VII SA/Wa 1882/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla, , Sędzia WSA Ewa Machlejd (spr.), Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Protokolant Ewa Sawicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 stycznia 2008r. sprawy ze skargi S.K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania dotyczącego decyzji o pozwoleniu na budowę skargę oddala VII SA/Wa 1882/07 UZASADNIENIE Starosta [...] decyzją z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...], działając na podstawie art. 149 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm) zwanej dalej kpa, po rozpatrzeniu wniosku S.K., odmówił wznowienia postępowania zakończonego decyzją tego organu z dnia [...] listopada 2006 r. nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą Urzędowi Miejskiemu w T. pozwolenia na budowę ulic osiedlowych: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] w T. W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, iż po przeanalizowaniu dokumentów w sprawie ustalono, że żądanie wznowienia postępowania złożyła osoba nie będąca stroną w sprawie. Przyczyną braku przymiotu strony S.K. jest fakt, że jego działka nie znajduje się w obszarze oddziaływania inwestycji. Zgodnie z art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U z 2006 r. Nr 156, poz. 1118), stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Natomiast w myśl art. 3 ust. 20 ustawy Prawo budowlane, za obszar oddziaływania obiektu uważany jest teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego, na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu tego terenu. W opinii organu, przedmiotowa inwestycja nie wprowadza ograniczeń w zagospodarowaniu działki S.K. a obszar oddziaływania inwestycji ogranicza się do działek na terenie których ma ona powstać. Od wskazanej wyżej decyzji odwołanie wniósł S.K. W odwołaniu podniósł, że stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji nie znajduje uzasadnienia w obowiązujących przepisach. Wskazał na art. 140 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U Nr 16, poz. 93 ze zm.) i podniósł, że przesunięcie ruchu w bezpośrednie sąsiedztwo nieruchomości, której jest właścicielem spowoduje, że nieruchomość zatraci swe właściwości użytkowe i charakter rekreacyjny (ze względu na hałas i wstrząsy). Po rozpatrzeniu odwołania Wojewoda M., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa., decyzją z dnia 29 sierpnia 2007 r. nr 1271, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2007 r. W uzasadnieniu Starosta powołał się na argumentację organu I instancji, że żądanie wznowienia postępowania złożyła osoba nie będąca stroną w sprawie. Ponadto organ odwoławczy stwierdził, że złożenie przez określony podmiot podania o wznowienie postępowania powoduje jedynie wszczęcie tzw. postępowania wstępnego, które powinno się zakończyć załatwieniem sprawy w trybie przewidzianym w art. 149 kpa. Na tym etapie czynności organu administracyjnego powinny ograniczyć się tylko do zbadania trzech przesłanek: - czy podanie zostało złożone przez osobę, której przysługuje prawo strony - czy zachowany został termin do złożenia podania o wznowienie, z art. 148 § 1 i § 2 kpa. - czy wskazana w podaniu o wznowienie przyczyna mieści się w kategorii przesłanek wymienionych w art. 145 § 1 kpa. W odniesieniu do pierwszego z wymienionych warunków, organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji co do braku posiadania przymiotu strony przez S.K., bowiem krąg stron w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę jest ściśle określony przez przepisy prawne i nie może być interpretowany rozszerzająco. Oceniając kwestię terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania organ stwierdził, że podanie zostało złożone przez S.K. w dniu 22 maja 2007 r. Natomiast z analizy pism wnioskodawcy dokonanej przez Wojewodę [...] wynika, że już 22 marca posiadał on wiedzę o istnieniu zaskarżonej decyzji. Okoliczność ta znajduje potwierdzenie w piśmie z dnia 11 kwietnia 2007 r. do Urzędu Miejskiego w T., zawierającym sformułowanie dotyczące "istotnych wad decyzji nr [...]". Organ uznał więc, że przekroczony został termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. W myśl bowiem art. 148 § 1 kpa., co do zasady, termin do złożenia podania o wznowienie postępowania wynosi miesiąc od dnia w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Natomiast z przyczyny która wystąpiła w przedmiotowym postępowaniu, wymienionej w art. 145 § 1 pkt. 4, tj. gdy strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu, termin do wniesienia podania o wznowienie biegnie od dnia w którym strona dowiedziała się o decyzji (art. 148 § 2 kpa). Gdy strona posiadając wiedzę o decyzji nr [...] w marcu 2007 r., złożyła wniosek o wznowienie postępowania w maju 2007, to uchybiła miesięcznemu terminowi do wniesienia wniosku, wskutek czego odwołanie nie mogło zostać uwzględnione. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Wojewody [...] wniósł S.K., zarzucając organowi II instancji naruszenie art. 32 ust. 1, 64 ust. 1 i ust. 2 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. oraz art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo Budowlane. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości podnosząc, że zgodnie z obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego wsi T., droga objęta pozwoleniem na budowę powinna zostać wybudowana w odległości 0, 5 m. od granicy ogrodzenia nieruchomości przy ul. [...], której skarżący jest właścicielem. Tymczasem w wyniku dokonanych prac budowlanych doszło do bezprawnego przesunięcia drogi w bezpośrednie sąsiedztwo jego działki, skutkiem czego, zewnętrzna krawędź chodnika została oparta o ogrodzenie nieruchomości której jest właścicielem. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, podnosząc jak w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002 r. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem (legalności), według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz.U. z 2002r. nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skarga nie jest zasadna, bowiem decyzja o odmowie wznowienia postępowania administracyjnego została wydana zgodnie z art. 149 § 3 kpa Wznowienie postępowania jest instytucją procesową stwarzającą możliwość prawną ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w której ją wydano było dotknięte kwalifikowaną wadą przewidzianą w art. 145 § 1 kpa Podstawą takiego postępowania jest zawsze zgodnie z art. 149 § 2 kpa. postanowienie o wznowieniu postępowania. Bez wydania takiego postanowienia nie może skutecznie toczyć się postępowanie co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. Zgodnie z treścią art. 149 § 1 kpa organ administracji publicznej wydaje postanowienie o wznowieniu postępowania wówczas gdy zostanie wstępnie stwierdzone, że wniosek pochodzi od strony postępowania, został złożony w terminie oraz że strona powołuje się na podstawy wznowienia wymienione w art. 145 i 145a kpa. Jeżeli natomiast zostanie ustalone, że brak jest jednego z tych elementów, wówczas organ wydaje decyzję o odmowie wznowienia postępowania. Odmowa wznowienia postępowania może więc nastąpić z przyczyn przedmiotowych jak i podmiotowych. Odmowa wznowienia postępowania z przyczyn podmiotowych następuje wówczas gdy organ administracji stwierdzi, że osoba, która składa wniosek o wznowienie postępowania nie jest stroną. W postępowaniu w sprawie wznowienia postępowania, stosownie do art. 28 kpa stroną jest każdy czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Chodzi tu zatem o interes prawny, a nie faktyczny, przy czym musi istnieć związek między obowiązującą normą a sytuacją prawną konkretnego podmiotu prawa, polegającą na tym, że akt stosowania tej normy może mieć wpływ na sytuację tego podmiotu w zakresie prawa materialnego. Skarżący mógł się wykazać w przedmiotowej sprawie jedynie interesem faktycznym, bowiem S.K. powołał się jedynie na okoliczności związane z faktycznym wykorzystaniem działki której jest właścicielem. O tym zaś, czy jest on stroną tego postępowania, nie może decydować sama wola skarżącego, czy jego subiektywne przekonanie. Organy obu instancji prawidłowo ustaliły na podstawie przepisu art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz.U. n 2006r. nr 156 poz. 1118 ze zm.) krąg osób, które posiadają przymiot strony w niniejszym postępowaniu o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonym wydaniem ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, stwierdzając że obszar oddziaływania inwestycji ogranicza się do działek na terenie których mają powstać ulice osiedlowe. Skarżący nie wykazał się posiadaniem tytułu prawnego do nieruchomości objętych pozwoleniem na budowę (inwestor, właściciel, użytkownik wieczysty lub zarządca nieruchomości znajdującej się w obszarze oddziaływania obiektu) tj. nieruchomości, na terenie których, mają powstać ulice Odmowę wznowienia postępowania uzasadnia także przesłanka przedmiotowa, tj. nie zachowanie przez skarżącego terminu 1 miesiąca od dnia, w którym dowiedział się o decyzji. Organ odwoławczy przyjął datę 22 marca, jako datę dowiedzenia się o decyzji tj. datę otrzymania odpowiedzi od Burmistrza Miasta T. na skargę w sprawie przebiegu pasa drogowego ulicy [...], przy której mieszka skarżący. Jednak z pism skarżącego wynika, że miało to miejsce wcześniej -w lutym. W tej sytuacji poza wszelką wątpliwością podanie o wznowienie postępowania zostało złożone 28 maja 2007 r., po upływie 1 miesiąca od dnia, w którym skarżący dowiedział się o decyzji. W wyroku z dnia 6.01.2000 sygn. akt I SA 855/99 NSA wyraził pogląd, że informacja o wydanej decyzji nie musi pochodzić wprost od organu wydającego decyzję, lecz także z innych źródeł, byleby wskazywała na treść rozstrzygnięcia w danej sprawie. Wszczęcie zaś postępowania w sprawie wznowienia postępowania na wniosek pomimo uchybienia terminu do złożenia wniosku godzi w zasadę trwałości decyzji ostatecznych i stanowi rażące naruszenie prawa. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że w przedmiotowej sprawie zachodzi niedopuszczalność wznowienia postępowania zarówno z przyczyn podmiotowych, jak również przedmiotowych. Uzasadnia to wydanie decyzji o odmowie wznowienia postępowania (art. 149 § 3 K.p.a.) Z tych względów skoro zaskarżona decyzja nie naruszała prawa, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzekł jak w sentencji wyroku.