VII SA/Wa 1868/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. B. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2010 r., nr [...] w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, a także utrzymanego nim w mocy postanowienia Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2010 r. W skardze z dnia 30 sierpnia 2010 r. P. B. wystąpił z wnioskiem o wstrzymanie wykonania postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2010 r., nr [...] a także poprzedzającego go postanowienia Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2010 r w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania. Skarżący nie uzasadnił w/w wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. — Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 zm. zm.) sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Sąd wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o ocenę wniosku skarżącego, jak i materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też niewystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego postanowienia spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 r. FZ 496/2004 niepubl.). Wnioskujący musi dokładanie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie Sądu (postanowienie NSA z dnia 7 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 201/2005). Warunkiem rozpatrzenia przez sąd merytorycznie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu będzie więc jego właściwe uzasadnienie, tj. wykazanie przez wnioskującego, iż w sprawie zachodzą dwie pozytywne przesłanki z art. 61 § 3 w/w ustawy. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004 r. FZ 65/2004 niepubl.). W niniejszej sprawie skarżący nie uzasadnił wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia Prezydenta [...] z dnia [...] czerwca 2010 r., a co za tym idzie nie wskazał okoliczności, które mogłyby prowadzić do wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, charakter sprawy przemawia zaś za odmową wstrzymania wykonania uchwały do czasu rozstrzygnięcia skargi przez Sąd. Trzeba przy tym pamiętać, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia, ma charakter tymczasowy i nie przesądza o wyniku sprawy. Z tych względów, na podstawie art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.