VII SA/Wa 1873/12

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Maciej Majewski po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego J. H. pełnomocnika z urzędu Z. S. o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi Z. S. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2012 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego J. H. ustanowionego w ramach prawa pomocy dla Z. S. z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zakresie sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej kwotę 147,60 zł (sto czterdzieści siedem złotych i sześćdziesiąt groszy) w tym: kwotę 120 zł. tytułem zastępstwa prawnego oraz kwotę 27,60 zł. stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług. W dniu 8 stycznia 2013 r. zostało Z. S. przyznane prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Okręgowa Izba Radców Prawnych w [...] na pełnomocnika dla skarżącego wyznaczyła radcę prawnego J. H. Na mocy pkt II wyroku z dnia 1 marca 2013 r. przyznano pełnomocnikowi z urzędu koszty zastępstwa procesowego w zakresie reprezentowania skarżącej przed sądem I instancji. Wyrok ten nie został uchylony. W piśmie procesowym z dnia 8 maja 2015 r. pr. J. H. złożył wniosek o zasądzenie nieopłaconych kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Jednocześnie złożono oświadczenie o nieopłaceniu kosztów zastępstwa procesowego w całości, ani w części. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej radcy prawnego określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. z 2013 r. poz. 490). Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 2 lit b) ww. rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Stawka minimalna w tego typu sprawach wynosi zgodnie z § 14 ust 2 pkt 1 lit c) – 240 zł. W sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach, o czym stanowi § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia. Wskazać należy, że koszty zastępstwa procesowego na etapie postępowania przed sądem I instancji zostały orzeczone w ww. wyroku z dnia 1 marca 2013 r. Natomiast na etapie postępowania przed sądem II instancji pełnomocnik z urzędu złożył skargę kasacyjną. Z protokołu rozprawy z dnia 27 lutego 2015 r. wynika, że pełnomocnik nie był obecny na rozprawie. Z tych względów przyznano w niniejszej sprawie kwotę 120 zł. i kwotę 27,60 zł. stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług, z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zakresie sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej.