VII SA/Wa 1863/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Karolina Kisielewicz po rozpoznaniu w dniu 11 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...]o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2017r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2017r. (nr [...]), którą organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] o nakazie rozbiórki wolnostojącego nośnika reklamowego na działce nr [...] z obr. [...] przy ul. [...] w [...]. W skardze Spółka zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku podała, że rozbiórka nośnika reklamowego "łączy się z wysokimi kosztami, a w przypadku rozebrania nośnika reklamowego, w sytuacji w której zaskarżona decyzja zostałaby wyeliminowana z obrotu prawnego nie będzie możliwym ponowne postawienie nośnika reklamowego". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Według art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższego wynika, że strona skarżąca zgłaszając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności powinna wykazać prawdopodobieństwo doznania znacznej szkody lub wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków tego wykonania. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne. Zdaniem Sądu, [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] ograniczając się do stwierdzenia, że wykonanie rozbiórki nośnika reklamowego wiąże się z kosztami, w żaden sposób nie uprawdopodobniła wystąpienia w rozpoznawanej sprawie tego rodzaju okoliczności. Należy mieć na uwadze, że Sąd I instancji, wydając orzeczenie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, opiera swoje rozstrzygnięcie zarówno na ocenie wniosku skarżącego, jak i na materiale dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy. Jednakże uprawdopodobnienie przesłanek przemawiających za wstrzymaniem wykonania spoczywa na stronie skarżącej. W związku z tym, że skarżący nie uzasadnił swojego wniosku, Sąd został w ogóle pozbawiony możliwości oceny, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd, podejmując rozstrzygnięcie, musi opierać się na jakimś materiale pozwalającym zająć stanowisko co do zaistnienia przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Wnioskodawca powinien np. przedstawić orientacyjny kosztorys prac rozbiórkowych i szczegółowo poinformować o sytuacji finansowej. W rozpoznawanej sprawie skarżąca Spółka nie przedstawiła dokumentów obrazujących jej aktualną kondycję finansową, wysokość ciążących na niej zobowiązań oraz osiąganych przychodów. W związku z tym Sąd nie mógł oceniać, czy w sprawie zostały spełnione przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a., opierając się wyłącznie na niepopartych żadnymi dokumentami twierdzeniach skarżącej. Należy dodać, że niewystarczające uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie jest brakiem formalnym, podlegającym uzupełnieniu na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a. Sąd nie jest uprawniony do wzywania strony do uzupełnienia wniosku w tym zakresie. Uzasadnienie nie stanowi bowiem elementu obligatoryjnego, wpływającego na jego ważność i warunkującego jego dopuszczalność. Sąd nie był więc zobligowany do wzywania do uzupełnienia wniosku przez uprawdopodobnienie okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest nieuzasadniony i na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.