VII SA/Wa 1868/12

WyrokWSA w Warszawie2013-01-16

Skład orzekający: Włodzimierz Kowalczyk, Mirosława Kowalska, Bogusław Cieśla

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Wspólnota Mieszkaniowa może być obciążona opłatą za czynności Państwowej Inspekcji Sanitarnej związane z pomiarem hałasu bramy garażowej, jeśli garaż stanowi odrębną nieruchomość lokalową we współwłasności, a nie część wspólną nieruchomości?
Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, stwierdzając, że błędnie określono adresata decyzji. Garaż podziemny, stanowiący odrębną nieruchomość lokalową we współwłasności, nie jest częścią wspólną nieruchomości, a zatem za hałas generowany przez bramę garażową odpowiadają współwłaściciele tego lokalu, a nie Wspólnota Mieszkaniowa.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego, która obciążyła Wspólnotę Mieszkaniową opłatą za pomiar hałasu bramy garażowej. Organ odwoławczy utrzymał tę decyzję w mocy. Wspólnota Mieszkaniowa wniosła skargę do WSA, zarzucając naruszenie przepisów proceduralnych i materialnych, w tym błędne uznanie jej za stronę postępowania i adresata decyzji. Skarżąca podniosła, że garaż jest odrębną nieruchomością lokalową, a odpowiedzialność za hałas spoczywa na jego współwłaścicielach.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku, i zasądził od organu na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, , Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Protokolant st. ref. Anna Tomaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 stycznia 2013 r. sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w [...] na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] czerwca 2012 r. znak [...] w przedmiocie obciążenia adresata decyzji opłatą I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] na rzecz Wspólnoty Mieszkaniowej [...] kwotę 350 (trzysta pięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny [...]decyzją z dnia [...] marca 2012 r. na podstawie art. 104 k.p.a. - Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 1985r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (tekst jednolity Dz. U. z 2011 r., Nr 212, poz. 1263) oraz rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 5 marca 2010 r. w sprawie sposobu ustalania wysokości opłat za badania laboratoryjne oraz inne czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. nr 36, poz. 203) - obciążył Wspólnotę Mieszkaniową [...]opłatą w kwocie: 656,00 zł (słownie: sześćset pięćdziesiąt sześć złotych 00/100). Organ I instancji podał, iż decyzja wydana została w związku z przeprowadzonymi w dniu 1 grudnia 2011 r. pomiarami hałasu przenikającymi do lokalu mieszkalnego nr [...] w nieruchomości przy ul. [...]. Zgodnie z art. 36 ust. 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej za czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej w związku ze sprawowaniem bieżącego i zapobiegawczego nadzoru sanitarnego pobiera się opłaty w wysokości kosztów ich wykonania. Opłaty ponosi osoba lub jednostka organizacyjna zobowiązana do przestrzegania wymagań higienicznych i zdrowotnych. W tym przypadku zobowiązanym do przestrzegania wymagań higienicznych i zdrowotnych jest: Wspólnota Mieszkaniowa [...]. Sposób ustalania wysokości opłat za badania laboratoryjne oraz inne czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej określa rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 5 marca 2010 r. w sprawie sposobu ustalania wysokości opłat za badania laboratoryjne oraz inne czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2010 r. Nr 36, poz. 203). Opłata obliczona została zgodnie z Zarządzeniem [...]z dnia [...].01.2011 r. Dyrektora Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej [...]w sprawie pobierania opłat za czynności wykonywane w ramach bieżącego i zapobiegawczego nadzoru sanitarnego oraz sprzedaży usług zleconych wykonywanych przez Powiatową Stację Sanitarno -Epidemiologiczną w [...]. Zgodnie z tym aktem, cena jednostkowa 1 roboczogodziny wynosi 39,00 zł (słownie: trzydzieści dziewięć złotych 00/100) i uwzględnia ona pośrednie (14,50 zł) i bezpośrednie (24,50 zł) koszty przygotowania decyzji. Do kosztu przygotowania decyzji wliczone zostają koszty czynności poprzedzających jej sporządzenie (rejestracji sprawy, zapoznania się z dokumentacją sprawy, czasu trwania kontroli obiektu z uwzględnieniem kosztu dojazdu), czas pracy niezbędny do analizy całokształtu materiału dowodowego i sformułowania rozstrzygnięcia oraz koszty związane z opracowaniem dokumentacji sprawy. Organ podał, iż kalkulacja kosztów Wojewódzkiej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w [...] wynosi 656,00 złotych za wykonanie pomiarów poziomu hałasu oraz opracowanie sprawozdania. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] decyzją z dnia [...] czerwca 2012 r. działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a po rozpatrzeniu odwołania Wspólnoty Mieszkaniowej "[...], od decyzji z dnia [...] marca 2012 r. Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...]- utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji . Organ odwoławczy odnosząc się do zarzutu, iż wadliwie została wskazana strona postępowania stwierdził, że pismem z dnia 25 kwietnia 2012 r. wezwał stronę do przedstawienia dokumentu wskazującego właściciela przedmiotowej bramy garażowej. Wspólnota Mieszkaniowa "[...]" przesłała odpis z księgi wieczystej, który potwierdza, że jest wielu właścicieli lokalu niemieszkalnego nr [...] (garażu podziemnego wielostanowiskowego), do którego prowadzi brama powodująca hałas powyżej wartości określonej w normie. W związku z powyższym należy stwierdzić, że brama jak i garaż jest częścią wspólną nieruchomości, natomiast w myśl art. 17 ustawy z dnia 24 czerwca 1994r. o własności lokali (tj. Dz. U. z 2010r. Nr 80 poz. 903) za zobowiązania dotyczące wspólnych części nieruchomości odpowiada wspólnota mieszkaniowa, a nie indywidualnie właściciele miejsc garażowych. Skargę na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] czerwca 2012 r. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Wspólnota Mieszkaniowa [...]. Zaskarżonej decyzji zarzucono: naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, tj. art. 10 § 1 k.p.a. poprzez nie zapewnienie przez organ administracji publicznej wypowiedzenia się stronie przed wydaniem decyzji, co do zebranych dowodów i materiałów, nie powiadomienie współwłaścicieli lokalu niemieszkalnego nr [...] - garażu podziemnego wielostanowiskowego o wszczęciu postępowania administracyjnego, a także nie doręczenie wszystkim podmiotom będącym stronami wydanego w sprawie rozstrzygnięcia, co skutkowało wydaniem decyzji merytorycznej, podczas, gdy prawidłowym było wydanie decyzji uchylającej i przekazującej do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Zarzucono także naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 28 k.p.a. poprzez błędne przyjęcie, że stroną postępowania jest wspólnota mieszkaniowa, a nie właściciele lokalu niemieszkalnego nr [...] - garażu podziemnego wielostanowiskowego, co w konsekwencji skutkowało wydaniem decyzji merytorycznej w stosunku do podmiotu, nie mającego atrybutu strony w niniejszej sprawie; a także naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 7 k.p.a. poprzez nie wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy; art. 77 k.p.a. poprzez nie zebranie i nie rozpatrzenie w sposób wyczerpujący materiału dowodowego; naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niedostateczne i niepełne uzasadnienie zaskarżonej decyzji; naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 61 § 4 k.p.a. poprzez nie zawiadomienie o wszczęciu postępowania współwłaścicieli lokalu niemieszkalnego nr [...], które są stronami w niniejszej sprawie; naruszenie prawa materialnego, tj. art. 17 ustawy z dnia 24 czerwca 2004r. o własności lokali (Dz. U z 2000r., Nr 80, poz. 903 z późn. zm.), poprzez błędne przyjęcie, że Wspólnota Mieszkaniowa "[...]" jest obowiązana do uiszczenia, naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 1985r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2011r., Nr 212, poz. 1263 z późn. zm.) poprzez przyjęcie, że Wspólnota Mieszkaniowa "[...]" jest podmiotem zobowiązanym do przestrzegania wymagań higienicznych i zdrowotnych i w konsekwencji obciążenie jej opłatą w wysokości 656 zł za przeprowadzenie pomiaru dźwięku przedmiotowej bramy. W skardze podniesiono, iż zgodnie z art. 28 k.p.a. stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny w sprawie niniejszej Wspólnota Mieszkaniowa nie ma przymiotu strony. Przymiot ten mają współwłaściciele lokalu niemieszkalnego nr [...]. Organ administracji naruszył art. 61 § 4 k.p.a., bowiem nie zawiadomił o wszczęciu postępowania administracyjnego współwłaścicieli lokalu niemieszkalnego nr 104, bowiem to na nich, powinien być nałożony obowiązek wynikający z zaskarżonej decyzji. Organ powinien ustalić krąg osób zainteresowanych z urzędu. Zdaniem skarżącej stronami postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie są współwłaściciele lokalu niemieszkalnego nr [...] tj. garażu podziemnego wielostanowiskowego, w tym [...], która zgłosiła do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] uciążliwość hałasową bramy garażowej stanowiącej integralną część garażu podziemnego wielostanowiskowego tj. lokalu mieszkalnego [...]. W ocenie skarżącej organ naruszył również przepisy prawa materialnego, bowiem obciążył opłatą skarżącą, podczas, gdy wyłącznym podmiotem do przestrzegania wymagań higienicznych i zdrowotnych oraz zobowiązanym do uiszczenia opłaty nałożonej zaskarżoną decyzją są właściciele lokalu niemieszkalnego nr [...]. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Rzeczą Sądu, w niniejszym postępowaniu, było stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1269), dokonanie kontroli zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji pod względem zgodności z prawem - prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Skarga zasługuje na uwzględnienie zaskarżona i poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji zapadły z naruszeniem prawa, uzasadniającym jej uchylenie. W ocenie Sądu w sprawie doszło do błędnego określenia adresata decyzji. Zgodnie z podstawą materialnoprawną zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji - art. 36 ust. 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej za czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej w związku ze sprawowaniem bieżącego i zapobiegawczego nadzoru sanitarnego pobiera się opłaty w wysokości kosztów ich wykonania. Opłaty ponosi osoba lub jednostka organizacyjna zobowiązana do przestrzegania wymagań higienicznych i zdrowotnych. Organ bezpodstawnie wskazał, że w niniejszej sprawie, w świetle ww. przepisu, zobowiązaną jest Wspólnota Mieszkaniowa [...]. Wbrew stanowi prawnemu nieruchomości, organ przyjął, że garaż podziemny stanowi część wspólna nieruchomości, tym samym koszty badania związanego z hałasem wywoływanym przez zamykającą go bramę garażową, są należnością organu wymaganą od ww. Wspólnoty Mieszkaniowej, zarządzającej nieruchomością. Tymczasem, jak wynika z odpisu IV działów księgi wieczystej złożonej do akt sprawy, garaż wielostanowiskowy przedmiotowy w sprawie stanowi odrębną nieruchomość – lokal niemieszkalny oznaczony nr [...] , pozostający we współwłasności wymienionych w księdze wieczystej współwłaścicieli. W świetle ww. okoliczności brama garażowa, co do której były przeprowadzone badania hałas to, gdyby zastosować prostą analogie urządzenie takie jak drzwi do lokalu mieszkalnego. Nie ulega wątpliwości, że za działanie drzwi do lokalu mieszkalnego odpowiada właściciel lub współwłaściciele tego lokalu. W odniesieniu do niniejszego lokalu niemieszkalnego nr [...], za bramę garażową, jej zgodne z przepisami funkcjonowanie, odpowiadają współwłaściciele tego wyodrębnionego lokalu. Przepis art. 17 ustawy z dnia 24 czerwca 1994r., o własności lokali (Dz.U.00.80.903 j.t.) stanowi, że za zobowiązania dotyczące nieruchomości wspólnej odpowiada wspólnota mieszkaniowa bez ograniczeń, a każdy właściciel lokalu - w części odpowiadającej jego udziałowi w tej nieruchomości. W myśl przepisu art. 3 ust 2 ww. ustawy nieruchomość wspólną stanowi grunt oraz części budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali. Niniejszy garaż (zatem też brama garażowa), jako wyodrębniona nieruchomość – lokal niemieszkalny nr [...], służy wyłącznie jego współwłaścicielom (sześćdziesięciu ośmiu na stu siedemdziesięciu członków wspólnoty) i nie wiążą się z nim części wspólne, które kreowałyby odpowiedzialność Wspólnoty. Kierując się powyższą argumentacją, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w sentencji w trybie art.145 § 1 pkt 1 lit a, art. 152 i art. 200 p.p.s.a. - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( tj. Dz. U. 2012r., poz. 270).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło