VII SA/Wa 1881/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku F. B. o wstrzymanie wykonania postanowienia w sprawie ze skargi F. B. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku przedłożenia oceny technicznej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...] Pismem z dnia 5 sierpnia 2013 r. F. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...]. Powyższym rozstrzygnięciem organ odwoławczy utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] czerwca 2013 r., nr [...], nakładające na skarżącego obowiązek przedłożenia oceny technicznej (w formie graficznej i opisowej) dotyczącej prawidłowości wykonanych robót budowlanych związanych z połączeniem lokali mieszkalnych nr [...] w budynku przy ul. [...] w W., wykonaniem otworu w ścianie konstrukcyjnej pomiędzy lokalami [...], wykonaniem schodów łączących dwa poziomy lokalu nr [...] wraz z otworem w stropie oraz dwóch przeszklonych otworów doświetlających w dachu budynku, pod kątem bezpieczeństwa dla konstrukcji budynku, zgodności wykonanych prac z obowiązującymi przepisami budowlanymi oraz sztuką budowlaną. W piśmie procesowym z dnia 12 września 2013 r., uzupełnionym pismem z dnia 18 października 2013 r. skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...]. Motywując wniosek o wstrzymanie wykonalności skarżący wskazał, iż w reakcji na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2013 r., w dniu 23 czerwca 2013 r. dostarczył do organu powiatowego pełną dokumentację żądanej oceny technicznej zarówno w formie graficznej jak też i opisowej. Z przedstawionej dokumentacji wynika, że "wszystkie przeprowadzone roboty budowlane zostały wykonane zgodnie z przepisami i sztuką budowlaną, a wszystkie przebudowy nie miały wpływu na ingerencję w konstrukcję budynku". Żądana dokumentacja została złożona przed upływem trzydziestodniowego terminu wyznaczonego postanowieniem. W ocenie strony skarżącej postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wydane zostało przedwcześnie, a nawet bezprzedmiotowo, bowiem Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego powinien wstrzymać się z przekazaniem zażalenia Wspólnoty do czasu upływu terminu na przekazanie przez inwestora przywołanej wyżej oceny technicznej z lipca 2013 r. Skarżący wskazał nadto, iż z treści uzasadnienia postanowienia organu odwoławczego wyraźnie wynika, że skarżący nie wypełnił zobowiązania, czemu przeczą rzeczywiste fakty i załączone dokumenty, w tym w szczególności dostarczona w terminie przez skarżącego dokumentacja z lipca 2013 r. Powyższe może skutkować wydaniem przez organ negatywnej decyzji z przyczyn formalnych, gdyż taki skutek sugeruje treść uzasadnienia zaskarżonego postanowienia. Skarżący zaznaczył, iż brak wnioskowanego orzeczenia Sądu uczyni powołane postanowienie prawomocnym. Skutkiem tego byłoby powstanie po stronie skarżącego obowiązku przywrócenia stanu poprzedniego połączonych obecnie lokali mieszkalnych nr [...] w budynku przy ul. [...] w W., gdzie skarżący prowadzi działalność gospodarczą. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył , co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270, ze zm., zwana dalej p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać w całości lub w części wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z powyższego wynika, iż wprowadzona w § 3 cyt. przepisu ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady przewidzianej w cyt. § 1 tego artykułu. Zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania może mieć bowiem miejsce tylko w sytuacjach ściśle określonych w tym przepisie. Wskazać przy tym trzeba, iż w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd orzeka o wstrzymaniu wykonania na wniosek skarżącego, a wobec tego to skarżący zobowiązany jest - poprzez odniesienie się do konkretnych zdarzeń - wykazać, że wykonanie aktu lub czynności przed rozpoznaniem skargi może spowodować dla niego skutki, o których mowa powyżej. Tak więc uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania aktu spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 r., sygn. akt FZ 496/2004). Powodzenie wniosku uzależnione jest od inicjatywy samej strony, która w uzasadnieniu wniosku winna wskazać argumentację, że wykonanie postanowienia, spowoduje sytuacje opisane w art. 61 § 3 p.p.s.a. Przy tym nie wystarczające jest formułowanie ogólnikowych twierdzeń, ale staranne zobrazowanie opisanej we wniosku sytuacji, w tym szczególnie rzetelne określenie rozmiaru ewentualnej szkody oraz jej wpływu na sytuację ekonomiczną strony. Obowiązkiem Sądu jest natomiast wnikliwa ocena zasadności argumentacji wnioskodawcy, zatem uzasadnienie wniosku powinno umożliwiać wszechstronne rozpatrzenie podstaw żądania wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia. Nie jest natomiast powinnością Sądu wyręczanie strony, niejako urzędu, w poszukiwaniu usprawiedliwienia dla złożonego wniosku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 kwietnia 2012 r., sygn. akt II FSK 498/12, Lex nr 1145458). Ponadto zauważyć należy, że Sąd nie bada zasadności samej skargi na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. Zaś kontroli zgodności z prawem zaskarżonego rozstrzygnięcia, a więc prawidłowości zastosowania przez organ przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni, Sąd dokona dopiero po przeprowadzeniu rozprawy. W świetle powołanego wyżej przepisu prawa i argumentacji zawartej we wniosku skarżącego, Sąd uznał, iż brak jest podstaw do jego pozytywnego załatwienia. Jak wyżej wskazano, możliwość wstrzymania zaskarżonego aktu należy powiązać z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na gruncie niniejszej sprawy, może to być np. sytuacja, gdyby obowiązek sporządzenia żądanej oceny technicznej wiązałby się z koniecznością poniesienia znacznych nakładów finansowych, których strona nie posiada. Zasadnym byłoby więc wtedy wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia do czasu rozstrzygnięcia skargi. Z akt sprawy wynika natomiast, iż strona wykonała obowiązek nałożony postanowieniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] czerwca 2013 r. Argumentacja zawarta we wniosku o wstrzymanie wykonalności sprowadza się do kwestionowania orzeczenia organu odwoławczego, a jak już wskazano, kontroli zgodności z prawem zaskarżonego rozstrzygnięcia, a więc prawidłowości zastosowania przez organ przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni, Sąd dokona dopiero po przeprowadzeniu rozprawy. Ryzyko wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o którym wspomina skarżący, może ewentualnie powstać, dopiero w wyniku działań podjętych przez organy nadzoru budowlanego, po dokonaniu przez nich oceny przedstawionej przez skarżącego dokumentacji z lipca 2013 r. i wydaniu określonego rozstrzygnięcia. Sam fakt istnienia niekorzystnego dla skarżącego rozstrzygnięcia, nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wniesienie wniosku o wstrzymanie wykonalności. W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.