VII SA/Wa 1872/18

Starszy referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła - Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 września 2018r. po rozpoznaniu wniosku E. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi E. B. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2018r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wniesienia zażalenia z uchybieniem terminu postanawia: przyznać E. B. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W dniu 24 sierpnia 2018r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął uzupełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy E. B. w którym wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Do wniosku dołączono kserokopię orzeczenia o stopniu niepełnosprawności z dnia 15 lutego 2018r., zaświadczenie lekarskie o stanie zdrowia z dnia 9 sierpnia 2018r., karty informacyjne leczenia szpitalnego, decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w [...] z dnia [...] grudnia 2017r. o przyznaniu emerytury. Z nadesłanego formularza wniosku wynika, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Utrzymuje się z emerytury w wysokości 523,37 złotych oraz zasiłku z pomocy społecznej w wysokości 69,66 złotych, w sumie z kwoty 593 złotych miesięcznie. Nie wskazała posiadania majątku, ani oszczędności. Do stałych wydatków wnioskodawczyni zaliczyła: opłatę za czynsz 73,54 złotych, opłatę za energię elektryczną 174 złotych (za okres 2 miesięcy), opłatę za gaz 49 złotych (za okres 2 miesięcy), abonament 70 złotych, leki od 60-120 złotych miesięcznie. Pozostałą kwotę przeznacza na zakup żywności i środków czystości. W piśmie z dnia 24 sierpnia 2018r. przy którym wnioskodawczyni przesłała wniosek o przyznanie prawa pomocy wskazała, że jest emerytką uzyskującą dochody z tytułu emerytury w wysokości 523,37 złotych miesięcznie. Podniosła, że jest osobą niepełnosprawną po ciężkim zawale i operacji kręgosłupa, oczekuje na kolejną operację. W tym stanie sprawy stwierdzono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018r., poz. 1302) zwanej p.p.s.a przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny ( pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym ( art. 245 §. 2 p.p.s.a). Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem strona jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawa pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu pełnomocnika z urzędu. Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje w przypadku wykazania przez wnioskującego, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Obejmuje zatem osoby, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację życiową, mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. Biorąc pod uwagę sytuację materialną i życiową wnioskodawczyni przedstawioną w złożonym wniosku uznano, iż wykazała, że spełnia ustawowe przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika. Sytuacja finansowa skarżącej jest trudna. Utrzymuje się z niskich dochodów z tytułu emerytury w wysokości 523,37 złotych oraz zasiłku z pomocy społecznej w wysokości 69,66 złotych, które służą zaspokojeniu niezbędnych potrzeb życiowych. Stwierdzono, że wnioskodawczyni w obecnej sytuacji finansowej i życiowej nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego samodzielnie, jak również kosztów związanych z ustanowieniem adwokata z wyboru. Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono jak w sentencji.