VII SA/Wa 1867/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Cieśla po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: wstrzymać wykonanie decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla W. z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...]. W. W. złożył skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2015 r., utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla W. z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...], nakazującą skarżącemu dokonanie rozbiórki garażu zrealizowanego przy ul. [...] w W.. W piśmie z dnia 10 sierpnia 2015 r. skarżący zwrócił się o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji, "w związku z upomnieniem PINB Nr [...] wzywającym do całkowitej rozbiórki garażu". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 12 listopada 2015 r. odmówił wstrzymania wykonania decyzji organu I instancji. Sąd uznał, że skarżący nie uzasadnił wniosku, nie powołał żadnych okoliczności wskazujących na wiążące się z wykonaniem decyzji niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Powyższe postanowienie zostało zaskarżone do Naczelnego Sądu Administracyjnego przez W. W.. W zażaleniu wskazano, że postępowanie w sprawie przedmiotowego garażu toczy się od 2012 r., co wpływa niekorzystnie na sytuację samych zainteresowanych, ale również na pewność prawa. Skarżący podniósł, że garaż został wybudowany ok. 1984 r., przez ponad 30 lat nie było kwestionowane jego położenie, co świadczy na jego korzyść. Ponadto w postępowaniu została przedstawiona dokumentacja fotograficzna świadcząca o istnieniu garażu. W. W. wskazał, że obciążenia finansowe związane z koniecznością rozbiórki z uwagi na jego sytuację majątkową będą znaczne. Ponadto brak możliwości garażowania samochodu oraz przechowania innych przedmiotów znajdujących się w spornym obiekcie wpłynie ujemnie na majątek skarżącego oraz na amortyzację rzeczy ruchomych do tej pory garażowanych. Zdaniem skarżącego, biorąc pod uwagę całość postępowania od 2012 r. oraz fakt istnienia na posiadanej nieruchomości rzeczonego garażu, winno się wysnuć logiczny wniosek, iż finalnie garaż będzie mógł pozostać na nieruchomości. Jego rozbiórka, a następnie możliwość ponownej budowy, zwiększy bezpodstawnie koszty. Wskazano ponadto w zażaleniu, iż biorąc pod uwagę czas, jaki minął od zainicjowania postępowania, nie można w sposób precyzyjny określić, kiedy zakończy się ono prawomocnym rozstrzygnięciem. Oznacza to, iż w przypadku próby sprzedaży działki z zakwestionowaną zabudową w postaci garażu niewątpliwe wpłynie to nie tylko niekorzystnie na samą wartość nieruchomości, ale w ogóle na możliwość jej sprzedaży, co w konsekwencji będzie skutkowało nieodwracalnym uszczerbkiem w majątku skarżącego. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 12 stycznia 2016 r. uchylił postanowienie WSA w Warszawie z dnia 12 listopada 2015 r. i przekazał sprawę Sądowi do ponownego rozpoznania. NSA stwierdził, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu tylko częściowo jest oparty na zasadzie skargowości - zasada ta obowiązuje jedynie w zakresie wszczęcia postępowania w sprawie wstrzymania wykonania aktu, natomiast na etapie rozpoznawania wniosku Sąd winien wziąć pod rozwagę również te okoliczności, które nie zostały powołane przez skarżącego. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że błędne jest stanowisko Sądu pierwszej instancji o braku uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd wskazał, że we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji skarżący podniósł, że upomnieniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego został wezwany do rozbiórki garażu, a jednocześnie zaskarżył decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2015 r. do Sądu. NSA podniósł, że z powyższego pisma wynika zatem, że wobec skarżącego może być wszczęte postępowanie egzekucyjne, w tej sytuacji nie można skutecznie twierdzić, że skarżący nie uzasadnił wniosku i nie powołał żadnych okoliczności. Jednocześnie Naczelny Sąd Administracyjny dodał, że nakaz rozbiórki ze swej istoty może łączyć się z możliwością wystąpienia okoliczności i skutków, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie decyzji pod warunkiem zaistnienia przesłanek z art. 61 § 3 ustawy, a mianowicie wówczas, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Orzekając ponownie w przedmiocie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji, Sąd miał na uwadze treść wniosku skarżącego, argumenty podniesione w zażaleniu na postanowienie z dnia 12 listopada 2015 r. oraz ocenę wyrażoną w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 stycznia 2016 r. Zauważyć trzeba, że samo powołanie się w złożonym wniosku na fakt skierowania do skarżącego upomnienia wzywającego do wykonania obowiązku rozbiórki, jak również związana z tym możliwość wszczęcia postępowania egzekucyjnego, czy też nawet już wszczęcie takiego postępowania, nie stanowi automatycznie przesłanki uzasadniającej udzielenie tymczasowej ochrony w postaci wstrzymania wykonania decyzji. Podkreślić też należy, że również argumenty mające wskazywać na wadliwość zaskarżonej decyzji, podniesione w zażaleniu, nie stanowią podstawy do wstrzymania wykonania decyzji. Sąd na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie bada bowiem trafności zarzutów odnośnie niezgodności zaskarżonego aktu z prawem, a jedynie dokonuje oceny wystąpienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy. Ponownie orzekając w przedmiocie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd uznał jednak za uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji organu pierwszej instancji podniesione w zażaleniu argumenty wskazujące na brak możliwości przechowywania samochodu w spornym garażu w przypadku jej wykonania, a także okoliczność, że wykonanie decyzji o rozbiórce obiektu przed rozpoznaniem sprawy może wiązać się z potencjalnym niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody finansowej. Szkoda taka wiązać się może z utratą nakładów finansowych poniesionych na realizację inwestycji, a także z poniesieniem kosztów wykonania nałożonego obowiązku rozbiórki oraz ewentualnych kosztów ponownej realizacji obiektu. W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.