VII SA/Wa 1864/10

Referendarz sądowy Justyna Wtulich Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. Z. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi H. Z. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] znak : [...] w przedmiocie : odmowy umorzenia należności pieniężnej wynikającej z tytułu mandatu karnego postanawia : przyznać H. Z. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 22 listopada 2010 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął uzupełniony przez H.Z. formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy w którym wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych. Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z synem i utrzymuje się z dochodu uzyskiwanego z tytułu emerytury w wysokości 955,05 złotych miesięcznie. Wnioskodawca wyjaśnił, że mieszkający z nim syn pracuje sezonowo na budowie jako cieśla. Dodał, że od początku lata syn nie pracuje zarobkowo, gdyż rozpoczął budowę budynku gospodarczego na wspólnej działce. W uzasadnieniu swojego wniosku wnioskodawca wskazał, że ze względu na swój wiek (70 lat) oraz choroby nie jest w stanie podjąć żadnej dodatkowej pracy by uzyskać dodatkowy dochód. Oświadczył, że ponosi koszty związane z remontem domu, np. wymiany okna. Dodał, iż w najbliższym czasie będzie musiał zakupić opał na zimę, a syn w sezonie zimowym nie uzyskuje żadnego dochodu, gdyż roboty na budowach są wówczas wstrzymane. Wnioskodawca podał, że posiada działkę o powierzchni 684 m ² na której znajduje się dom o powierzchni 105 m ² oraz łąkę o powierzchni 17 arów. Oświadczył, że innych nieruchomości, zasobów pieniężnych oraz przedmiotów wartościowych nie posiada. W niniejszej sprawie, zważono co następuje : Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Żądanie przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie zaś do treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Przyznanie prawa pomocy jest instytucją wyjątkową, przysługującą jedynie w sytuacjach, gdy poniesienie kosztów przez stronę spowodowałoby u niej uszczerbek w środkach utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Oceniając sytuację finansową wnioskodawcy uznano, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Stwierdzono, że przy wysokości uzyskiwanych przez wnioskodawcę miesięcznie dochodów z tytułu emerytury nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego samodzielnie bez spowodowania uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i syna. Z tego względu, przyznano wnioskodawcy prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.