VII SA/Wa 1886/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Jolanta Augustyniak-Pęczkowska po rozpoznaniu w dniu 23 października 2019r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. C. na decyzję Ministra Finansów z [...] lipca 2019r., znak: [...] w przedmiocie odmowy umorzenia opłaty legalizacyjnej postanawia : umorzyć postępowanie sądowe. Pismem z 11 sierpnia 2019r. K. C. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Finansów z [...] lipca 2019r., znak: [...] w przedmiocie odmowy umorzenia opłaty legalizacyjnej. W piśmie z 9 września 2019r. (data wpływu do Sądu 16 września 2019r) skarżący oświadczył, że rezygnuje z wniesionej skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 poz. 1302 ze zm.– dalej p.p.s.a.), sąd zobligowany jest do wydania postanowienia o umorzeniu postępowania w przypadku, gdy skarżący skutecznie cofnie skargę, w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego chyba, że udział w sprawie zgłosi osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik postępowania oraz gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Zgodnie zaś z treścią art. 60 p.p.s.a, cofnięcie skargi wiąże sąd. Jedynie w sytuacjach, gdy cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, sąd uznaje cofnięcie skargi za niedopuszczalne. W przedmiotowej sprawie skarżący skutecznie cofnął skargę, albowiem czynność ta nie zmierza do obejścia prawa i w związku, z czym cofnięcie skargi należy uznać za dopuszczalne. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.