VII SA/Wa 1878/13

Dnia 25 września 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Tarnowska po rozpoznaniu w dniu 25 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. K. na orzeczenie lekarskie nr [...] wydane przez Wojskowy Instytut Medycyny Lotniczej w W. z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi postanawia: odrzucić skargę. S. K. (zwany dalej skarżącym), w dniu 25 lipca 2013 roku wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skargę na orzeczenie lekarskie nr [...] wydane przez Wojskowy Instytut Medycyny Lotniczej w W. w dniu [...] lipca 2013 r., w przedmiocie stwierdzenia przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi. W uzasadnieniu skargi wskazał, że w dniu 12 lipca 2013 roku otrzymał zaskarżone orzeczenie, które nie zawierało uzasadnienia, o które wnosił we wcześniejszym odwołaniu do [...] Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy z dnia [...] maja 2013 roku. Wskazał, że dwukrotnie przechodził badania kardiologiczne, okulistyczne, laryngologiczne, neurologiczne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, albowiem jej wniesienie jest niedopuszczalne. Zakres właściwości rzeczowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wyznaczają przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej p.p.s.a. Zgodnie z przepisem art. 3 p.p.s.a. kontrola obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 - 4a. Z przytoczonych wyżej przepisów wynika, że zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych wyznacza katalog skarg na określone w art. 3 § 2 p.p.s.a. działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność. Katalog ten rozszerzają przepisy ustaw szczególnych, które przewidują kontrolę tego sądu w sprawach nieprzewidzianych w art. 3 § 2 p.p.s.a. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny bada w pierwszej kolejności jej dopuszczalność. Jednym zaś z warunków dopuszczalności skargi jest pozostawanie sprawy, której ona dotyczy w kognicji sądu administracyjnego. Stosownie bowiem do treści art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego skarga podlega odrzuceniu. Zważyć należy, że w przedmiotowej sprawie skarga dotyczy orzeczenia lekarskiego z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...], wydanego przez Wojskowy Instytut Medycyny Lotniczej w W. w przedmiocie stwierdzenia przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi. Zaskarżone orzeczenie nie jest decyzją administracyjną, postanowieniem administracyjnym, ani innym aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej. Orzeczenie lekarskie stwierdzające istnienie po stronie skarżącego przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi nie stanowi rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej. Dokument ten jest środkiem dowodowym, o którym mowa w art. 76 § 2 k.p.a., który podlega ocenie organu administracji publicznej jak każdy inny środek dowodowy (por. wyrok NSA w Warszawie z dnia 11 stycznia 2007 r., sygn. akt I OSK 251/06 LEX nr 291185). Powyższe zaś oznacza, że nie przysługuje na to orzeczenie skarga do sądu administracyjnego. Przedmiotowe orzeczenie lekarskie będzie mogło być uznane za środek dowodowy w ewentualnym odrębnym postępowaniu administracyjnym prowadzonym w sprawie cofnięcia skarżącemu uprawnień do kierowania pojazdami (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 maja 2011 r., sygn. akt I OSK 837/11). Biorąc pod uwagę powyższe, należy stwierdzić, że będące przedmiotem skargi orzeczenie lekarskie nie podlega zaskarżeniu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji orzeczenia.