VII SA/Wa 1887/10

WyrokWSA w Warszawie2011-01-11

Skład orzekający: Jolanta Zdanowicz, Mirosława Kowalska, Tadeusz Nowak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy pismo strony, w którym wnosi o przedłużenie terminu do wniesienia odwołania z uwagi na przeszkodę w jego złożeniu, złożone w terminie wymaganym dla złożenia odwołania, może być potraktowane jako odwołanie, a jego późniejsze uzupełnienie jako uzupełnienie złożonego w terminie odwołania?
Ratio decidendi
Pismo strony, w którym wnosi o przedłużenie terminu do wniesienia odwołania z uwagi na przeszkodę w jego złożeniu, złożone w terminie wymaganym dla złożenia odwołania, stanowi już samo w sobie odwołanie. Argumenty przedstawione w późniejszym piśmie nazwanym odwołaniem należy potraktować jako uzupełnienie złożonego w terminie odwołania. W związku z tym, organ odwoławczy nie powinien stwierdzać uchybienia terminu do wniesienia odwołania.
Stan faktyczny
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji odmawiającej wznowienia postępowania w sprawie nakazanej rozbiórki, ponieważ odwołanie zostało nadane po terminie. Strona skarżąca wniosła skargę, argumentując, że z przyczyn od niej niezależnych nie była w stanie dotrzymać terminu i prosiła o jego przedłużenie, co powinno być potraktowane jako sygnał o niezwłocznym wniesieniu odwołania po ustaniu przeszkody.
Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżone postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz (spr.), , Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Protokolant ref. staż. Anna Tomaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 stycznia 2011 r. sprawy ze skargi D. K. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2010 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2010r. [...] w wyniku złożonego odwołania od decyzji odmawiającej wznowienia postępowania w sprawie nakazanej rozbiórki, stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu organ odwoławczy powołując art. 129 § 2 Kpa wskazał, że decyzja rozbiórkowa została zainteresowanej D. K. doręczona w dniu 16 lipca 2010r., a zatem ostatnim dniem na złożenie odwołania był dzień 30 lipca 2010r. Przedmiotowe odwołanie zostało nadane w UPT 5 sierpnia 2010r. , a zatem z uchyleniem terminu do jego wniesienia. Prawidłowo zatem należało zastosować art. 134 kpa. Skargę sądową na powyższe postanowienie wniosła D. K. wnosząc prośbę o przedłużenie terminu do wniesienia odwołania, bowiem z przyczyn od niej niezależnych ( pobyt poza miejscem zamieszkania) nie była w stanie dotrzymać terminu. Skarżąca podniosła, że prośbę o przedłużenie terminu wysłała natychmiast gdy zorientowała się, że nie będzie w stanie wrócić do domu i prośba ta powinna być potraktowana jako sygnał, że odwołanie będzie wniesione niezwłocznie po ustaniu przeszkody. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 129 § 1 i 2 kpa odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. W przedmiotowej sprawie decyzja z dnia [...] lipca 2010r. odmawiająca wznowienia postępowania, została doręczona skarżącej w dniu 16 lipca 2010r. ( zwrotne potwierdzenie odbioru), a zatem termin do złożenia odwołania rozpoczął bieg następnego dnia i kończył się w dniu 30 lipca 2010r. Z materiału dowodowego wynika, że zainteresowana pismem z dnia 27 lipca 2010r. zwróciła się do organu o przedłużenie terminu do wniesienia odwołania z uwagi na przeszkodę w jego złożeniu. De facto pismo to złożone w terminie wymaganym dla złożenia odwołania, sygnalizowało niezadowolenie strony z rozstrzygnięcia choć nie zawierało szczegółowego uzasadnienia. Treść art. 128 kpa. wskazuje, iż nie ma wymogu szczegółowego uzasadnienie, wystarczy jeżeli tylko wynika z niego niezadowolenie z decyzji. Zatem powyższe pismo z dnia 27 lipca 2010r. stanowiło już samo w sobie odwołanie, a skoro zostało złożone w terminie z art. 129 § 2 kpa należało przyjąć, że odwołanie zostało złożone w terminie, zaś argumenty przedstawione w piśmie z dnia 5 sierpnia 2010r. nazwanym odwołaniem należało potraktować jako uzupełnienie złożonego w terminie odwołania. W tym stanie rzeczy zaskarżone postanowienie należało uchylić na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Rzeczą organu będzie rozpoznanie odwołania od decyzji odmawiającej wznowienia postępowania i wydanie w tej kwestii rozstrzygnięcia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło