysokości I piętra. Będą one stanowiły zagrożenie dla zdrowia i życia mieszkańców. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna, gdyż zaskarżone postanowienie prawa nie narusza. Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, badając prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu, na podstawie art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W rozpatrywanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły. Sąd kontrolował postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2008 r. nr [...], utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m. W. z dnia [...] września 2006 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania M. G. do wpłacenia zaliczki na poczet wykonania zastępczego w wysokości 2988,00 zł (słownie: dwa tysiące dziewięćset osiemdziesiąt osiem złotych) i wezwania do uiszczenia tej zaliczki w terminie 7 dni od daty doręczenia postanowienia. Z akt sprawy wynika bezspornie, że skarżący uchyla się od wykonania nałożonego na niego obowiązku rozbiórki dwóch słupów żelbetowych i tarasu, wynikającego z decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie W. z dnia [...] kwietnia 2000 r. nr [...]. Organy prawidłowo wszczęły postępowanie egzekucyjne, kierując do zobowiązanego w dniu [...] kwietnia 2003 r. upomnienie oraz wystawiając w dniu [...] listopada 2003 r. tytuł wykonawczy nr [...], a następnie – nakładając na zobowiązanego postanowieniem z dnia [...] listopada 2003 r. nr [...] grzywnę w celu przymuszenia w wysokości 5.830,00 zł. Pomimo orzeczonej grzywny, skarżący nie wykonał obowiązku rozbiórki, a zatem w takiej sytuacji organ egzekucyjny zasadnie zastosował kolejny, bardziej surowy środek egzekucyjny w postaci wykonania zastępczego i w tym celu zobowiązał skarżącego do wpłacenia zaliczki na poczet wykonania zastępczego, zgodnie z art. 129 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Kwota zaliczki została ustalona przez organ adekwatnie do potrzeb wykonania zastępczego. Zgodnie z art. 7 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, organ egzekucyjny stosuje środki egzekucyjne, które prowadzą bezpośrednio do wykonania obowiązku, a spośród kilku takich środków – środki najmniej uciążliwe dla zobowiązanego. W sprawie niniejszej organ w sposób prawidłowy najpierw zastosował najmniej uciążliwy środek w postaci grzywny, a po jego bezskuteczności – kolejny środek prawem przewidziany w postaci wykonania zastępczego. Skoro bowiem skarżący uchyla się od wykonania nałożonego na niego obowiązku rozbiórki przedmiotowego tarasu, jak wynika z materiału dowodowego sprawy, organy zasadnie przyjęły, że konieczny jest środek egzekucyjny w postaci wykonania zastępczego (por. wyrok NSA w Warszawie z dnia 23 grudnia 1999 r. sygn. akt IV SA 2370/97, wyrok NSA w Warszawie z dnia 7 grudnia 1998 r. sygn. akt IV SA 193/96). Z tych względów, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd skargę oddalił.