VII SA/Wa 1862/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd, , Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr), Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz, Protokolant Joanna Piątek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 maja 2009 r. sprawy ze skargi A. S.A. w P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2008 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego A. S.A. w P. kwotę 750 (siedemset pięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] września 2008 r. Nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) – zwanej dalej k.p.a., po rozpatrzeniu odwołania A. S.A. z siedzibą w P. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego W. z dnia [...] lutego 2008r., nr [...] nakazującej A. S.A. z siedzibą w P. rozbiórkę dwóch nośników reklamowych na działce nr ewid. [...] z obrębu [...] przy ul. [...] w W. wybudowanych bez wymaganego pozwolenia na budowę - utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Postępowanie administracyjne przeprowadzone w niniejszej sprawie miało następujący przebieg. Prezydent W. decyzją z dnia [...] lipca 2007 r. Nr [...] wniósł sprzeciw w sprawie złożonego przez A. S.A. z siedzibą w P., w dniu 5 czerwca 2007r. zgłoszenia zamiaru montażu nośników reklamowych m.in. na działce położonej przy ul. [...], oznaczonej numerem ewid. [...] w obrębie [...]. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] października 2007 r. znak: [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W dniu 27 sierpnia 2007r. A. S.A. z siedzibą w P. ponownie złożyła zgłoszenie zamiaru zainstalowania ww. nośników reklamowych. Prezydent W. na skutek nie uzupełnienia zgłoszenia w wymaganym terminie, decyzją Nr [...] z dnia [...] października 2007 r. wniósł sprzeciw. Następnie, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego W. wszczął postępowanie administracyjne w przedmiocie dwóch nośników reklamowych samowolnie wybudowanych na działce nr ewid. [...] w obrębie [...], przy ul. [...] w W. Decyzją z dnia [...] lutego 2008 r. Nr [...] nakazał A. S.A. z siedzibą w P. rozbiórkę opisanych nośników reklamowych. Po rozpoznaniu odwołania A. S.A. z siedzibą w P. od ww decyzji, zapadła zaskarżona decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. W uzasadnieniu organ stwierdził, iż usytuowanie nośników reklamowych na przedmiotowej nieruchomości narusza przepisu ustawy Prawo budowlane oraz ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Wskazał że decyzją z dnia [...] grudnia 2006 r. Nr [...] – skierowaną co prawda do innego podmiotu - Prezydent W. odmówił ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie na działce nr ewid. [...] w obrębie [...] przy ul. [...] w W. tablicy reklamowej trwale związanej z gruntem. Organ nie zgodził się z twierdzeniem odwołującego się, iż inwestor mógł rozpocząć budowę, gdyż minął termin do wniesienia sprzeciwu do zgłoszenia. Zauważył, że zgłoszenie z dnia 22 sierpnia 2007r. złożone zostało w dniu 27 sierpnia 2007 r. Postanowienie Nr [...] Prezydenta W. nakładające obowiązek uzupełnienia zgłoszenia w terminie 14 dni wysłane zostało 13 września 2007 r., a odebrane dnia 3 października 2007 r., zatem po upływie 20 dni od wysłania. Ostatnim dniem do uzupełnienia zgłoszenia był 17 października 2007 r. wraz z dniem 18 października 2007 r. rozpoczął bieg termin 30 - dniowy do wniesienia sprzeciwu do zgłoszenia z dnia 27 sierpnia 2007 r. Wniesiony przez organ sprzeciw z dnia [...] października 2007 r. odebrany został 7 listopada 2007 r., a zatem po upływie 19 dni od daty wysłania. Ponadto [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że w przedmiotowej sprawie termin do wydania postanowienia nakładającego obowiązek uzupełnienia zgłoszenia mijał z dniem 26 września 2007 r., natomiast do zgłoszenia sprzeciwu - z dniem 16 listopada 2007 r. Odnosząc się do kwestionowania przez pełnomocnika strony odwołującej się zastosowania w przedmiotowej sprawie trybu określonego "w art. 48" ustawy Prawo budowlanego, organ zauważył, że decyzja organu I instancji wydana została na podstawie, art. 51 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na wymienioną decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2008 r. złożyła A. S.A. z siedzibą w P. wnosząc o jej uchylenie. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie: art. 10 k.p.a. poprzez nie zapewnienie stronie skarżącej czynnego udziału w każdym stadium postępowania, tj. zarówno przed organem I, jak i organem II instancji (zaskarżona decyzja została wydana i wysłana w dniu, w którym pełnomocnik Skarżącej otrzymał zawiadomienie o możliwości zapoznania się z aktami sprawy); art. 49 b ustawy Prawo budowlane poprzez niezastosowanie i 51 ust 1 tej ustawy poprzez błędne zastosowanie tego przepisu i uznanie, że organ I instancji powołał ten przepis, jako właściwą podstawę prawną decyzji; art. 7, 77 § 1 k.p.a w zw. z art. 15 k.p.a. - poprzez brak ponownego rozpatrzenia sprawy przez organ II instancji oraz poprzez nie ustalenie wszystkich istotnych okoliczności sprawy oraz oparcie się na nie przeprowadzonych dowodach; art. 107 § 3 k.p.a. poprze nienależyte uzasadnienie zaskarżonej decyzji, nie odniesienie się do zarzutów i twierdzeń wskazanych w odwołaniu W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny, sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd Administracyjny nie ocenia rozstrzygnięcia organu administracji pod kątem jego słuszności, czy też celowości, jak również nie rozpatruje sprawy kierując się zasadami współżycia społecznego. Rzeczą tutejszego Sądu, było zatem dokonanie oceny zaskarżonej decyzji z punktu widzenia zgodności z przepisami prawa materialnego i postępowania administracyjnego, oraz trafności ich wykładni. W ocenie Sądu zaskarżona decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2008 r. wydana została z naruszeniem art. 7 k.p.a. i art. 77 § 1 k.p.a., co w konsekwencji doprowadziło do naruszenia art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z art. 80 k.p.a. Postępowanie odwoławcze zostało przeprowadzone bez należytego wyjaśnienia wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności. Mimo zarzutu odwołującego się organ II instancji nie odniósł się do trafności zastosowanego przez organ pierwszej instancji trybu wynikającego z przepisu art. 51 ustawy Prawo budowlane. Zaskarżona decyzja z naruszeniem art. 107 § 1 k.p.a. nie wskazuje podstawy materialnoprawnej swojego rozstrzygnięcia. Zdaniem Sądu w sprawie nie ustalono kluczowej okoliczności tj. tego, kiedy prowadzono przedmiotową inwestycję. Dopiero to ustalenie pozwoli na prawidłową ocenę, czy w związku z tym inwestor działał w warunkach braku skutecznego zgłoszenia. Samo badanie dopuszczalności zgłoszenia sprzeciwu, wyrażonego odrębną decyzją, jest w tej sprawie nieuzasadniona. Z rozstrzygnięciem w zakresie sprzeciwu można było bowiem polemizować wyłącznie z wykorzystaniem środków odwoławczych, które od niego przysługiwały. Akceptując, choć bez uzasadnienia prawnego, tryb w którym nakazano rozbiórkę organ nie odniósł się też do braku możliwości legalizacji przedmiotowej inwestycji. Okoliczność ta jest tym bardziej istotna, że organ wskazywał na nie przystającą do niniejszej inwestycji decyzję o warunkach zabudowy. Zaś organ pierwszej instancji dodatkowo, bez wskazania podstawy prawnej, odwoływał się do okoliczności - "strefy ciszy", zakłócania reklamami reprezentacyjnego miejsca, które wymaga powściągliwości w prezentowaniu treści. Rozpoznając sprawę ponownie organ będzie miał na uwadze powyższe rozważania Sądu i to, że zgodnie z zasadą dwuinstancyjności postępowania administracyjnego wyrażoną w art. 15 k.p.a., organ administracji publicznej orzekający w postępowaniu odwoławczym nie może ograniczać się jedynie do kontroli decyzji wydanej przez organ I instancji, lecz jest obowiązany do ponownego rozpatrzenia sprawy i jej rozstrzygnięcia. Istota administracyjnego postępowania odwoławczego polega bowiem na ponownym rozstrzygnięciu sprawy administracyjnej, a organ orzeka w tym postępowaniu merytorycznie. Organ odwoławczy jest tak samo - zgodnie z art. 140 k.p.a. - jak organ pierwszej instancji związany przepisami art. 7 k.p.a., art. 77 k.p.a., art. 80 k.p.a. i art. 107 k.p.a. A jeśli w jego ocenie istnieją braki w materiale dowodowym, zgromadzonym przez organ I instancji, to może on skorzystać z przepisu art. 136 k.p.a., dającego możliwość przeprowadzenia dodatkowego postępowania wyjaśniającego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, art. 152 oraz art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.)