VII SA/Wa 187/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Kowalska, , Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska (spr.), Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Protokolant st. sekr. sąd. Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 października 2014 r. sprawy ze skargi G. C., T. K. i M. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala Wojewoda [...] decyzją nr [...] wydaną dnia [...] grudnia 2013 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] nr [...] z dnia [...] października 2013 r. W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że w dniu 14 sierpnia 2013 r. inwestor J. Ł. wystąpił z wnioskiem o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z garażem. Wraz z wnioskiem inwestor przedłożył komplet dokumentów, o których mowa w przepisach art. 32-34 ustawy - Prawo budowlane, w tym oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W piśmie z dnia 2 września 2013 r. organ zawiadomił strony o wszczęciu postępowania. W wyznaczonym terminie strony postępowania wniosły uwagi oraz zastrzeżenia do planowanej inwestycji. W dniu 16 września 2013 r. współwłaściciele działki nr [...] M. K., M. K. i T. K., złożyli pismo wnoszące zastrzeżenia w przedmiotowej sprawie. W niniejszym piśmie podniesiono, iż projektowany budynek będzie zlokalizowany od strony południowej i zachodniej co spowoduje znaczne zacienienie i pogorszenie nasłonecznienia ich nieruchomości, zwracając uwagę na fakt, iż wysokość projektowanego budynku (8m) znacznie przewyższa wysokość ich budynku (5m). W dniu 16 września 2013 r. G. C. - właścicielka działki nr [...], również złożyła pismo wnoszące wnioski i zastrzeżenia w przedmiotowej sprawie. W treści pisma strona wskazała takie same kwestie jakie zostały poruszone w piśmie M. K., M. K. i T. K. W treści pisma wskazała również, że wysokość jej budynku wynosi 7 m, przy wysokości budynku projektowanego o wysokości 8 m. Podkreśliła, również że nowoprojektowany budynek ma być usytuowany w odległości 5,90 m od jej nieruchomości co spowoduje zasłonięcie okien i pasa zieleni, biegnącego wzdłuż południowo - zachodniej części działki. Starosta Powiatu [...] po przeanalizowaniu przedłożonych przez inwestora dokumentów w kontekście obowiązujących przepisów na podstawie art. 35 ust.3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane, postanowieniem z dnia [...] września 2013r. nałożył na inwestora obowiązek usunięcia, w terminie czternastu dni od daty otrzymania postanowienia, nieprawidłowości występujących w przedłożonym do zatwierdzenia projekcie budowlanym. Inwestor przy piśmie z dnia 3 października 2013 r. przedłożył poprawioną dokumentację budowlaną. Po rozpatrzeniu wniosku i przeanalizowaniu przedstawionych dokumentów Starosta Powiatu [...] wydał w dniu [...] października 2013 r., kontrolowaną w postępowaniu odwoławczym decyzję udzielającą inwestorowi pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z garażem na działce o nr ew. [...] w [...]. Po rozpatrzeniu odwołań od tej decyzji złożonych przez M. K., M. K., T. K. i G. C., Wojewoda [...] podniósł, iż decyzja organu I instancji nie narusza prawa bowiem: inwestor przedłożył kompletne - cztery egzemplarze projektu budowlanego, sporządzone przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia budowlane, wraz z załączeniem kopii uprawnień, zaświadczenie (ważne na dzień opracowania projektu) o przynależności do właściwej izby samorządu zawodowego, oświadczenie projektanta o sporządzeniu projektu budowlanego, zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej, informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, charakterystykę energetyczną budynku. Ponadto załączono warunki umowy przyłączenia obiektu do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, gazowej elektroenergetycznej. Działka posiada możliwość połączenia z drogą publiczną (ul. [...]) poprzez istniejący zjazd. Zgodnie z art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane "Przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budową lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza: 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego /.../; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1 b, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7;/.../ 4) W razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę". Starosta [...] wypełnił obowiązki nałożone na niego w art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego. Ze względu na lokalizację planowanej zabudowy na granicy z działkami nr ew.: [...] i [...], na podstawie art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego postanowieniem z dnia [...] września 2013 r., nałożył na inwestora obowiązek uzupełnienia dokumentacji budowlanej o przedłożenie analizy (tzw. linijki słońca), obrazującej wpływ planowanej zabudowy na zacienienie płd. – zach. ściany budynku zlokalizowanego na działce nr ew. [...], wraz z uwzględnieniem lokalizacji istniejących okien/okna. Inwestor w terminie zakreślonym, w niezaskarżalnym postanowieniu uzupełnił projekt. Po uzupełnieniu projektu organ I instancji ponownie dokonał sprawdzeń, o których mowa w art. 35 ust. 1 w/w ustawy i prawidłowo stwierdził, że przedmiotowa inwestycja jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Legionowa zatwierdzonego uchwałą Rady Miasta [...] Nr [...] z dnia [...] września 2008r. /Dz. U. Woj. [...] z [...] sierpnia 2009 r. Nr [...] poz. [...] /. Ponadto projekt zagospodarowania terenu jest zgodny z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Poszczególne elementy zagospodarowania działki zaprojektowano zgodnie z przepisami Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie /Dz. U. z 2002 r. Nr 75, poz. 690 ze zm./. Z uwagi na fakt, że działka inwestora jest bardzo wąska, posiada szerokość tylko 14,90 m, proponowana lokalizacja budynku w granicy działki sąsiedniej jest zgodna z § 12 ust. 3 pkt 1 w/w rozporządzenia, który wskazuje, że "w zabudowie jednorodzinnej, uwzględniając przepisy odrębne oraz zawarte w § 13, 60 i 271-273, dopuszcza się: 1) sytuowanie budynku ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych bezpośrednio przy granicy z sąsiednią działką budowlaną lub w odległości mniejszej niż określona w ust. 1 pkt 2, lecz nie mniejszej niż 1,5 m, na działce budowlanej o szerokości mniejszej niż 16". Proponowana lokalizacja budynku mieszkalnego w granicy działek sąsiednich pozostaje również w zgodności z § 13 ust.1 pkt 1 w/w rozporządzenia, stanowiącym, że "Odległość budynku z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi od innych obiektów powinna umożliwiać naturalne oświetlenie tych pomieszczeń - co uznaje się za spełnione, jeżeli: między ramionami kąta 60°, wyznaczonego w płaszczyźnie poziomej, z wierzchołkiem usytuowanym w wewnętrznym licu ściany na osi okna pomieszczenia przesłanianego, nie znajduje się przesłaniająca część tego samego budynku łub inny obiekt przesłaniający w odległości mniejszej niż: a) wysokość przesłaniania – dla obiektów przesłaniających o wysokości do 35 m ". Z przedłożonej przez inwestora analizy wykonanej przez uprawnionego projektanta wynika, że budynek został zaprojektowany w taki sposób, że ściana budynku usytuowana w granicy działki sąsiedniej posiada wysokość tylko 4,33 m, wyższa część budynku została usytuowana w odległości ok. 2 m od granicy działki nr [...], czyli ok. 7,40 m od budynku mieszkalnego istniejącego na działce nr [...], tym samym od strony granicy wysokość przesłaniania okna "(zlokalizowanego najmniej korzystnie - w ścianie " budynku na dz. nr [...], mierzona od jego dolnej części - parapetu do górnej krawędzi budynku przesłaniającego), w przypadku niższej części projektowanego budynku wynosi 2,28 m. przy odległości budynków 5.90 m. Natomiast w przypadku wyższej części budynku projektowanego wysokość przesłaniania wynosi 4.38 m. przy odległości budynków 7,40 m. Zatwierdzony skarżoną decyzją projekt pozostaje również w zgodności z § 60 ust. 1 i ust. 2, z którego wynika, że "1. Pomieszczenia przeznaczone do zbiorowego przebywania dzieci w żłobku, przedszkolu i szkołę, z wyjątkiem pracowni chemicznej, fizycznej i plastycznej, powinny mieć zapewniony czas nasłonecznienia co najmniej 3 godziny w dniach równonocy (21 marca i 21 września w godzinach 8°°-160°, natomiast pokoje mieszkalne - w godzinach 800-1600 2. W mieszkaniu wielopokojowym dopuszcza się ograniczenie wymagania określonego w ust. 1 co najmniej do jednego pokoju, przy czym w śródmiejskiej zabudowie uzupełniającej dopuszcza się ograniczenie wymaganego czasu nasłonecznienia do 1,5 godziny, a w odniesieniu do mieszkania jednopokojowego w takiej zabudowie nie określa się wymaganego czasu nasłonecznienia". Z przedłożonej analizy nasłonecznienia wynika, że pokój w mieszkaniu budynku zlokalizowanym na działce nr [...] będzie nasłoneczniony w godzinach od 10.00 do 14.00 (4 godziny) w dniach równonocy (21 marca i 21 września). Ponadto istniejący budynek mieszkalny na działce nr [...] jest mieszkaniem wielopokojowym, w którym powyższy przepis został spełniony dla jednego pokoju. Budynek mieszkalny zaprojektowany został zgodnie z § 271-273 w/w rozporządzenia. Zgodnie z § 272 ust. 3 projektowany budynek, w miejscu usytuowania bezpośrednio przy granicy działki, od strony sąsiedniej działki, posiada ścianę oddzielenia przeciwpożarowego o klasie odporności ogniowej REI 60 (określoną zgodnie z § 232 ust. 4 i 5). Rozpatrując zarzuty zawarte w odwołaniu G. C. organ wskazał, że większość z nich nie znajduje potwierdzenia w zebranym materiale dowodowym w sprawie. Poza sporem jest, że działka inwestora jest bardzo wąska i usytuowanie budynku w granicy działek sąsiednich w miejscu wskazanym przez projektanta, /biorąc pod uwagę strony świata/, jest najbardziej optymalnym rozwiązaniem dla inwestora i właścicieli działek sąsiadujących z inwestycją i w żaden sposób nie narusza słusznych interesów osób trzecich. Aby te interesy nie zostały naruszone co potwierdza wykonana analiza, projektant zaprojektował obiekt w taki sposób, że w granicy z działką nr [...] znajduje się ściana p.poż. o wysokości tylko 4, 33m. Rozpatrując zarzuty zawarte w, odwołaniu M. K., M. K., T. K. również wskazał, że większość z nich nie znajduje potwierdzenia w zebranym materiale dowodowym w sprawie. W postanowieniu z dnia [...] września 2013 r., na które powołują się skarżący, inwestor został zobowiązany do przedstawienia analizy (linijki słońca) projektowanej zabudowy, wskazującej sposób zacienienia ściany płd. - zach. tylko budynku zlokalizowanego na działce nr ew. [...], wraz z uwzględnieniem lokalizacji istniejących okien/okna, w celu stwierdzenia zgodności z przepisami § 60 w/w rozporządzenia. Postanowienie powyższe nie zawiera natomiast obowiązku sporządzenia takiej analizy w stosunku do działki Nr [...] należącej do skarżących. Z projektu budowlanego wynika bowiem, że projektowany obiekt dotyka narożnikiem do rogu granicy działki [...], i róg projektowanego budynku, znajduje się w odległości ok. 8 m od narożnika budynku istniejącego na działce nr [...] natomiast ściana projektowanego budynku bez otworów okiennych i drzwiowych została usytuowana w odległości 2,00 m od granicy tej działki i ok.9,50 m od budynku istniejącego na tej działce. Z uwagi na to, że organ I instancji w uzasadnieniu skarżonej decyzji nie wyjaśnił, że usytuowanie w/w obiektu w stosunku do budynku mieszkalnego istniejącego na działce [...] jest zgodne z obowiązującymi przepisami i nie wymaga opinii, jak w przypadku działki nr [...], organ instancji odwoławczy uzupełnił decyzję organu I instancji, i stwierdził, że z uwagi na w/w odległości opinia nie jest wymagana. Zgodnie z obowiązującymi przepisami przy sytuowaniu obiektów na działkach przeznaczonych pod zabudowę ochronie przed zacienieniem podlegają pomieszczenia w budynku przeznaczonym na pobyt ludzi, natomiast nie podlega ochronie działka inwestycyjna, jak również rośliny na niej uprawiane. Organ II instancji stwierdził, że zarzut dotyczący braku powiadomienia stron na podstawie art. 10 Kpa, o możliwości zapoznania się z aktami, po uzupełnieniu dokumentacji o opinię dotyczącą zacienienia jest zasadny, jednak nie ma wpływu na podjęte rozstrzygnięcie. Przedmiotem uzupełnienia nie była zmiana w projekcie, z którym strony mogły się zapoznać po zawiadomieniu o wszczęciu postępowania. Obowiązek dotyczył tylko przedłożenia analizy tzw. "linijki słońca", której wykonanie zostało podyktowane zastrzeżeniami skarżących zawartymi w pismach złożonych po zawiadomieniu o wszczęciu postępowania. Nałożenie na inwestora powyższego obowiązku wskazuje, że organ I instancji poważnie podszedł do zastrzeżeń właściciela działki nr [...], którego istniejący budynek mieszkalny znajduje się najbliżej projektowanego budynku mieszkalnego. Organ odwoławczy podkreślił ponadto, że udzielenie pozwolenia na budowę na obszarach zurbanizowanych, powinno uwzględnić sprzeczne interesy, z jednej strony - inwestora, a z drugiej - osób, których prawa lub interesy mogą być przez to pozwolenie naruszone lub zagrożone. Granice tych praw i interesów określają przepisy Prawa budowlanego, przepisy wykonawcze ze szczególnym uwzględnieniem przepisów techniczno-budowlanych, obowiązujące Polskie Normy oraz inne przepisy zawarte w aktach normatywnych, a mających zastosowanie w procesie budowlanym. Zatem o naruszeniu uzasadnionych interesów osób trzecich można mówić jedynie wtedy, gdy naruszone zostały konkretne przepisy lub normy obowiązujące w budownictwie. Ocena czy zamierzona inwestycja budowlana nie narusza praw osób trzecich, należy do organów administracji architektoniczno - budowlanej, pod kontrolą sądów administracyjnych. Właściciel nieruchomości sąsiadującej z terenem inwestycji nie może, nie wyrażając zgody na jej realizację, skutecznie przesądzić o negatywnym rozstrzygnięciu właściwego organu. Ponadto zgodnie z cytowanym wyżej art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może odmówić wydania pozwolenia na budowę, gdy inwestor spełnił wymagania, co ma miejsce w rozpatrywanej sprawie. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnieśli G. C., M. K. i T. K. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji pełnomocnik skarżących zarzucił organowi: 1. naruszenie prawa materialnego, a mianowicie: a. art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego, poprzez nieposzanowanie uzasadnionych interesów innych osób, w szczególności skarżących, jako bezpośrednich sąsiadów budowy; b. § 12 ust. 3 pkt 1 – 4 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie poprzez niezachowanie minimalnej odległości od granicy sąsiedniej działki, co prowadzi do naruszenia § 271-273 tego rozporządzenia, odnoszących się do usytuowania budynków z uwagi na bezpieczeństwo pożarowe; c. art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego poprzez nienałożenie na inwestora obowiązku uzupełnienia dokumentacji budowlanej o przedłożenie analizy tzw. linijki słońca obrazującej wpływ planowanej zabudowy na zacienienie płd. – zach. ściany budynku zlokalizowanego na działce [...], wraz z uwzględnieniem lokalizacji istniejących okien; a także naruszenie przepisów postępowania, w szczególności art. 7, art. 77, art. 80, art. 107 k.p.a. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do postanowień art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej jako p.p.s.a.), Sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej. Oznacza to, iż Sąd bada zgodność z prawem (legalność) zaskarżonego aktu pod kątem jego zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Sąd uwzględniając skargę na decyzję, uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt.1 lit. "a" - "c" p.p.s.a.). Stosownie do uregulowania art. 151 p.p.s.a., w razie nieuwzględnienia skargi, Sąd skargę oddala. Oceniając legalność zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że organy prawidłowo przeprowadziły postępowanie dowodowe, ustaliły stan faktyczny i wydały rozstrzygnięcia odpowiadające zebranym dowodom oraz przepisom prawa. Na wstępie rozważań wskazać przyjdzie, iż każdy ma prawo zabudowy nieruchomości gruntowej, jeżeli wykaże prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami (art. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, Dz. U. z 2010., Nr 243, poz. 1623 r. z późn. zm., dalej Prawo budowlane). Osoba uprawniona do nieruchomości może ją zagospodarować w zakresie obowiązującego prawa w sposób dowolny. Co prawda musi to uczynić zgodnie z warunkami określonymi w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, a w razie jego braku w decyzji o warunkach zabudowy, ale postanowienia w nich zawarte stanowią konkretyzację przepisów, które należy wykładać na korzyść uprawnień właścicielskich. Roboty budowlane można rozpocząć na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. W myśl art. 32 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, pozwolenie na budowę obiektu budowlanego może być wydane po uprzednim uzyskaniu przez inwestora, wymaganych przepisami szczególnymi, pozwoleń, uzgodnień lub opinii innych organów. Ponadto pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Analizując niniejszą sprawę należy wskazać, iż wymagania formalne, określone w cytowanych wyżej przepisach - niezbędne do wydania pozwolenia na budowę - zostały przez inwestora spełnione. Sąd nie dopatrzył się także uchybień w załączonym do wniosku o pozwolenie na budowę projekcie budowlanym, który spełnia wymagania określone w art. 34 ust. 3 Prawa budowlanego, zawierając również wszystkie elementy wymienione w tym przepisie. W tej sytuacji złożony przez inwestora wniosek o wydanie pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego uprawniał organy do wydania pozytywnej decyzji. W tym zakresie wskazać nadto należy, iż w myśl art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę w razie spełnienia wymagań określonych w art. 32 ust. 4 i art. 35 ust. 1 tejże ustawy. Użyty zwrot "organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę" oznacza, że organ administracji architektoniczno - budowlanej, w razie spełnienia tych przesłanek, jest związany powyższymi przepisami i ma obowiązek podjąć rozstrzygnięcie zgodne z żądaniem wnioskodawcy. Dopiero brak którejkolwiek z przesłanek wymienionych w art. 32 Prawa budowlanego, uniemożliwia podjęcie decyzji o pozwoleniu na budowę. Braków takich Sąd jednak nie dostrzegł. Inwestor spełnił bowiem wymagania przewidziane przez przepisy, w tym techniczno - budowlane określone w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki oraz ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690). W rozpoznawanej sprawie z lektury skargi i pism kierowanych przez skarżących do organów architektoniczno – budowlanych wynika, iż zarzuty sprawdzają się do usytuowania przedmiotowej inwestycji. Skarżący bowiem, sprzeciwiają się lokalizacji obiektu w granicy z własnymi działkami. Biorąc pod uwagę powyższe zarzuty, należy podkreślić, iż zgodnie z § 12 ust. 1 rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r., nr 75, poz. 690 ze zm.) zgodnie, z którym zasadą jest, iż jeżeli z przepisów § 13, 60, 271-273 lub przepisów odrębnych określających dopuszczalne odległości niektórych budowli od budynków nie wynikają inne wymagania, budynek na działce budowlanej należy sytuować w odległości od granicy z sąsiednią działką budowlaną nie mniejszej niż: 1. 4 m – w przypadku budynku zwróconego ścianą z otworami okiennymi lub drzwiowymi w stronę tej granicy, 3 m – w przypadku budynku zwróconego ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych w stronę tej granicy. 2. sytuowanie budynku w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, dopuszcza się w odległości 1,5 m od granicy lub bezpośrednio przy tej granicy, jeżeli wynika to z ustaleń planu miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, zaś w zabudowie jednorodzinnej, uwzględniając przepisy odrębne oraz zawarte w § 13, 60 i 271 – 273, dopuszcza się sytuowanie budynku ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych bezpośrednio przy granicy z sąsiednią działką budowlaną lub w odległości mniejszej niż określona w ust. 1 pkt 2, lecz nie mniejszej niż 1,5 m, na działce budowlanej o szerokości mniejszej niż 16 m. W rozpoznawanej sprawie organ prawidłowo uznał, że działka inwestora ma szerokość 14,90 m zaś projektowana budowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego z garażem jest zgodna z ustaleniami planu miejscowego, a wobec tego – jest zgodna z obowiązującymi przepisami. Poza tym Sąd podkreśla ustalenia organu, iż projektowana inwestycja jest zgodna z § 13 oraz § 271 – 273 rozporządzenia wykonawczego – co wynika wprost z projektu budowlanego i przedłożonych dokumentów. Biorąc pod uwagę dokonane ustalenia i zebrany w sprawie materiał dowodowy, w ocenie Sądu wszystkie zarzuty skargi nie są zasadne, a wydane rozstrzygnięcie nie narusza prawa. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.