VII SA/Wa 1862/21
WyrokWSA w Warszawie2021-11-02
Skład orzekający: Bogusław Cieśla, Izabela Ostrowska, Andrzej Siwek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy postanowienie prostujące oczywistą omyłkę pisarską w uzasadnieniu postanowienia o zawieszeniu postępowania, polegającą na błędnym wskazaniu daty końcowej okresu zawieszenia, stanowi merytoryczną zmianę rozstrzygnięcia?Ratio decidendi
Sąd uznał, że sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej w uzasadnieniu postanowienia, polegającej na błędnym obliczeniu daty końcowej okresu zawieszenia postępowania, nie stanowi merytorycznej zmiany rozstrzygnięcia. Omyłka ta miała charakter techniczny i była łatwo zauważalna, a jej naprawienie było konieczne dla zachowania spójności uzasadnienia z faktycznym okresem zawieszenia wynikającym z daty złożenia wniosku i ustawowego terminu.Stan faktyczny
Wspólnota Mieszkaniowa zaskarżyła postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta o sprostowaniu oczywistej omyłki pisarskiej w postanowieniu o zawieszeniu postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy. Omyłka polegała na błędnym wskazaniu daty końcowej 9-miesięcznego okresu zawieszenia w uzasadnieniu postanowienia. Skarżąca zarzuciła, że sprostowanie stanowi merytoryczną zmianę rozstrzygnięcia i narusza przepisy k.p.a.Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), , Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Sędzia WSA Andrzej Siwek, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 2 listopada 2021 r. sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2021 r., znak [...] w przedmiocie sprostowania z urzędu oczywistej omyłki pisarskiej oddala skargę
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] ("SKO w[...] ") postanowieniem z dnia [...]lipca 2021 r. znak[...], na podstawie art. 127 § 2 k.p.a. w zw. z art. 17 pkt 1 k.p.a., art 1 i art. 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2018 r., poz. 570 ze zm.), po rozpatrzeniu zażalenia Wspólnoty Mieszkaniowej [...]w W. na postanowienie Prezydenta [...]z dnia [...] lipca 2020 r., nr [...]o sprostowaniu z urzędu oczywistej omyłki pisarskiej w postanowieniu z dnia[...] września 2019 r. nr [...] o zawieszeniu z urzędu postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku usługowego przy granicy z działką nr[...] z obrębu [...], planowanej do realizacji na działkach nr[...], cz. [...]z obrębu[...], przy ul. [...] w Dzielnicy [...]- utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
W uzasadnieniu organ wskazał, że Prezydent[...] postanowieniem z dnia [...] września 2019 r., nr [...]zawiesił z urzędu postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla ww. inwestycji. Natomiast postanowieniem z dnia [...] czerwca 2020 r., nr[...], podjął z urzędu postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji.
Następnie Prezydent [...]postanowieniem z dnia [...] lipca 2020 r. nr[...], sprostował z urzędu oczywistą omyłkę pisarską w uzasadnieniu postanowienia z dnia [...] września 2019 r. nr[...].
SKO w W. po rozpatrzeniu zażalenia Wspólnoty Mieszkaniowej [...]postanowieniem z dnia [...] października 2020 r., stwierdziło niedopuszczalność zażalenia na postanowienie Prezydenta [...]z dnia[...] lipca 2020 r. nr[...], o sprostowaniu z urzędu oczywistej omyłki pisarskiej w postanowieniu z dnia [...] września 2019 r., nr. [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 9 kwietnia 2021 r. sygn. akt IV SA/Wa 2702/20, uchylił postanowienie SKO w [...]z dnia [...] października 2020 r.
Rozpatrując obecnie zażalenie Wspólnoty Mieszkaniowej [...]– SKO w W. wskazało, że zgodnie z treścią art. 113 § 1 k.p.a. w zw. z art. 126 k.p.a. organ, który wydał postanowienie może postanowieniem prostować oczywiste omyłki zawarte w jego treści.
Organ pierwszej instancji sprostował postanowienie z dnia [...] września 2019 r. nr [...]o zawieszeniu z urzędu postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy, w ten sposób, że na stronie trzeciej uzasadnienia, zamiast słów: "niniejsze postępowanie administracyjne zostaje zawieszone na 9 miesięcy od dnia złożenia wniosku, tj. do [...]08.2020 r.", zamieścił stwierdzenie: "niniejsze postępowanie administracyjne zostaje zawieszone na 9 miesięcy od dnia złożenia wniosku, tj. do [...]05.2020 r.".
Powołując się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 kwietnia 2013 r. sygn. akt I OSK 579/13 ( LEX nr 1336406), SKO w Warszawie przypomniało, iż: "sprostowaniu nie mogą podlegać błędy i omyłki istotne, których dopuszczono się w stosowaniu prawa, a więc co do ustalenia prawa obowiązującego, stanu faktycznego i jego kwalifikacji prawnej oraz ustalenia konsekwencji prawnych zastosowania określonej normy prawnej. Sprostowanie nie może prowadzić do merytorycznej zmiany decyzji".
W sentencji postanowienia z dnia [..]września 2019 r. nr [...]o zawieszeniu postępowania, Prezydent [...]wskazał wyraźnie, że zawiesza z urzędu "na 9 miesięcy od dnia złożenia wniosku postępowanie administracyjne w sprawie wszczętej na podstawie wniosku firmy [...]Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością S.K.A., złożonego w dniu[...].08.2019 roku (...)". Tym samym nie sposób uznać, że poprzez sprostowanie treści określonej w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, organ pierwszej instancji wpłynął na merytoryczną treść postanowienia. Oczywistość błędu nie budzi wątpliwości.
Zamieszczenie w uzasadnieniu postanowienia było wynikiem omyłki edytorskiej organu administracji publicznej, mieszczącym się w pojęciu "innych oczywistych omyłek", o których mowa 113 § 1 k.p.a.
Wspólnota Mieszkaniowa [...] w W., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 13 lipca 2021 r. zarzucając:
1. rażące naruszenie art 113 § 1 w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez błędne uznanie, że rozstrzygnięcie zawarte w postanowieniu Prezydenta [...]z dnia [...] lipca 2020 roku nie prowadzi do merytorycznej zmiany postanowienia Prezydenta [...] z dnia [...] września 2019 roku dotyczącego zawieszenia postępowania - a jedynie korektę oczywistych omyłek pisarskich;
2. mające wpływ na wynik sprawy rażące naruszenie art 138 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego w zw. z art. 113 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez ich niezastosowanie, pomimo że prawidłowe rozstrzygnięcie powinno polegać na uchyleniu w całości postanowienia Prezydenta [...]z dnia [...] lipca 2020 roku;
3. mające wpływ na wynik sprawy rażące naruszenie art. 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez zaniechanie sporządzenia uzasadnienia i ograniczenie się do skopiowania uzasadnienia postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2020 roku.
Skarżąca domagała się uchylenia zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia Prezydenta [...]z dnia [...] lipca 2020 r. w sprawie sprostowania z urzędu oczywistej omyłki pisarskiej w postanowieniu Prezydenta [...] z dnia [...] września 2019 r..
W uzasadnieniu skargi wskazała, że zaskarżone postanowienie jest błędne. Przepis art. 113 § 1 k.p.a. zezwala na dokonywanie sprostowania oczywistych omyłek pisarskich w treści orzeczeń. Jednakże Kodeks postępowania administracyjnego nie zawiera definicji legalnej pojęcia "oczywista omyłka pisarska".
Sprostowany może być błąd pisarski lub rachunkowy albo inny błąd, dostrzegalny "na pierwszy rzut oka", ewidentny, łatwo zauważalny i nie wymagający dodatkowych zabiegów myślowych, obliczeń czy ustaleń. Nie można uznać za sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej rozstrzygnięcia polegającego na określeniu na nowo, do kiedy powinno być zawieszone postępowanie administracyjne w sprawie o ustalenie warunków zabudowy. W postanowieniu Prezydenta [...]z dnia [...] września 2019 r. postępowanie zostało zawieszone na okres "do dnia [...]sierpnia 2020 r.", zaś postanowieniem z dnia [...] lipca 2020 r. okres zawieszenia został zmieniony "do dnia [...] maja 2020 r.". W wyniku "sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej" okres zawieszenia został skrócony o 3 miesiące.
Odnosząc się do treści uzasadnienia zaskarżonego postanowienia skarżąca wskazała, że zostało w całości skopiowane z wcześniej toczącego się przed SKO w W. postępowania zakończonego postanowieniem z [...] października 2020 r., które zostało następnie uchylone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 9 kwietnia 2021 r., sygn. akt IV SA/Wa 2702/20.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. w odpowiedzi na skargę wnosiło o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Przedmiotem kontroli jest badanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik.
Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną.
Skarga jest bezzasadna.
Sąd w pełni podziela ustalenia oraz argumentację organu przedstawione w zaskarżonym postanowieniu.
Prawidłowość kwestionowanego rozstrzygnięcia wynikała z faktu, że Prezydent [...] postanowieniem z dnia [...] września 2019 r. nr [...] zawiesił z urzędu na 9 miesięcy od dnia złożenia wniosku z dnia [...] sierpnia 2019 r. - postępowanie administracyjne wszczęte na wniosek firmy [...]sp. z o.o. S.K.A. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku usługowego przy granicy z działką nr [...] z obrębu[...], planowanej do realizacji na działkach nr[...], cz. [...] z obrębu[...], przy ul. [...]w Dzielnicy[...]. Na stronie trzeciej uzasadnienia ww. postanowienia, organ wskazał, że postępowanie administracyjne zostaje zawieszone na 9 miesięcy od dnia złożenia wniosku, tj. do[...].08.2020 r.,
Następnie, oceniając takie wyliczenie daty końcowej okresu zawieszenia postępowania jako oczywistą omyłkę, niezgodną z myślą i wskazanym sposobem wyliczenia, przedstawionymi w treści uzasadnienia, postanowieniem z dnia [...] lipca 2020 r. nr [...]sprostował omyłkę (w istocie błąd rachunkowy), w ten sposób, że na stronie trzeciej uzasadnienia słowa: "niniejsze postępowanie administracyjne zostaje zawieszone na 9 miesięcy od dnia złożenia wniosku, tj. do[...].08.2020 r.", zastąpił słowami "niniejsze postępowanie administracyjne zostaje zawieszone na 9 miesięcy od dnia złożenia wniosku, tj. do[...].05.2020 r."
Oczywistym jest, że sprostowanie postanowienia nie mogło prowadzić do merytorycznej zmiany rozstrzygnięcia. Jednak w tej sprawie przedmiotem sprostowania był element uzasadnienia orzeczenia dotyczący terminu zawieszenia postępowania, którego wyliczenie organ powiązał z datą złożenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy i upływem 9 miesięcy od tej daty. Z akt sprawy wynikało, że inwestor w dniu [...] sierpnia 2019 r. złożył wniosek o wydanie decyzji o warunkach zabudowy. Postanowieniem z dnia [...] września 2019 r. Prezydent [...] zawiesił z urzędu postępowanie administracyjne na 9 miesięcy od dnia złożenia wniosku w tej sprawie. Nie ulega zatem wątpliwości, że wskazanie na trzeciej stronie uzasadnienia - jako daty końcowej okresu zawieszenia postępowania, dnia [...] sierpnia 2020 r. zamiast [...] maja 2020 r. wynikało z błędu obliczeniowego - skoro rozpoczęcie 9 miesięcznego zawieszenia postępowania należało liczyć od [...] sierpnia 2019 r. czyli daty złożenia wniosku o wydanie decyzji o warunkach zabudowy. Tym samym sprostowanie postanowienia w trybie art. 113 § 1 k.p.a. było nie tylko dopuszczalne, ale nawet konieczne.
Błąd rachunkowy był wynikiem mylnych obliczeń matematycznych. Wada ta miała charakter techniczny, a jej naprawnienie nie doprowadziło do zmiany samego rozstrzygnięcia (sentencji postanowienia) - gdyż w niej nie wskazano końcowego dnia upływu 9 miesięcznego okresu zawieszenia. Oczywistość tego matematycznego błędu wynikała z okoliczności, które były wskazane przez organ i łatwo zauważalne. Przedmiotem rektyfikacji było uzasadnienie orzeczenia administracyjnego, stanowiące wraz z komparycją i sentencją formalno-procesową całość.
Należy w całości podzielić pogląd wyrażony w wyroku NSA z dnia 14 kwietnia 2021 r., sygn. akt III OSK 279/21 (CBOSA), że "Zgodnie z art. 113 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony sprostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach. W powołanym przepisie ustawodawca uregulował tryb usuwania nieistotnych wad decyzji administracyjnej. Nieprawidłowości te przybierają postać oczywistych omyłek, polegających na widocznym, niebudzącym wątpliwości niewłaściwym użyciu słowa, wbrew zamierzeniom organu administracji publicznej. Wymóg ten jest spełniony, gdy treść decyzji wskazuje na wyrażenie poglądu jednoznacznie odmiennego od zamysłu organu administracji publicznej. Takim uchybieniem jest w szczególności błąd pisarski, czyli nieprawidłowy dobór słów lub mylna pisownia określonego wyrażenia, jak i błąd rachunkowy, czyli nietrafny dobór cyfr lub wynik obliczeń, mimo wskazania co do zasady prawidłowego sposobu przeprowadzenia operacji matematycznych. Wymienione wady powinny mieć charakter techniczny, a przy tym nie oddziaływać istotnie na wydane rozstrzygnięcie".
Powody sprostowania postanowienia, zostały jasno wykazane w treści uzasadnienia, które spełnia wymagania art. 107 § 1 pkt 6 i § 3 k.p.a.
Reasumując nie można zarzucić organowi naruszenia przepisów prawa procesowego wskazanych w skardze, które mogłyby uzasadniać odmienne rozstrzygnięcie.
Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. Sprawa została rozpoznana w postępowaniu uproszczonym na podstawie art. 119 pkt. 3 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło