VII SA/Wa 1870/13

Referendarz sądowy Justyna Wtulich Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi J. M. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak : [...] w przedmiocie : odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia : przyznać J. M. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął w dniu 31 marca 2014 r. (data stempla biura podawczego) wniosek J.M. o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata z urzędu. Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe i utrzymuje się z dochodu uzyskiwanego z renty w wysokości 1.187,00 złotych miesięcznie. W uzasadnieniu wniosku wnioskodawczyni wskazała, że jest rencistką ze znacznym stopniem niepełnosprawności. Oświadczyła, że po przebytych wylewach ma niedowład lewej strony ciała oraz problemy z wymową. Dodała, że jej choroba wymaga stałego leczenia i rehabilitacji. Zaznaczyła, że zdana jest na pomoc osób trzecich, gdyż ma problemy z samodzielnym funkcjonowaniem i wykonywaniem podstawowych czynności wokół siebie. Wnioskodawczyni podała, że ponosi miesięczne koszty utrzymania ½ domu, w którym zamieszkuje w wysokości : z tytułu opłat za wodę 50,00 złotych, za gaz 70,00 złotych, za energię elektryczną 80,00 złotych, wywóz nieczystości 10,00 złotych oraz z tytułu zakupu opału w wysokości 2.000,00 złotych rocznie. Podała, że na zakup lekarstw przeznacza miesięcznie kwotę w wysokości 300,00 złotych, a na rehabilitację w wysokości 147,00 złotych za dobę 2 razy do roku. Z nadesłanego do niniejszej sprawy w dniu 28 sierpnia 2013 r. (data stempla biura podawczego) formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni posiada prawo do dożywotniego zamieszkiwania w domu, w którym obecnie zamieszkuje. W niniejszej sprawie zważono, co następuje : Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Zgodnie z art. 246 § 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Z treści powołanego wyżej przepisu wynika, że to na wnoszącym wniosek o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar wykazania okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę do przyznania prawa pomocy. Rozstrzygnięcie jest zatem uzależnione od tego, co zostanie udowodnione przez stronę. W niniejszej sprawie wnioskodawczyni wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata. Podkreślić należy, że udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą dofinansowania jej z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka –Medek, wyd. Zakamycze 2005, s. 594). Oceniając sytuację finansową wnioskodawczyni uznano, że znajduje się w sytuacji materialnej uprawniającej ją do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Wnioskodawczyni utrzymuje się z niewielkiego dochodu uzyskiwanego z tytułu renty w wysokości 1.187,00 złotych netto miesięcznie. Z uzyskiwanego dochodu wnioskodawczyni ponosi koszty związane z utrzymaniem ½ domu oraz koszty związane z leczeniem i zakupem lekarstw. Ponadto, wnioskodawczyni ponosi koszty bieżącego utrzymania siebie oraz rehabilitacji. Stwierdzono zatem, że przy wysokości uzyskiwanego dochodu i ponoszonych wydatkach wnioskodawczyni nie jest w stanie samodzielnie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika z wyboru, gdyż przekracza to jej obecne możliwości finansowe. Z tego względu, przyznano wnioskodawczyni prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata z urzędu. Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.