VII SA/Wa 1866/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd, , Sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka, Protokolant Spec. Eliza Jędrasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 maja 2016 r. sprawy ze skargi I. Cz. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie nakazu wykonania rozbiórki uchyla zaskarżoną decyzję [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej jako "organ", "[...] WINB") działając na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm. – dalej jako "k.p.a.") oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania M. i B. Sz. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie nakazania M. i B. Sz. wykonania rozbiórki budynku o konstrukcji stalowej typu "blaszak" z dwoma wrotami uchylnymi zlokalizowanego na działce nr ew. [...] przy ul. [...] w [...], uchylił w całości zaskarżoną decyzję i poprzedzające ją postanowienie PINB w [...] z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Z akt sprawy wynika, że w dniu [...] maja 2014 r. I. Cz. złożyła wniosek o zbadanie legalności wybudowania garażu dwustanowiskowego konstrukcji stalowej na działce położonej przy ul. [...] w [...]. W dniu [...] maja 2014 r. pracownicy Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w [...], dokonali kontroli na działce oznaczonej nr ewid. [...], przy ul. [...] w [...] i stwierdzili, że na płycie betonowej został postawiony budynek o konstrukcji stalowej typu "blaszak" z dwoma uchylnymi wrotami, o wymiarach 6,0 x 5,5 m. Podczas kontroli wykonano zdjęcia szt. 2, które dołączono do notatki służbowej z kontroli. W dniu [...] lipca 2014 r. organ przeprowadził kolejną kontrolę w/w budynku. Współwłaściciel nieruchomości – B. Sz. podczas kontroli oświadczył, że postawiony na płycie betonowej o grubości ca 9 cm budynek, w odległości od granicy działki sąsiadki I. Cz. ca 0,68 m i w odległości ca 0,71 m od granicy z tyłu budynku, stanowi "zaplecze budowlane" prowadzonego remontu budynku mieszkalnego. Oświadczył ponadto, że od roku prowadzi roboty remontowe budynku mieszkalnego, a do wykonania pozostały jeszcze elewacja budynku, instalacja elektryczna, wymiana poszycia dachowego z blachy na nową blachę, wymiana instalacji wodn.- kanalizacyjnej i gazowej. W protokole wskazano, że na wykonanie robót budowlanych (remont budynku mieszkalnego), M. i B. Sz. złożyli zgłoszenie zamiaru przystąpienia do wykonania robót budowlanych - remontu budynku mieszkalnego, z zamiarem rozpoczęcia robót w dniu [...] sierpnia 2014 r. I. Cz. podczas kontroli oświadczyła, że budynek do dnia kontroli był użytkowany jako garaż i dopiero po otrzymaniu zawiadomienia o kontroli w okresie [...] lipca zostały w nim złożone materiały budowlane. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2014 r., nr [...], Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] nałożył na inwestorów obowiązek przedłożenia w terminie do dnia [...] września 2014 r.; zaświadczenia Prezydenta Miasta o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ostateczną decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego, czterech egzemplarzy projektu budowlanego wraz z opinią o zgodności z przepisami w tym techniczno-budowlanymi, opracowanego przez uprawnionego projektanta posiadającego stosowne uprawnienia budowlane oraz zaświadczenie o wpisie na listę właściwej izby samorządu zawodowego. Organ powiatowy uznał bowiem, że przedmiotowy budynek typu "blaszak" przeznaczony jako "zaplecze budowlane prowadzonego remontu" postawiony na płycie betonowej o wym. 6,0 x 5,5mb, istniał już w dniu [...] maja 2014 r, a więc w dacie, gdy inwestorzy nie posiadali "skutecznego zgłoszenia zamiaru przystąpienia do wykonania zamierzonych robót budowlanych". W postanowieniu wskazano, że Państwo Sz., stawiając przedmiotowy obiekt nie posiadali wymaganego prawem "skutecznego zgłoszenia" w zakresie zamierzonych robót budowlanych. Posiadali w tym czasie zgłoszenie z dnia [...] października 2011 r., o zamiarze wykonania robót związanych z wymianą ogrodzenia i zgłoszenie z dnia [...] marca 2014 r. o zamiarze wykonania robót budowlanych związanych z budową budynku gospodarczego. Wobec powyższego organ uznał, że sporny budynek został postawiony samowolnie bez wymaganego przepisami pozwolenia na budowę i dlatego w oparciu o art. 48 ustawy Prawo budowlane, podjął czynności naprawcze mające na celu legalizację postawionego obiektu. Wymagane postanowieniem dokumenty nie zostały przedłożone w wyznaczonym terminie, w związku z tym Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją z dnia [...] września 2014 r., nr [...] na podstawie art. 48 ust. 1,3 i 4, art. 83 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, nakazał M. Sz. i B. Sz. rozebrać postawiony na płycie betonowej budynek o konstrukcji stalowej typu "blaszak" z dwoma wrotami uchylnymi, na działce o nr ew. [...] przy ul. [...] w [...]. W wyniku złożonego przez inwestorów odwołania, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...], uchylił w całości decyzję nr [...] z dnia [...] września 2014r. i poprzedzające ją postanowienie PINB w [...] z dnia [...] sierpnia 2014r., i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. [...] WINB wskazał, że organ powiatowy nie dołożył należytej staranności w procesie gromadzenia materiału dowodowego, bowiem nie zbadał, kiedy faktycznie nastąpiła realizacja obiektu budowalnego mającego stanowić zaplecze wykonywanych robót budowlanych. W dniu [...] marca 2015 r. I. Cz. złożyła pismo z zał. zdjęciami szt. 3 wskazującymi datę wybudowania i wykorzystywania przedmiotowego budynku jako garaż. Następnie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] postanowieniem z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] nakazał inwestorom przedłożenie dokumentacji budowlanej w terminie do dnia [...] kwietnia 2015 r. Organ powiatowy stwierdził bowiem, że sporny budynek istniał już w dniu [...] maja 2014 r., o czym świadczy zdjęcie wykonane przez I. Cz. w dniu [...] maja 2015 r. i złożone do akt sprawy. Organ powiatowy ponownie wskazał, że inwestorzy stawiając przedmiotowy obiekt nie posiadali wymaganego prawem "skutecznego zgłoszenia" w zakresie zamierzonych robót budowlanych, a budynek typu "blaszak" o wymiarach 6,0 x 5,5 mb., nie jest zapleczem budowlanym prowadzonego remontu. W ocenie organu powiatowego budynek został postawiony samowolnie bez wymaganego przepisami prawa budowlanego pozwolenia na budowę, w miejscu, gdzie miał być wybudowany budynek gospodarczy o wymiarach 3,0 x 5,0 mb., na który Państwo Sz. w Starostwie Powiatowym w [...] złożyli zgłoszenie w dniu [...] marca 2014 r. Ponadto o tym, że budynek nie jest zapleczem budowy pod prowadzony remont budynku mieszkalnego, lecz jako garaż na samochody, świadczą również zdjęcia (szt. 2) wykonane w dniu [...] listopada 2014 r. przez sąsiadkę I. Cz. i złożone do akt sprawy. Z uwagi na fakt, że wymagane postanowieniem dokumenty będące podstawą do podjęcia czynności naprawczych w wyznaczonym terminie i do dnia wydania decyzji nie zostały przedłożone, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją z dnia [...] maja 2015 r. nr [...], nakazał M. i B. Sz. rozebrać postawiony na płycie betonowej budynek o konstrukcji stalowej typu "blaszak" o wymiarach 6,0 x 5,5 mb usytuowany na działce o nr ewid. [...] przy ul. [...] w [...]. Pismem z dnia [...] maja 2015 r. odwołanie od powyższej decyzji złożyli M. i B. Sz. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz o uchylenie postanowienia z dnia [...] marca 2015 r. nr [...]. Odwołujący zarzucili zaskarżonej decyzji oraz postanowieniu naruszenie art. 80 k.p.a. w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. oraz art. 29 ust. 1 pkt 24 ustawy prawo budowlane. Odwołujący wskazali, że od początku października 2013 r. do chwili obecnej prowadzą roboty budowlane na podstawie "skutecznych" zgłoszeń, a tym samym do ich wykonywania niezbędne jest zaplecze budowy tj. np. budynek o konstrukcji stalowej typu "blaszak". Po rozpatrzeniu odwołania [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] uchylił w całości zaskarżoną decyzję z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] oraz postanowienie z dnia [...] marca 2015 r. nr [...]. W ocenie organu odwoławczego rozpoznając ponownie sprawę związaną z przedmiotowym budynkiem organ powiatowy zignorował zalecenia wynikające z decyzji [...] WINB z dnia [...] stycznia 2015 r., Nr [...] w uzasadnieniu której wskazano m.in na konieczność bezspornego ustalenia faktycznej daty realizacji w/w obiektu budowlanego. Wprawdzie organ I instancji odnosząc się do daty wykonania przedmiotowego budynku powołał się na zdjęcia dołączone do notatki służbowej z dnia [...] maja 2014r. sporządzonej na okoliczność dokonania kontroli działki jak i zdjęcia wykonane przez I. Cz., jednakże w ocenie organu odwoławczego analiza w/w zdjęć nie pozwala na bezsporne stwierdzenie, że faktycznie w dniu [...] maja 2014r. w/w inwestycja była zrealizowana. Zdaniem [...] WINB dążąc do ustalenia powyższego organ powiatowy winien przeprowadzić postępowanie dowodowe obejmujące np. przesłuchanie świadków, zgromadzenie zdjęć lotniczych, albowiem bezkrytyczne oparcie się na materiale zdjęciowym przedstawionym przez stronę postępowania zainteresowaną likwidacją w/w budynku narusza dyspozycję art. 7 i 77 k.p.a. Organ odwoławczy wskazał ponadto, że PINB w [...] milczeniem pomija fakt, iż M. i B. Sz. zgłoszeniami z dnia [...] października 2011r. i [...] marca 2014r. powiadomili organ administracji architektoniczno-budowlanej o zamiarze wykonania odpowiednio robót związanych z wymianą ogrodzenia oraz budową budynku gospodarczego na przedmiotowej działce. Gdyby okazało się, iż sporny budynek stanowi zaplecze robót objętych uprzednimi zgłoszeniami postępowanie prowadzone w trybie nadzoru budowlanego przez PINB w [...] stałoby się bezprzedmiotowe. Organ odwoławczy wskazał również na obowiązek dokładnej analizy treści znajdującego się w aktach sprawy oświadczenia S. R. z dnia [...] lipca 2014r., w którym wskazano, iż przedmiotowy "blaszak" stanowi własność w/w osoby i jako zaplecze budowlane wypożyczony został Państwu Sz. Organ II instancji zwrócił ponadto uwagę na brak w aktach sprawy stosownego zawiadomienia o jakim mowa w art. 10 k.p.a. Zdaniem organu odwoławczego skarżona decyzja jak i poprzedzające ją niezaskarżalne postanowienie z dnia [...] marca 2015 r. zostały wydane z naruszeniem przepisów postępowania co uzasadniało ich uchylenie oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Skargę na powyższą decyzję złożyła I. Cz. wnosząc o jej uchylenie. Skarżąca wskazała, że zaskarżona decyzja jest stronnicza i bardzo krzywdząca, ponieważ uwzględnia tylko interes strony odwołującej się. Skarżąca wyjaśniła, że sporny budynek wybudowany w dniu [...] maja 2014 r. w odległości 50 cm od granicy działki skarżącej to typowy garaż konstrukcji stalowej o dużej powierzchni, który od czasu wybudowania służy do garażowania dwóch samochodów. Skarżąca wskazała, że zgłoszenie Państwa Sz. z dnia [...] października 2011 r. dotyczyło wyłącznie budowy ogrodzenia, które faktycznie zostało wykonane już w roku 2012 . Natomiast zgłoszenie z dnia [...] marca 2014 r. dotyczy budowy budynku gospodarczego, który miał być wybudowany w odległości 4,5 m od granicy działki skarżącej, a nie w odległości 50 cm. Skarżąca podała również, że zamiar budowy garażu bez ubiegania się o pozwolenie sąsiad Sz. ujawnił już na przełomie lat 2012 – 2013 i w tym celu wykonał płytę betonową grubości 9 cm w rozmiarach odpowiadających wielkości obecnego garażu i następnie zwrócił się do skarżącej o wyrażenie zgody na wybudowanie garaży przy granicy działki skarżącej. Skarżąca podniosła, że jej działka jest bardzo wąska, ma około 15 m szerokości i od strony południowej w 2/3 części powierzchni była zabudowana. Wybudowanie garażu o wysokości 3m przez sąsiadów Sz. również od strony południowej, na pozostałej odkrytej części terenu, ograniczyło całkowicie jej nasłonecznienie i naturalne oświetlenie. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. Nr 270, zwana dalej p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia wystąpiły, wobec czego skarga zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżoną do tutejszego Sądu decyzją [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił w całości zaskarżoną decyzję organu i instancji z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie nakazania M. i B. Sz. wykonania rozbiórki budynku o konstrukcji stalowej typu "blaszak" z dwoma wrotami uchylnymi zlokalizowanego na działce nr ew. [...] przy ul. [...] w [...], i poprzedzające ją postanowienie PINB w [...] z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Zaskarżona decyzja wydana została na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem, gdy organ odwoławczy stwierdzi, że decyzja wydana została z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie, może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Przekazując sprawę, organ ten winien wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Tak więc przedmiotem niniejszej skargi jest decyzja kasacyjna, a zatem nie decyzja rozstrzygająca merytorycznie sprawę co do istoty, a jednie przekazująca sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Dokonując oceny legalności zaskarżonej decyzji Sąd bada zatem czy zachodziły przesłanki uprawniające organ do uchylenia rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia, czy też materiał dowodowy był wystarczający do podjęcia reformacyjnego rozstrzygnięcia, bądź zachodziła potrzeba jego uzupełnienia w niewielkim zakresie, a organ odwoławczy mimo to uchylił się od rozstrzygnięcia sprawy, co do jej istoty. Należy przy tym mieć na uwadze, że decyzja wydana na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. jest dopuszczalna wyjątkowo i stanowi odstępstwo od zasady merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy przez organ odwoławczy. Wskazać jednocześnie należy, że zgodnie z ogólną zasadą postępowania administracyjnego – zasadą dwuinstancyjności – każda sprawa rozstrzygnięta decyzją organu pierwszej instancji podlega, na skutek złożonego odwołania, ponownemu rozpatrzeniu i rozstrzygnięciu przez organ odwoławczy. Dwukrotne rozpoznanie sprawy oznacza obowiązek przeprowadzenia dwukrotnego postępowania wyjaśniającego. W związku z powyższym organ odwoławczy i postępowanie, które przed nim się toczy, nie może zastępować postępowania przed organem pierwszej instancji. Z art. 138 § 2 k.p.a. wynika, że organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Przekazując sprawę, organ ten powinien wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Wskazać przy tym należy, że stosownie do art. 136 k.p.a. organ odwoławczy może przeprowadzić na żądanie strony lub z urzędu dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie albo zlecić przeprowadzenie tego postępowania organowi, który wydał decyzję. Z powyższych przepisów wynika, że w zasadzie organ odwoławczy powinien ponownie merytorycznie rozpatrzyć i rozstrzygnąć sprawę uprzednio rozpoznaną przez organ I instancji. Jeżeli zachodzi potrzeba uzupełnienia postępowania wyjaśniającego, to w pierwszej kolejności organ odwoławczy powinien rozważyć zastosowanie cytowanego wyżej art. 136 k.p.a. Brak należycie przeprowadzonego przez organ I instancji postępowania wyjaśniającego jest wadą postępowania, jednak należy zauważyć, że nie wszystkie naruszenia przepisów postępowania mogą być podstawą stosowania art. 138 § 2 k.p.a. Przewidziana w omawianym przepisie możliwość przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji jest wyjątkiem od zasady merytorycznego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy przez organ odwoławczy. Przepis art. 138 k.p.a., realizując zasadę dwuinstancyjności postępowania, ukształtował bowiem postępowanie przed organem odwoławczym jako postępowanie merytoryczne (zob. wyrok NSA z 25 września 2009 r. w sprawie II OSK 1441/08 opublikowany w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach na stronie www.nsa.gov.pl). Pogląd ten jest nadal aktualny, mimo zmiany art. 138 § 2 k.p.a. obowiązującej od dnia 11 kwietnia 2011 r., dokonanej ustawą z dnia 3 grudnia 2010 r. (Dz. U. Nr 6 z 10 stycznia 2011, Poz. 18). Przyjąć zatem należy, że organ odwoławczy może wydać decyzję kasacyjną jedynie wówczas, gdy organ pierwszej instancji z powodu naruszenia przepisów postępowania w ogóle nie przeprowadził postępowania wyjaśniającego albo przeprowadził je w taki sposób, że konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. To organ odwoławczy ma podjąć wszelkie, oczywiście możliwe kroki, do merytorycznego załatwienia sprawy, a nie uwalniać się od obowiązku orzekania przekazaniem sprawy organowi pierwszej instancji. Mając na uwadze powyższe rozważania należy stwierdzić, iż w sprawie nie zaistniała sytuacja prawna wyczerpująca dyspozycję art. 138 § 2 k.p.a., a organ odwoławczy z naruszeniem powyższego przepisu uchylił się od merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy, podczas gdy to w jego kompetencji leży ocena zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. W pierwszej kolejności należy zauważyć, iż zadaniem organu odwoławczego była analiza dokonanych przez inwestorów zgłoszeń z [...] października 2011r. oraz [...] marca 2014r. , zakresu robót których dotyczyły oraz w ramach art. 136 kpa ustalenia czy i kiedy roboty nimi objęte zostały wykonane. Zwłaszcza, iż skarżąca konsekwentnie twierdzi, iż zgłoszenie z [...] października 2011r. dotyczyło budowy ogrodzenia, które zostało wykonane w 2012r. zaś drugie zgłoszenie dotyczyło budowy budynku gospodarczego , które nie zostało zrealizowane zgodnie ze zgłoszeniem zaś zgłoszenie z dnia [...] lipca 2014r. zostało dokonane po dacie [...] maja 2014r. a więc dacie realizacji przedmiotowego obiektu typu" blaszak". Nie ulega wątpliwości, iż zbadanie relacji pomiędzy dokonanymi zgłoszeniami a wykonaniem obiektu tymczasowego – "zaplecza budowy" ( art. 29 ust 1 pkt 24 Prawa budowlanego) leży w zakresie kompetencji organu odwoławczego posiadającego możliwość korzystania z normy art. 136 kpa bez naruszenia zasady dwuinstancyjności opisanej w art. 15 kpa. Całkowicie niezrozumiałym jest twierdzenie organu odwoławczego w zakresie kwestionowania daty powstania przedmiotowego obiektu. Organ I instancji w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia powołuje się na notatkę służbową sporządzoną przez przedstawiciela PINB w [...] z dnia [...] maja 2014r. oraz dwa zdjęcia wykonane w tym samym dniu na posesji przy ul [...] w [...] w obecności współwłaścicielki M. Sz. Dowód ten stanowiący dokument urzędowy został w sposób całkowicie dowolny zakwestionowany przez organ odwoławczy jako niewystarczający choć w aktach administracyjny brak jakiegokolwiek dowodu zaprzeczającego tym ustaleniom. Tymczasem w ocenie Sądu nie budzi wątpliwości, iż postępowanie wyjaśniające prawidłowo przeprowadzone przez organ I instancji bezsprzecznie wykazało, iż przedmiotowy obiekt istniał już w dniu [...] maja 2014r. W tym kontekście rzeczą organu odwoławczego będzie ocena znajdującego się w aktach oświadczenia S. R. z dnia [...] lipca 2014r., choć organ winien mieć na uwadze, że okoliczność, iż blaszak stanowi własność S. R. pozostaje bez wpływu na ocenę czy powstał w warunkach samowoli budowlanej i czy ma do niego zastosowanie norma art. 48 ust 1 Prawa budowlanego. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ odwoławczy odniesie się także do zdjęć pozyskanych ze strony internetowej obrazującej wybudowanie płyty betonowej na której posadowiony jest przedmiotowy "blaszak" już w 2012r. Odnosząc się do podniesionego przez organ odwoławczy zarzutu naruszenia prze PINB w [...] art. 10 kpa poprzez brak powiadomienia stron o możliwości zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym, to należy podkreślić, iż to niewątpliwe uchybienie wymogom procedury administracyjnej może mieć wpływ na wynik sprawy jedynie wówczas gdy strona wykaże zależność pomiędzy tą wadliwością a możliwością realizacji jej uprawnieniń. W sprawie niniejszej zależność taka nie wystąpiła skoro inwestorzy złożyli w terminie odwołanie zachowując możliwość podniesienia wszelkich zarzutów. Przy ponownym rozpoznaniu organ odwoławczy przeprowadzi postępowanie w wyżej opisanym zakresie mając na uwadze, iż organ odwoławczy może powołać się na przepis art. 138 § 2 k.p.a. tylko wówczas gdy wykaże, że przeprowadzenie przezeń dodatkowego postępowania wyjaśniającego nie jest wystarczające do rozstrzygnięcia sprawy, przy czym korzystając z przepisu art. 138 § 2 k.p.a. organ winien w uzasadnieniu decyzji kasacyjnej przekonywująco uzasadnić istnienie przesłanek wymienionych w tym przepisie, lecz także wskazać z jakich przyczyn nie zastosował przepisu art. 136 k.p.a. Mając powyższe na uwadze należało uznać iż zaskarżona decyzja zapadła z naruszeniem art. 138 § 2 k.p.a. w związku z art. 136 kpa w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Z tych względów Sąd uchylił zaskarżoną decyzję na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm).