VII SA/Wa 1870/13

Referendarz sądowy Justyna Wtulich Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. K. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi J. M. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak : [...] w przedmiocie : odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia : przyznać S. K. prawo pomocy poprzez ustanowienia adwokata. W dniu 5 grudnia 2013 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął uzupełniony przez wnioskodawczynię formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wniosła o ustanowienie adwokata. Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że we wspólnym gospodarstwie domowym z wnioskodawczynią pozostaje córka. Wnioskodawczyni podała, że wraz z córką utrzymują się z przyznanych rent o łącznej wysokości 1.226,00 złotych miesięcznie. Wnioskodawczyni wskazała, że posiada dom o powierzchni 70 m ². Innych nieruchomości, zasobów pieniężnych oraz przedmiotów wartościowych wnioskodawczyni oświadczyła, że nie posiada. W uzasadnieniu wniosku wnioskodawczyni zaznaczyła, że obie z córką są osobami niepełnosprawnymi z orzeczonym znacznym stopniem niepełnosprawności, poruszającymi się tylko przy pomocy wózka inwalidzkiego. Wnioskodawczyni oświadczyła, że ze względu na swój stan zdrowia nie jest w stanie stawić się na rozprawę, a sytuacja finansowa nie pozwala jej na ustanowienie pełnomocnika z wyboru. Wnioskodawczyni dołączyła do wniosku dwa orzeczenia o ustaleniu stopnia niepełnosprawności swojego oraz córki. W niniejszej sprawie zważono, co następuje : Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Zgodnie z art. 246 § 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie ustanowienia adwokata z urzędu jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Z treści powołanego wyżej przepisu wynika, że to na wnoszącym wniosek o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar wykazania okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę do przyznania prawa pomocy. Rozstrzygnięcie jest zatem uzależnione od tego, co zostanie udowodnione przez stronę. Oceniając sytuację finansową wnioskodawczyni uznano, że wykazała ona, iż znajduje się w sytuacji materialnej i życiowej uzasadniającej przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Stwierdzono, że wnioskodawczyni utrzymująca się wraz z córką jedynie z przyznanych rent socjalnych o łącznej wysokości 1.226,00 złotych nie jest w stanie samodzielnie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika z wyboru, gdyż przekracza to znacznie jej możliwości finansowe. Ponadto, zarówno wnioskodawczyni, jak i jej córka są osobami niepełnosprawnymi poruszającymi się przy pomocy wózka inwalidzkiego, co niewątpliwie wiąże się z koniecznością ponoszenia kosztów związanych z leczeniem, zakupem lekarstw oraz opieką. Mając na uwadze powyższe, przyznano wnioskodawczyni prawo pomocy we wnioskowanym zakresie poprze ustanowienie adwokata z urzędu. Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.