VII SA/Wa 1884/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, , Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak (spr.), Sędzia WSA Ewa Machlejd, Protokolant st. sekr. sąd. Ewa Sawicka-Bożek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 czerwca 2017 r. sprawy ze skargi L. W. i Z. Z. na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] czerwca 2016 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na uruchamianie i stosowanie aparatu rentgenowskiego oddala skargę Decyzją z dnia [...] czerwca 2016 r., [...], Główny Inspektor Sanitarny na podstawie 138 par. 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23) oraz art. 12 ust. 2 pkt 2 i art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2015 r. poz. 1412), art. 5 ust. 4 ustawy z dnia 29 listopada 2000 r. – Prawo atomowe (Dz. U. z 2014 r. poz. 1512, ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania radcy prawnego R. S. działającego w imieniu L. W. Z. i Z. Z. wspólników spółki [...] s.c. [...] z siedzibą w [...] od decyzji nr [...] z dnia [...]lutego 2016 r. [...]Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] odmawiającej wydania zezwolenia na uruchamianie i stosowanie aparatu rentgenowskiego do celów medycznych, typu [...]firmy [...] oraz na uruchamianie pracowni rentgenowskiej z w/w aparatem, zlokalizowanej w gabinecie zabiegowym Oddziału Urologii Szpitala [...] przy ul. [...] w [...]utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy. Wnioskiem z dnia [...]maja 2015 r. spółka cywilna [...] wystąpili o wydanie zezwolenia na uruchamianie i stosowanie aparatu rentgenowskiego do celów medycznych, typu [...] oraz zezwolenia na uruchamianie pracowni rentgenowskiej z w/w aparatem, zlokalizowanej na terenie Szpitala [...] przy ul. [...] w [...]. Organ pierwszej instancji odmawiając wydania zezwolenia na uruchamianie i stosowanie aparatu rentgenowskiego (decyzja z dnia [...] lutego 2016 r.) uznał m.in., że nie zostały spełnione wszystkie wymagane prawem warunki wykonywania działalności związanej z urządzeniem, tj. nie wykazano miejsca wykonywania świadczeń zdrowotnych przy ul. [...] w [...], zgodnie z art. 103 w związku z art. 106 ust. 3, pkt 3 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 roku o działalności leczniczej (Dz. U. 2013 poz. 217 ze zm.), który stanowi, że działalność leczniczą można rozpocząć po uzyskaniu wpisu do rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą oraz, iż w przypadku podmiotu leczniczego do rejestru wpisuje się numer księgi rejestrowej oraz dane dotyczące adresu miejsca udzielania świadczeń zdrowotnych. Główny Inspektor Sanitarny ponownie rozpatrując sprawę na skutek wniesionego odwołania nie znalazł podstaw do zmiany bądź uchylenia decyzji [...]Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...]. Zdaniem organu odwoławczego postępowanie wykazało brak spełnienia wszystkich wymaganych prawem warunków wykonywania działalności związanej z narażaniem, w szczególności w rejestrze podmiotów wykonujących działalność leczniczą nie podano danych dotyczących adresu miejsca udzielania świadczeń zdrowotnych jednostki [...]s.c. [...] przy ul. [...] w [...]. Wymóg ten wynika wprost z art. 103 w związku z art. 106 ust. 3, pkt 3 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. 2015 poz. 618 ze zm.) Główny Inspektor Sanitarny podkreślił, że zgodnie z art. 5 ust. 5 ustawy – Prawo atomowe, wydanie zezwolenia, o wydanie którego wnioskuje strona, następuje po stwierdzeniu, że spełnione zostały wymagane prawem warunki wykonywania działalności. Z przepisów ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej – art. 17, art. 22 i art. 100 wynika, że podmiot leczniczy jest obowiązany posiadać pomieszczenia lub urządzenia, odpowiadające wymaganiom odpowiednim do rodzaju wykonywanej działalności leczniczej i zakresu udzielanych świadczeń zdrowotnych oraz podać adres miejsca udzielania świadczeń zdrowotnych. Skarżąca wystąpiła o zezwolenia dla aparatu rentgenowskiego typu [...] oraz pracowni rentgenowskiej zlokalizowanej w gabinecie zabiegowym Oddziału Urologii Szpitala [...] przy ul. [...]w [...]. Tym samym wskazała, że działalność lecznicza wykonywana będzie w konkretnym pomieszczeniu pod konkretnym, wskazanym adresem. Zdaniem organu nie może mieć zastosowania przytaczane przez skarżącą określenie "mobilny", bowiem każde z pomieszczeń, do których transportowany będzie aparat rtg musi spełniać warunki ochronności z uwagi na promieniowanie jonizujące, co potwierdza zezwolenia wydawane na podstawie art. 5 ustawy – Prawo atomowe. Odnosząc się do argumentacji skarżącej organ wskazał, że podjęcie wykonywania działalności leczniczej uzależnione jest od uzyskania wpisu do właściwego rejestru i taki wpis strona posiada. Rozszerzenie terytorialne zakresu działalności leczniczej i podjęcie jej w nowym, wskazanym miejscu – gabinecie zabiegowym Oddziału Urologii Szpitala [...]przy ul. [...] w [...]oznacza konieczność dokonania odpowiedniego wpisu w rejestrze podmiotów wykonujących działalność leczniczą. – Dodatkowy adres, pod którym wykonywana będzie działalność nie musi oznaczać nowego przedsiębiorstwa podmiotu leczniczego, ale musi być wpisany do rejestru jako oznaczenie miejsca wykonywania działalności. Dalej organ wskazał, iż z załączonej dokumentacji wynika, że skarżący wskazał adres ul. [...] w [...]jako miejsce wykonywania działalności. We wniosku z dnia [...]maja 2015 r. o wydanie zezwolenia na uruchamianie i stosowanie aparatu rentgenowskiego do celów medycznych, typu [...] oraz zezwolenia na uruchamianie pracowni rentgenowskiej z w/w aparatem w punkcie 1 podano dane jednostki organizacyjnej ubiegającej się o wydanie zezwolenia jako: [...]s.c. [...] ul. [...]w [...], natomiast w punkcie 3 niniejszego wniosku pt. "nazwa i adres komórki organizacyjnej wykonującej działalność, jeśli jest inna niż w punkcie 1", podano – Szpital [...], ul. [...] w [...]. Z protokołu kontroli z dnia [...]maja 2015 r. jednoznacznie wynika, że została ona przeprowadzona w [...]S.C. [...]z siedzibą przy ul. [...] w [...], w pracowni rentgenowskiej, zlokalizowanej w Szpitalu [...] przy ul. [...] w [...]. W związku z powyższym podniesiony przez skarżącą zarzut błędnego ustalenia związanego z przeprowadzoną kontrolą w dniu [...]maja 2015 roku, gdyż kontrola nie została przeprowadzona w [...]s.c. [...]ul. [...]w [...], a w pracowni rentgenowskiej Szpitala [...]przy ul. [...] w [...]i tym samym wszelkie wymagania dotyczące prowadzenia tego typu działalności (poza mobilnym aparatem i personelem) powinny odnosić się do dysponenta pracowni tj. szpitala jest bezpodstawny, gdyż to właśnie podmiot leczniczy wykonujący działalność powinien posiadać odpowiednie pomieszczenia (art. 17 ustawy o działalności leczniczej). Powyższe ustalenia w ocenie Głównego Inspektora Sanitarnego w pełni uzasadniały utrzymanie w mocy decyzji organu pierwszej instancji. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] czerwca 2016 r. wniósł Z. Z. i L. W. Z., podnosząc zarzut rażącego naruszenia: - art. 103 w zw. z art. 106 ust. 3 pkt 3 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej poprzez przyjęcie, że skarżąca nie wskazała w rejestrze podmiotów wykonujących działalność leczniczą miejsca udzielania świadczeń zdrowotnych jednostki [...] s.c. [...]s.c. albowiem w rejestrze nie wykazano miejsca wykonywania świadczeń zdrowotnych przy ul. [...] w [...], w sytuacji gdy w/w przepisy stanowią, że działalność można rozpocząć po uzyskaniu wpisu do rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą co w niniejszym przypadku ma już miejsce; - art. 2 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 17 ustawy o działalności leczniczej poprzez przyjęcie, że pracownia rentgenowska zlokalizowana w gabinecie zabiegowym przy ul. [...] w [...]stanowi przedsiębiorstwo podmiotu leczniczego [...]s.c. [...] z siedzibą przy ul. [...]w [...]i w konsekwencji uznanie, że każdorazowe miejsce wykonywania działalności leczniczej przez skarżącą należy uznać za przedsiębiorstwo podmiotu leczniczego, co zobowiązuje do wypełniania wszelkich wymogów przewidzianych ustawą odnośnie użytkowanego pomieszczenia oraz urządzenia. Uzasadniając podniesione zarzuty skarżąca podtrzymała swoje stanowisko dotyczące błędnych ustaleń związanych z przeprowadzoną w dniu [...]maja 2015 r. kontrolą, która dotyczyła pracowni rentgenowskiej Szpitala [...] w [...]przy ul. [...], a nie siedziby [...]s.c. [...] w [...]przy ul. [...]. Tym samym wszelkie ustalenia dotyczące wymagań niezbędnych do prowadzenia tego typu działalności (poza mobilnym aparatem i personelem) powinny odnosić się do dysponenta pracowni. Zgodnie z art. 103 w zw. z art. 106 ust. 3 pkt 3 ustawy o działalności leczniczej, działalność leczniczą można rozpocząć po uzyskaniu wpisu do rejestru (a taki wpis strona posiada), a nadto w przypadku podmiotu leczniczego do rejestru wpisuje się numer księgi rejestrowej oraz dane dotyczące adresu miejsca udzielania świadczeń zdrowotnych, co zostało wykazane w sposób prawidłowy. Jak wynika z Księgi Rejestrowej nr [...]jedyną jednostką organizacyjną przedsiębiorstwa podmiotu leczniczego jest [...], ul. [...],[...]. Zapis ten nie stoi w sprzeczności z możliwością wykonywania usług mobilnych świadczonych przez [...]s.c. [...] w innych placówkach leczniczych zlokalizowanych na terenie całego kraju. Organy nadto błędnie przyjęły, że pracownia rentgenowska zlokalizowana w gabinecie zabiegowym przy ul. [...] w [...]stanowi przedsiębiorstwo podmiotu leczniczego [...]s.c. [...]z siedzibą przy ul. [...]w [...] (art. 2 ust. 1 pkt 8 ustawy o działalności leczniczej). Konsekwencją tego miałoby być wpisanie tej pracowni do rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą jako przedsiębiorstwo tego podmiotu, w sytuacji gdy dysponentem gabinetu jest Szpital [...] w [...]. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd kontrolował decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...]czerwca 2016 r. utrzymującą w mocy decyzję [...]PWIS w [...] z dnia [...]lutego 2016 r. odmawiającą wydania zezwolenia na uruchomienie i stosowanie aparatu rentgenowskiego do celów medycznych oraz uruchomienie pracowni rentgenowskiej z w/w aparatem zlokalizowanej w gabinecie zabiegowym Oddziału Urologii Szpitala [...] w [...]przy ul. [...]. W ocenie Sądu zaskarżona decyzja została wydana w wyniku prawidłowo przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego i poczynionych w jego toku ustaleniach, właściwych przepisach prawa i prawidłowej ich wykładni, co oznacza że zarzuty skargi nie mogły odnieść zamierzonego skutku. Jak wynika z akt postępowania Z. Z. wspólnik spółki [...]S.C. [...] z siedzibą przy ul. [...]w [...] (posiadający pełnomocnictwo z dnia [...]kwietnia 2015 roku do reprezentowania spółki [...]S.C. [...]oraz podpisywania umów, wnioskiem z dnia [...]maja 2015 r. wystąpił o wydanie zezwolenia na uruchamianie i stosowanie aparatu rentgenowskiego do celów medycznych, typu [...]oraz zezwolenia na uruchamianie pracowni rentgenowskiej z w/w aparatem, zlokalizowanej na terenie Szpitala [...] przy ul. [...] w [...]. Stosownie do art. 4 ust. 1 pkt 5 i 6 ustawy z dnia 29 listopada 2000 r. Prawo atomowe, wykonywanie działalności związanej z narażeniem, polegającej na: - uruchamianiu i stosowaniu urządzeń wytwarzających promieniowanie jonizujące (pkt 5); - uruchamianiu pracowni, w których mają być stosowane źródła promieniowania jonizującego, w tym pracowni rentgenowskich (pkt 6); wymaga zezwolenia albo zgłoszenia w zakresie bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej, z zastrzeżeniem art. 6 pkt 1 cyt. ustawy. Wniosek o wydanie zezwolenia na wykonywanie działalności w powyższym zakresie zawiera zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 cyt. ustawy – oznaczenie jednostki organizacyjnej ubiegającej się o wydanie zezwolenia, jej siedzibę i adres; pkt 2 w przypadku przedsiębiorców – nr w rejestrze przedsiębiorców w KRS oraz nr identyfikacji podatkowej NIP, o ile podmiot takie numery posiada; pkt 3 określenie rodzaju, zakresu i miejsca wykonywania działalności związanej z narażeniem. Analizując powyższe uregulowania prawne oraz pismo Z. Z. z dnia [...]maja 2015 r. (wniosek o wydanie zezwolenia) nie budzi wątpliwości Sądu, że wniosek ten dotyczy uruchomienia i stosowania aparatu rentgenowskiego do celów medycznych, typu [...]oraz zezwolenia na uruchomienie pracowni rentgenowskiej z w/w aparatem, zlokalizowanej na terenie Szpitala [...]przy ul. [...] w [...]. Oznacza to, że wnioskodawca prowadzący działalność leczniczą zgodnie z przepisami ustawy z dnia [...]kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej, a więc posiadający wpis do rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą, prowadzonego przez właściwego wojewodę, obowiązany jest do wskazania nie tylko adresu swojej siedziby (art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo atomowe), ale także miejsca wykonywania działalności związanej z narażeniem (art. 5 ust. 1 pkt 3 cyt. ustawy). Obowiązek taki wynika także z art. 106 ust. 3 ustawy o działalności leczniczej. Nie jest kwestią sporną, że skarżąca posiada wpis do rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą i jak sama wskazywała, jedyną jednostką organizacyjną przedsiębiorstwa podmiotu leczniczego jest [...], ul. [...], w [...]. Ponieważ jednak wniosek dotyczył zezwolenia na uruchomienie pracowni rentgenowskiej w Szpitalu [...] w [...], organy zasadnie odmówiły wydania zezwolenia wobec niespełnienia przez wnioskodawcę wymogów formalnych. W tym kontekście niezrozumiałe są podniesione w skardze zarzuty dotyczące rażącego naruszenia wskazanych przepisów ustawy o działalności leczniczej , w szczególności twierdzenie, iż organ przyjął, że pracownia rentgenowska w Szpitalu [...]w [...]stanowi przedsiębiorstwo podmiotu leczniczego [...]s.c. [...]. Zarzut rażącego naruszenia prawa w toku postępowania przed organami administracyjnymi nie został podniesiony, a Sąd z urzędu badając wystąpienie przyczyn nieważności określonych w art. 156 § 1 kpa lub innych przepisach, nie znalazł podstaw do zastosowania art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dn. 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.). Kierując się powyższą argumentacją orzeczono, jak w sentencji na podstawie art. 151 cyt. ustawy.